"Το Κρίσιμο Πλήθος των 333": Η Αφύπνιση της Ελλάδας και της Γης

Όπως οι περισσότεροι σήμερα έχουμε συνειδητοποιήσει, βρισκόμαστε σε μία από τις πιο σημαντικές και κρίσιμες φάσεις αλλαγής και μετάβασης τόσο σε προσωπικό όσο και σε συλλογικό-παγκόσμια επίπεδο. Μία μετάβαση από το παλιό, το διεφθαρμένο, το σκοτεινό στη νέα ενέργεια που χαρακτηρίζεται από περισσότερο φως και ενότητα. Βρισκόμαστε σε μία από τις πιο κρίσιμες φάσεις της ιστορίας της Ελλάδας αλλά και ολόκληρης της Γης μας. Ίσως πολλοί από εμάς να έχουμε νιώσει πως δεν βρισκόμαστε αυτή την εποχή εδώ τυχαία, ότι έχουμε μία πολύ σημαντική και σπουδαία αποστολή να επιτελέσουμε. Και πράγματι έτσι είναι!

Σκοπός αυτής της επιστολής είναι η συσπείρωση, η ενότητα και η συνεργασία όλων των ανθρώπων με ανοιχτή καρδιά και ανοιχτό νου, όλων όσων βρίσκονται σε διάφορα φιλοσοφικά, θεραπευτικά και πνευματικά μονοπάτια και συνειδητά εργάζονται για το φως τόσο στη ζωή τους όσο και στη ζωή του Πλανήτη. Καθώς σήμερα βαλλόμαστε από παντού, καθώς το σκοτάδι έχει κηρύξει ανελέητο πόλεμο μέσα από τα ΜΜΕ, μέσω της Πολιτικής και των Κυβερνήσεων, μέσα από την Οικονομική Κρίση, την καταστρατήγηση των ελευθεριών, την καταδυνάστευση της φύσης και της υγείας, μέσα από την πλύση εγκεφάλου, τον έλεγχο του νου και γενικότερα της ζωής μας, καθώς λοιπόν το σκοτάδι επιμένει, το φως επιμένει ακόμη πιο πολύ και φυσικά διαθέτει όλα τα απαραίτητα μέσα όχι απλά να αντισταθεί αλλά και να επικρατήσει κατά κράτος! Μπορεί «κάποιοι» να διαθέτουν όλο τον πλούτο και την εξουσία στα χέρια τους, δεν έχουν ωστόσο σε καμία περίπτωση τη δύναμη να διαφθείρουν την καρδιά και το ελεύθερο πνεύμα μας. Γιατί όσο σκοτάδι και αν προσπαθήσεις να δημιουργήσεις γύρω από ένα αναμμένο κερί, ανενόχλητο εκείνο θα εκπέμπει το φως του...

Μπροστά λοιπόν σε αυτές τις έντονες προκλήσεις που αντιμετωπίζουμε ως άτομα, ως πολίτες της Ελλάδας, ως κάτοικοι της Γης, στην πραγματικότητα δεν έχουμε τίποτε να φοβηθούμε ώστε να νιώθουμε αδύναμοι. Το μεγάλο «όπλο» που διαθέτουμε στα χέρια μας αναμφίβολα είναι η ενότητα και η συντονισμένη πρόθεση μας για τη Θεραπεία και το Ανώτερο Καλό όλων. Και αυτό δεν είναι μόνο λόγια και θεωρία...

Στο παρελθόν έχουν πραγματοποιηθεί επιστημονικές έρευνες και μελέτες που έχουν αποδείξει πως η συντονισμένη και ενωμένη προσπάθεια ορισμένων ανθρώπων μπορεί να επιφέρει μεγάλες αλλαγές που επηρεάζουν άμεσα, δυναμικά και αποτελεσματικά μία συνολική κατάσταση. Συγκεκριμένα, το 1972 σε 24 πόλεις των ΗΠΑ πραγματοποιήθηκε ένα πείραμα κατά το οποίο άνθρωποι εκπαιδεύτηκαν να νιώθουν το συναίσθημα της Ειρήνης σε συγκεκριμένη ώρα μέσα στην ημέρα τοποθετημένοι σε στρατηγικά σημεία των συγκεκριμένων πόλεων που λάμβαναν μέρος στο πείραμα. Τα αποτελέσματα που παρατηρήθηκαν ήταν η στατιστική μείωση των εγκλημάτων, της βίας, των τροχαίων ατυχημάτων αλλά και η άνοδος της οικονομίας και των χρηματιστηρίων! Ενώ όταν ο συντονισμός αυτός των ανθρώπων σταμάτησε, αυτόματα τα στατιστικά αντιστράφηκαν! Επανέλαβαν το πείραμα πολλές φορές για να επιβεβαιώσουν πως οι αλλαγές δεν ήταν τυχαίες. Τελικά αποφάσισαν να πραγματοποιήσουν ένα ακόμη μεγαλύτερο πείραμα, το οποίο και έχει δημοσιευθεί στην εφημερίδα "Journal of Conflict Resolution"το 1988. Αυτό το πείραμα ονομάστηκε «Σχέδιο Παγκόσμιας Ειρήνης στη Μέση Ανατολή». Συνέβη κατά τον πόλεμο Λιβάνου-Ισραήλ στις αρχές του '80. Κατά τη διάρκεια αυτού του νέου πειράματος, άνθρωποι, επίσης εκπαιδευμένοι στο να βιώνουν το συναίσθημα της Ειρήνης και ταυτόχρονα συντονισμένοι, κατόρθωσαν να εκμηδενίσουν τις εχθροπραξίες για όσο χρονικό διάστημα το πείραμα λάμβανε χώρα. Έτσι κατέληξαν στο συμπέρασμα πως όταν ένας συγκεκριμένος αριθμός ατόμων καταφέρει να συντονιστεί και να μεταδώσει δονήσεις Ειρήνης και Θεραπείας, η επίδραση της ψυχολογικής και διανοητικής κατάστασης αυτού του πλήθους εξαπλώνεται σε ολόκληρο το σύνολο. Οι στατιστικολόγοι έχουν προσδιορίσει αυτόν τον συγκεκριμένο αριθμό, ο οποίος είναι η τετραγωνική ρίζα του 1% του πληθυσμού. Ο αριθμός αυτός αποτελεί την αφετηρία της αλλαγής και όσο περισσότεροι άνθρωποι συμμετέχουν τόσο μεγαλύτερα θα είναι και τα αποτέλεσμα. Για τα ελληνικά δεδομένα η τετραγωνική ρίζα του 1% του πληθυσμού της Ελλάδας που μόλις ξεπερνά τα 11 εκατ. κατοίκους είναι 333 άτομα!!!! Τα 333 άτομα αποτελούν -σύμφωνα με τις παραπάνω στατιστικές έρευνες και πειράματα- το κρίσιμο πλήθος για τη θεραπεία της Ελλάδας!
Αν λοιπόν κατορθώσουμε και συντονιστούμε 333 -το λιγότερο- άνθρωποι σε συγκεκριμένη ώρα της ημέρας για ένα χρονικό διάστημα, μπορούμε όλοι μαζί ενωμένοι και στην πράξη να κάνουμε τη διαφορά. Όχι μόνο για το καλό της Ελλάδας... Ξεμπλοκάροντας και απελευθερώνοντας την Ελλάδα, που αποτελεί κομβικό ενεργειακό σημείο πάνω στη Γη, η θετική ενέργεια, η θεραπεία και το φως θα αρχίσει να μεταδίδεται αυτόματα παντού, σε όλη τη Γη!

Αγαπητοί φίλοι, βρισκόμαστε εδώ, σε αυτόν τον τόπο, αυτή τη χρονική στιγμή για να επιφέρουμε θετικές αλλαγές σε ατομικό και διασυλλογικό επίπεδο. Βρισκόμαστε εδώ για να γειώσουμε περισσότερο θεραπευτικό φως για τις ζωές μας και τη ζωή των συνανθρώπων, της χώρας και του πλανήτη μας. Βρισκόμαστε εδώ σε αυτόν τον ενεργειακό τόπο-λουσμένο από το ηλιακό φως και ο οποίος αποτελεί πηγή σοφίας, ανάπτυξης και συνεισφοράς προς άλλους πολιτισμούς- ώστε να κατορθώσουμε επιτέλους να διασπάσουμε το αρνητικό κάρμα της διχόνοιας, του διαχωρισμού και της αλληλοκατηγορίας που για αιώνες τώρα στιγματίζει την πορεία μας και μας αποδυναμώνει. Βρισκόμαστε λοιπόν εδώ για να ενώσουμε συνειδητά τις καρδιές και τις δυνάμεις μας και να επιφέρουμε με το δικό μας τρόπο τις επιθυμητές αλλαγές για Ειρήνη, Συνεργασία, Αφθονίας, Γαλήνη, Θεραπεία, Αγάπη και Φως τόσο στη χώρα μας όσο και σε ολόκληρη τη Γη.

Μία συντονισμένη ομάδα απλών ανθρώπων έχουμε λοιπόν αποφασίσει να προχωρήσουμε δυναμικά, ενωμένα και οργανωμένα σε ένα κοινό σκοπό για την «Αφύπνιση της Ελλάδας και της Γης». Για την υλοποίηση αυτού του σκοπού καλούμε τη συνειδητή και ενεργή συμμετοχή όσο το δυνατόν περισσότερων ατόμων. Η συγκεκριμένη αυτή κίνηση δεν οργανώνεται από κάποιον φορέα αλλά -τονίζουμε- αποτελεί μία αυθόρμητη επιλογή ανθρώπων που διαθέτουν ανοιχτή καρδιά, θετική πρόθεση, αλλά και την κατάλληλη εκπαίδευση. Η κατάλληλη αυτή εκπαίδευση είναι πολύ εύκολο να αποκτηθεί και απευθύνεται σε όλους ανεξαιρέτως! Μάλιστα, εκτός από τη θετική επίδραση της στη χώρα μας και στη γη γενικότερα, μας οδηγεί σε μεγάλες αλλαγές και φωτεινές εξελίξεις και συνειδητοποιήσεις μέσα στην καθημερινή προσωπική ζωή μας. Μελετήστε προσεκτικά τον παρακάτω οδηγό, λάβετε αυτή την απλή ενεργειακή εκπαίδευση και αν νιώσετε ένα εσωτερικό κάλεσμα, μία ενεργειακή ανάταση και ένα αληθινό άνοιγμα καρδιάς, τότε δεν έχετε παρά να εφαρμόσετε τις παρακάτω οδηγίες και να συντονιστείτε και εσείς μαζί μας σε αυτό τον Κοινό Σκοπό!

Οδηγός για το «Κρίσιμο Πλήθος των 333»: Η Αφύπνιση της Ελλάδας και της Γης
Η Εκπαίδευση

Απευθύνεται σε όλους όσους διαθέτουν ανοιχτή καρδιά, ανοιχτό νου και θετική πρόθεση!
Αν δεν έχεις καθόλου εξασκηθεί σε πρακτικές χαλάρωσης και διαλογισμού ακολούθησε τις παρακάτω οδηγίες:

Κλείσε τα μάτια σου και πάρε μερικές αναπνοές (εισπνοή από τη μύτη, εκπνοή από το στόμα) ώστε να χαλαρώσεις...

Φέρε την προσοχή σου στην καρδιά σου (στο κέντρο του θώρακα, όπου βρίσκεται το ενεργειακό κέντρο της αγάπης) και νιώσε ότι ανοίγεις την καρδιά σου, όπως ένα λουλούδι ανοίγει τα πέταλά του...

Άνοιξε διάπλατα την καρδιά σου και άνθισε μέσα στην γαλήνη και την αληθινή αγάπη που βρίσκεται μέσα στο κέντρο της καρδιάς σου...

Μείνε για λίγο βιώνοντας αυτή την αίσθηση...

Στη συνέχεια, φαντάσου πως με έναν μαγικό τρόπο αλλάζουν όλα στη ζωή σου, στη ζωή της χώρας σου αλλά και σε ολόκληρη τη γη... Ένα κύμα ειρήνης, θεραπείας, αγάπης, καλοσύνης, χαράς, αφθονίας και γαλήνης απλωνόταν παντού... Βίωσε βαθιά μέσα στην καρδιά σου αυτό το συναίσθημα -ακόμα και αν ο νους και η λογική σου αντιστέκονται. Νιώσε πως αυτό έχει γίνει πραγματικότητα, μπορείς με τη φαντασία σου να το δεις στα πρόσωπα των ανθρώπων που είναι λαμπερά και χαρούμενα... Βιώσε αυτή την πραγματικότητα με όλες τις αισθήσεις σου...

Έπειτα νιώσε βαθιά ευγνωμοσύνη... Ευχαρίστησε μέσα από την καρδιά σου για αυτό το δώρο της ειρήνης και της θεραπείας στη ζωή σου, στη χώρα σου, στη γη...

Πάρε δύο βαθιές αναπνοές αναζωογόνησης και ανάτασης και άνοιξε τα μάτια σου.

Εφάρμοσε την παραπάνω άσκηση μερικές φορές (είτε διάβάζοντάς την αργά είτε μαθαίνοντάς την απέξω), ώστε η καρδιά και ο νους σου να εκπαιδευτούν στο να βιώνουν εύκολα αυτά τα συναισθήματα (της ειρήνης, της γαλήνης, της χαράς, της αφθονίας, της καλοσύνης, της ευγνωμοσύνης και της αγάπης) και όταν σου ζητηθεί να συνδέεσαι εύκολα μαζί τους, ό,τι και αν κάνεις, όπου και αν βρίσκεσαι.

Η Ενεργειακή Εργασία και ο Συντονισμός

Ο συντονισμός θα πραγματοποιείται κάθε βράδυ στις 9.00 για 10 με 15 λεπτά. Βάλε επομένως επαναλαμβανόμενη αφύπνιση στο κινητό σου ώστε να σου το υπενθυμίζει
Ό,τι και αν κάνεις, όπου και αν βρίσκεσαι εκείνη τη στιγμή, δεν χρειάζεται να διακόψεις τη δραστηριότητά σου, απλώς να εστιάσεις στο κέντρο της καρδιάς σου και να εκπέμψεις συναισθήματα ειρήνης, γαλήνης, θεραπείας, χαράς, αφθονίας, ευγνωμοσύνης και αγάπης για εσένα, τους γύρω σου, τη χώρα σου και όλη τη γη (για 10 με 15 λεπτά). Τα συναισθήματα αυτά θα τα βιώνεις σαν να έχει όντως πραγματοποιηθεί στο 100% ειρήνη, θεραπεία, αφθονία, χαρά, γαλήνη και αγάπη στη χώρα σου και σε όλη τη γη και χωρίς καμία αμφιβολία και αντίσταση της λογικής και του νου σου
Αν ωστόσο είσαι κάπου μόνος/η σου μπορείς να εφαρμόσεις τον παραπάνω διαλογισμό ή οποιαδήποτε άλλη τεχνική θεραπείας γνωρίζεις, αρκεί να εκπέμψεις τα συναισθήματα της ειρήνης, γαλήνης, θεραπείας, χαράς, αφθονίας και αγάπης για εσένα, τους συνανθρώπους σου, τη χώρα σου και όλη τη γη
Να θυμάσαι πως εκείνη τη στιγμή λειτουργείς ως «κεραία» θετικότητας και αγάπης συντονισμένη με ένα ευρύτερο ενεργειακό δίκτυο, το οποίο δημιουργούμε όλοι όσοι συμμετέχουμε σε αυτή τη διαδικασία.
Είναι καλό, αν αποφασίσεις να συμμετέχεις σε αυτή την προσπάθεια, να αναλάβεις σοβαρά, υπεύθυνα και ενεργά το ρόλο σου και να μην ξεχνάς να συντονίζεσαι κάθε βράδυ στις 9.00 μαζί μας.
Επίσης είναι καλό σε όλη τη διάρκεια της ημέρας να λειτουργείς ως κεραία θετικότητας και αγάπης, να μη σκέφτεσαι και αισθάνεσαι αρνητικά (όσο αυτό είναι δυνατό και εφικτό), να μη φοβάσαι για όλα όσα ακούς και βλέπεις γύρω σου αλλά να έχεις εμπιστοσύνη στο φως και ότι όλα θα έχουν μία θετική έκβαση. Διατηρώντας μία θετική στάση σε όλη τη διάρκεια της ημέρας σου δεν αναιρείς τη διαδικασία στην οποία συμμετέχεις κάθε βράδυ στις 9.00
Να θυμάσαι πως τα θετικά συναισθήματα είναι αυτά που σε συντονίζουν με το ευρύτερο ενεργειακό πεδίο, είναι η γλώσσα επικοινωνίας μεταξύ μας
Επίσης να γνωρίζεις πως ο συντονισμός αυτός είναι πέρα από κάθε θρησκευτική ή πνευματική ιδεολογία, αποτελεί μία εσωτερική τεχνολογία αγάπης για όλους
Γίνε επομένως η ειρήνη, η θεραπεία, η χαρά, η συμπόνια, η αγάπη και η καλοσύνη που θέλεις να έχεις στη ζωή σου...
Μετέδωσε όλες αυτές τις πληροφορίες σε όσο το δυνατόν περισσότερα άτομα είτε μέσω email είτε βγάζοντας τις φωτοτυπία.
Αν είσαι έμπειρος στις τεχνικές χαλάρωσης και διαλογισμού, μπορείς να εκπαιδεύεις και να βοηθάς άλλα άτομα ώστε να επιτυγχάνουν το συντονισμό
Αυτή η διαδικασία επωφελεί όχι μόνο τη χώρα και τον πλανήτη αλλά και εσένα, την οικογένειά σου και τους γύρω σου.
Ο καθημερινός και επαναλαμβανόμενος συντονισμός δημιουργεί ένα πεδίο θετικότητας, ειρήνης και θεραπείας που σύμφωνα με την κβαντική φυσική επηρεάζει τους πάντες. Ενώ η αιτία που η άσκηση αυτή πραγματοποιείται στις 9.00 το βράδυ είναι γιατί, μετά τη δύση του Ηλίου, το ενεργειακό πεδίο της Γης ηρεμεί και καταλαγιάζει και οι θεραπευτικές δονήσεις που εκπέμπουμε συντονισμένα μεταφέρονται ευκολότερα...
Θα θέλαμε λοιπόν να σε ευχαριστήσουμε εκ των προτέρων για τη συμμετοχή σου και την υπερπολύτιμη βοήθειά σου στο από κοινού έργο μας. Εφάρμοσέ το και διάδωσε το παντού και πάντα, καθώς το φως και η αγάπη δεν έχουν όρια!!!

Θα θέλαμε λοιπόν να σε ευχαριστήσουμε εκ των προτέρων για τη συμμετοχή σου και την υπερπολύτιμη βοήθειά σου στο από κοινού έργο μας. Εφάρμοσέ το και διάδωσε το παντού και πάντα, καθώς το φως και η αγάπη δεν έχουν όρια!!!
Νίκος Μαγαλιός
Εργαστήριο Ψυχοφυσιολογικής Εκπαιδεύσεως
http://www.neurofeedback.gr/
info@neurofeedback.gr
πηγή

Ο κόσμος θα τελειώσει το 2012

Εσχατολογικές και μεταφυσικές θεωρίες και άφθονη καταστροφολογία με φόντο μία ταινία κι ένα βιβλίο
Του Ηλια Mαγκλινη

«Ετσι τελειώνει ο κόσμος/ Ετσι τελειώνει ο κόσμος/ Ετσι τελειώνει ο κόσμος/ Οχι μ’ ένα βρόντο μα μ’ ένα λυγμό». Οι στίχοι του Τ. Σ. Ελιοτ, που απηχούν τη γνωστή φράση του Παύλου ότι η συντέλεια θα έρθει αθόρυβα, «σα τον κλέφτη μέσα στη νύχτα», φαίνεται πως δεν έχουν θέση σήμερα: οι σύγχρονοι πιστοί της εσχατολογίας θέλουν ο κόσμος να τελειώσει εντυπωσιακά, χολιγουντιανά, με θηριώδεις κόκκινους πλανήτες που θα μετατρέψουν τη Γη σε μια πύρινη κόλαση – και μάλιστα πολύ σύντομα: στις 21 Δεκεμβρίου του 2012. Η σχετική φημολογία κοντεύει να ξεπεράσει κι εκείνη σχετικά με τις καταστροφές που υποτίθεται ότι θα έφερνε το 2000.

Ωστόσο, οι δοξασίες γύρω από το 2012 δεν σχετίζονται αποκλειστικά με την παραφιλολογία γύρω από τη συντέλεια: μόλις κυκλοφόρησε στη χώρα μας ένας συλλογικός τόμος με τίτλο «Το μυστήριο του 2012» (εκδ. Κέδρος), στο οποίο ξένοι επιστήμονες, στοχαστές και μελετητές προσπαθούν να αναλύσουν το θέμα του 2012, ως προς το ότι η χρονιά αυτή, σύμφωνα με κάποιες θεωρίες, ενδεχομένως να σηματοδοτήσει το κλείσιμο ενός κοσμικού κύκλου και την αυγή μιας εποχής αφύπνισης, την απαρχή ενός μεγάλου «άλματος» στην ανθρώπινη εξέλιξη.

Και ταινία

Πάντως, η εσχατολογική πλευρά έχει τον πρώτο λόγο: Αν πληκτρολογήσετε «2012» στο YouTube, θα παρακολουθήσετε το τρέιλερ της νέας ταινίας «2012» του Ρόλαντ Εμεριχ (ο σκηνοθέτης των επίσης καταστροφολογικών «Ημέρα ανεξαρτησίας» και «Μετά την επόμενη μέρα»), στο οποίο ένα κολοσσιαίο τσουνάμι καταπίνει τα Ιμαλάια. Το YouTube είναι γεμάτο με τέτοια βίντεο όμως το πιο ανατριχιαστικό είναι τα σχόλια που τα συνοδεύουν: πολλοί έχουν πειστεί ότι το τέλος θα έρθει το 2012, ότι οι κυβερνήσεις όλου του κόσμου είναι ενήμερες αλλά αποκρύπτουν την αλήθεια (κάτι που αναφέρεται και στο τρέιλερ της ταινίας του Εμεριχ). Κάποιοι έχουν ήδη ετοιμάσει καταφύγια ή προετοιμάζουν τη ψυχή τους για την Αποκάλυψη.

Εννοείται ότι δεν είναι η πρώτη φορά που μια χρονολογία γίνεται τέτοιο ορόσημο. Σύμφωνα με τον Νίκο Καραπιδάκη, καθηγητή Μεσαιωνικής Ιστορίας στο Ιόνιο Πανεπιστήμιο, «οι δοξασίες αυτές έχουν μακρά παράδοση. Ηδη από την αρχαιότητα, οι χρησμοί της Σίβυλλας είχαν χαρακτήρα αποκαλυπτικό. Η κυριότερη αποκαλυπτική παράδοση όμως είναι αυτή του χριστιανισμού. Ο σημαντικότερος ιστορικός αυτών των ρευμάτων, ο Νόρμαν Κον, βλέπει μια ακόμα σημαντική πηγή στην αρχαία περσική θρησκεία. Η μήτρα όμως αυτής της παράδοσης, όπως την ξέρουμε σήμερα, είναι η Αποκάλυψη, ενώ ήδη από τον 7ο αιώνα ψευδοπροφήτες ή ψευδομεσσίες, όπως τους λέει η εκκλησία, ανακοίνωναν το επικείμενο τέλος του κόσμου».

Το έτος 1000

Οι δοξασίες αυτές έφτασαν σε ένα αποκορύφωμα όταν πλησίαζε το έτος 1000. «Τότε», μας λέει ο Ν. Καραπιδάκης, «το φαινόμενο πήρε διάσταση μαζικής ψυχολογίας. Το έτος 1000, όπως και το “δικό μας” 2000, θεωρούνταν ιδανική χρονολογία για το κλείσιμο ενός κύκλου, αν και δεν επικράτησε η μαζική υστερία που νομίζουμε σήμερα. Σε κείμενα κορυφαίων στοχαστών της εποχής δεν βρίσκει κανείς σχεδόν καμία σχετική αναφορά, παρά μόνον σε εκκλησιαστικά χρονικά. Πάντως, το έτος 1000 συνοδεύθηκε όντως από συνταρακτικά γεγονότα. Ο πρώτος φεουδαλισμός, ο παλιός τρόπος οργάνωσης της κοινωνίας και της οικονομίας, άρχισε να αποδιαρθρώνεται σταδιακά. Τότε είχαμε, με τους δικούς μας όρους σήμερα, τα πρώτα φαινόμενα ανεργίας. Η διατάραξη του ιστού σε μια οικονομία ή κοινωνία προκαλεί πάντα τέτοιες εσχατολογικές υστερίες. Προσοχή: η οικονομία δεν κατέρρευσε αλλά άρχισε να μπαίνει σε νέες βάσεις. Υπήρξε λοιπόν κρίση αλλά υπό τη μορφή της αναδόμησης ενός οικονομικού συστήματος. Κάτι που βλέπουμε να συμβαίνει και σήμερα».

Οι Σταυροφορίες

Οπως λέει ο Ν. Καραπιδάκης, το έτος 1000 παρατηρήθηκε και μια κρίση βίας στους κόλπους των ανώτερων κοινωνικών τάξεων. «Βεντέτες, πόλεμοι μεταξύ αρχόντων, αυτό που οι ιστορικοί χαρακτηρίζουν “ιδιωτική βία”. Η εκκλησία αντιμετώπισε την κρίση παραπέμποντας σε σωτηριολογικές συμπεριφορές. Δηλαδή: Αν θες να κερδίσεις την επουράνια σωτηρία, κάνε έναν δίκαιο πόλεμο – άρα κάνε σταυροφορίες. Το 1000 ήρθε και δεν έγινε τίποτα, αλλά το μεγαλύτερο εσχατολογικό κίνημα της Ιστορίας ήταν οι Σταυροφορίες, και ως τέτοιες πρέπει να γίνουν κατανοητές. Βλέπετε πάλι τις σημερινές αναλογίες: ως μία σταυροφορία εναντίον του “Αξονα του Κακού» ξεκίνησε η κυβέρνηση Μπους τον πόλεμο στο Ιράκ. Γενικά, ζούμε σε μια εποχή όπου παρατηρείται εξαγωγή φονταμενταλισμών, γι’ αυτό και θεωρίες περί της συντέλειας βρίσκουν πρόσφορο έδαφος».

Κοινόβια εσχατολόγων

Το 1000 δεν ήταν η μοναδική φορά που αναπτύχθηκαν εσχατολογικά οράματα. «Οι Σταυροφορίες έφεραν ένα δεύτερο εσχατολογικό κύμα κατά τον 13ο αιώνα», λέει ο Ν. Καραπιδάκης, «όταν οι Σταυροφόροι ήρθαν σε επαφή με εβραϊκές και περσικές δοξασίες. Αυτοί έφεραν στη Δύση την ιδέα ενός βασιλέα (όπως με τον εβραϊκό Μεσσία), ο οποίος θα υλοποιούσε τη συντέλεια και θα έφερνε μια νέα εποχή». Ο Ν. Καραπιδάκης μας θυμίζει κινήματα του 15ου αιώνα, όπως τους Αμορίτες, που προσπάθησαν να ξαναερμηνεύσουν εσχατολογικά την Ιστορία, ή τους Φλαγγελάντι, οι οποίοι «πήγαιναν από πόλη σε πόλη και καθώς αυτομαστιγώνονταν, ανακοίνωναν το τέλος του κόσμου. Συγκλονιστικά τους παρουσιάζει ο Μπέργκμαν σε μια σκηνή της “Εβδομης Σφραγίδας”».

Σε πολλές περιπτώσεις, τα μέλη τέτοιων κινημάτων ζούσαν σε κοινόβια, αναμένοντας όλα μαζί το τέλος («μοιράζονταν τα πάντα, ακόμα και το σεξ, ήταν οι ελευθεριάζοντες της εποχής»), όπως στην Αγγλία του 17ου αιώνα, της εποχής του Κρόμγουελ. Ο τελευταίος ναύλωσε πλοία και τους έστειλε στο Νέο Κόσμο, «γι’ αυτό και στην Αμερική τα κινήματα αυτά έχουν τόσο μεγάλη παράδοση και ισχύ σήμερα».

Ταινίες καταστροφής

Σύμφωνα με τον Γιώργο Ιωαννίδη, ψυχολόγο και αρχισυντάκτη του περιοδικού «Mystery», οι δοξασίες γύρω από το 2012 έχουν τις ρίζες τους στις δεκαετίες του ’50 και του ’60. «Τότε αναπτύχθηκαν οι θεωρίες περί της “νοόσφαιρας”, ότι κάποτε ο άνθρωπος θα φτάσει σε τέτοιο στάδιο εξέλιξης, σε ανώτερη συνειδησιακή κατάσταση, που δεν θα χρειάζεται καν το σώμα του. Αυτή τη θεωρία υιοθέτησαν διάφοροι εσωτεριστές και εναλλακτικοί αρχαιολόγοι και κάπου εκεί εμφανίστηκαν οι πρώτες αναφορές στο περίφημο ημερολόγιο των Μάγια, το οποίο υποτίθεται ότι τοποθετεί το τέλος του κόσμου την 21η Δεκεμβρίου του 2012. Ενας αρχαιολόγος θα σας διαβεβαιώσει ότι αυτό δεν είναι ακριβές. Είναι κάτι που δημιουργήσαμε εμείς μέσα από το πάντρεμα διαφόρων θεωριών.

Περί τη δεκαετία του ’80 και του ’90, με τις θεωρίες περί Νέας Εποχής του Υδροχόου, αναπτύχθηκε έντονη φημολογία ότι κάτι θα αλλάξει στη ζωή του ανθρώπου το 2000. Ηρθε το 2000, δεν έγινε κάποια κοσμική καταστροφή, ωστόσο, το 2001 είχαμε την πτώση των δίδυμων πύργων. Με άλλα λόγια, κάτι άλλαξε τότε παγκοσμίως. Ολο αυτό λοιπόν έχει να κάνει με την ψυχολογία της μάζας: Οταν μια μάζα ανθρώπων ασχολείται με κάτι τόσο πολύ, τότε, πολύ πιθανώς ένα τμήμα του να γίνει πραγματικότητα. Κάτι που σκεφτόμαστε εδώ και δεκαετίες, το προετοιμάζουμε με έναν τρόπο για να συμβεί».

Για τον Γ. Ιωαννίδη, οι δοξασίες γύρω από το 2012 έχουν δύο πτυχές: την εσχατολογική και τη μεταφυσική. Στην Ελλάδα ξέρουμε κυρίως την εσχατολογική, ότι δηλαδή το 2012 θα γίνει μια μεγάλη καταστροφή. Ο Εμεριχ ετοιμάζει σχετική ταινία, ενώ πρόσφατα είδαμε κάτι ανάλογο, την ταινία «Σκοτεινός κώδικας» με θρησκευτικές μάλιστα αναφορές. Ολ’ αυτά εκφράζουν απλώς το υπάρχον ρεύμα και πνεύμα – το ίδιο και η «Ολέθρια σύγκρουση» και ο «Αρμαγεδδών». Οσοι όμως προσεγγίζουν το 2012 στη μεταφυσική του διάσταση, δεν πιστεύουν ότι ο κόσμος θα καταστραφεί αλλά ότι θα εξελιχθεί, όχι βέβαια μέσα σε μια νύχτα ή μια μέρα.

Ο παλμός της εποχής

Κρίνοντας από τις αντιδράσεις των αναγνωστών του περιοδικού «Mystery», ο Γ. Ιωαννίδης πιστεύει ότι το 2012 θα είναι αντικείμενο συζήτησης τα επόμενα 2 χρόνια. «Ολη αυτή η ιστορία με το 2012 έχει να κάνει και με την αρχέγονη ανάγκη του ανθρώπου να νιώθει σημαντικός, ότι δεν είναι μια ασημαντότητα μέσα στο Σύμπαν αλλά ότι αποτελεί μέρος ενός κοσμικού σχεδίου. Επίσης, ζούμε σε μια περίοδο επαναπροσδιορισμού, οπότε όλα τα θέματα μπαίνουν στο τραπέζι. Πάντως, ας μη φανεί αστείο αλλά μια τηλεοπτική σειρά όπως τα “Χ Files” έβαλε το παράδοξο για τα καλά μέσα σε κάθε σπίτι τη δεκαετία του ’90. Είναι το ίδιο που κάνουν και οι ταινίες που αναφέραμε: πιάνουν τον παλμό της εποχής».

Σε κάθε περίπτωση, ας διατηρήσουμε την ψυχραιμία μας κι ας γιορτάσουμε τα Χριστούγεννα του 2012 ακούγοντας και πάλι το τραγούδι των REM «It’s the end of the world as we know it (and I feel good)». Οπως τονίζει ο Ν. Καραπιδάκης: «Σε περιόδους μεγάλων αλλαγών, οι κοινωνίες αισθάνονται ότι ο παλιός κόσμος τελειώνει. Ζούμε σε μια τέτοια εποχή αλλά δεν μπορούμε να ερμηνεύσουμε ακόμα τι ακριβώς μας συμβαίνει. Ο απλός άνθρωπος ερμηνεύει τις μεγάλες ιστορικές αλλαγές μέσα από την εσχατολογία. Αν μη τι άλλο, ο φόβος είναι κάτι συναρπαστικό».

Ο μυθικός Νιμπίρου και η επιστήμη

Μπορεί να μην είναι όλοι βέβαιοι ότι το τέλος του κόσμου θα έρθει το 2012, για ένα πράγμα όμως είναι σίγουροι: ότι αν ισχύει, οι κυβερνήσεις όλου του κόσμου το γνωρίζουν αλλά δεν μας λένε την αλήθεια. Η άποψη αυτή σχετίζεται με την επικρατέστερη θεωρία σχετικά με το πώς θα έρθει το τέλος το 2012: εξαιτίας της έλευσης του πλανήτη Χ ή Νιμπίρου.

Τι απαντάει η επιστήμη; Οπως μας λέει ο Μάνος Δανέζης, καθηγητής Αστροφυσικής στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, «ο φόβος ότι ο μυθικός Νιμπίρου έρχεται, διαδόθηκε το 1976 με το βιβλίο του Zechariah Sitchin, “Δωδέκατος Πλανήτης”. Υποτίθεται ότι είναι ένας άγνωστος πλανήτης του ηλιακού μας συστήματός. Το όνομα “Nibiru” προέρχεται από τους Σουμέριους και σημαίνει “Ο πλανήτης της μετάβασης”. Οι Σουμέριοι αποκαλούσαν με το όνομα αυτό έναν δέκατο πλανήτη του ηλιακού συστήματος και θεωρούσαν πως κάνει μία πλήρη περιστροφή γύρω από τον Ηλιο σε 3.600 χρόνια. Ας δούμε όμως ποια είναι η επιστημονική αλήθεια: Aμέσως μετά την ανακάλυψη του Πλούτωνα, έγινε φανερό ότι η μάζα του νέου πλανήτη δεν ήταν αρκετά μεγάλη ώστε να μπορέσει να δικαιολογήσει το σύνολο των διαταραχών που παρατηρούνταν στις τροχιές του Oυρανού και του Πλούτωνα.

H διαπίστωση αυτή οδήγησε τους αστρονόμους να υιοθετήσουν την άποψη πως ο Πλούτωνας δεν ήταν ο τελευταίος πλανήτης του ηλιακού συστήματος, αλλά υπήρχε κάποιος άλλος, άγνωστος, δέκατος πλανήτης, που ήταν το αίτιο των παρατηρούμενων τροχιακών διαταραχών.

»Αν υπάρχει αυτός ο πλανήτης, όπως υπολογίστηκε, θα έκανε μια πλήρη περιφορά γύρω από τον Ηλιο σε 495 χρόνια και η πιο κοντινή απόσταση από εμάς θα έπρεπε να είναι 30 φορές την απόσταση που χωρίζει τη Γη από τον Ηλιο. Η μάζα του έπρεπε να είναι 5 με 6 φορές τη μάζα της Γης ενώ θα έφτανε στο πιο κοντινό προς τον Ηλιο σημείο το 2290. Ο υποθετικός αυτός πλανήτης ονομάστηκε πλανήτης Χ, στη συνέχεια όμως, οι ανωμαλίες στις τροχιές των μεγάλων πλανητών εξηγήθηκαν από τη Θεωρία της Σχετικότητας και ο άγνωστος πλανήτης Χ ξεχάστηκε. Επανήλθε στο προσκήνιο όταν το 2003 ανακαλύφθηκε ο πλανήτης Σέντνα.

Η τροχιά του είναι “περίεργα” ελλειπτική και πλησιάζει το ηλιακό μας σύστημα κάθε 10.500 χρόνια. Ομως, δεν μπορεί να ταυτιστεί με τον Νιμπίρου, διότι είναι ένας μικρός πλανήτης και δεν πλησιάζει τη Γη τόσο κοντά ώστε να προκαλέσει τον παραμικρό κίνδυνο».

Καταλήγοντας, ο Μ. Δανέζης τονίζει: «Ολες αυτές οι θεωρίες καταστροφής της Γης στηρίζονται σε επιστημονικά δεδομένα, αποκρύπτοντας όμως τις απαντήσεις που δίνει η επιστήμη. Μια τέτοια μεθόδευση δίνει την εντύπωση ότι η επιστήμη συμφωνεί με τα σενάρια της καταστροφής, γεγονός που τρομοκρατεί το κόσμο. Ομως, η μισή αλήθεια είναι πιο καταστροφική και από το ίδιο το ψέμα. Η εξάπλωση της μυθολογίας του 2012 παραλύει τη λογική των ανθρώπων, οδηγώντας τους σε μια εσωτερική παραίτηση από όσα δικαιούνται να διεκδικήσουν. Σε αυτό το κατευθυνόμενο κύμα εκφοβισμού, ο άνθρωπος πρέπει να προτάξει τη γνώση, πρέπει να αποδείξει ότι μέσα του έχει πεθάνει ο σοφός πίθηκος του φόβου και της άγνοιας κι έχει αναστηθεί ο συμπαντικός άνθρωπος του κοντινού μέλλοντός μας».

Πηγή: "Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ"

http://boraeinai.blogspot.com/2009/09/2012.html

Στοιχειωμένη Ελλάδα.

Στους ξέφρενους ρυθμούς της καθημερινότητάς μας, εντυπωσιασμένοι από τα αλματώδη βήματα της τεχνολογίας μας λησμονήσαμε μια άλλη όψη της Ελλάδας. Τη Στοιχειωμένη Ελλάδα. Μια χώρα που αφθονεί σε παράξενες και ανεξήγητες ιστορίες,σε αφηγήσεις που σε οδηγούν σε μαγευτικά τοπία, φυσικά άβατα, μονοπάτια που οδηγούν στο «πουθενά». Ιστορίες ντυμένες με ξωτικές μελωδίες, περίεργες κραυγές, καλπασμούς του υπερφυσικού που σηματοδοτούν την ύπαρξή του αφήνοντας τα δικά του σημάδια. Μάγισσες και νεράιδες, περίεργα και αλλόκοτα όντα, δαιμόνια ή στοιχειά, νυκτόβια πλάσματα. Πτυχές μιας κρυφής από τα φώτα των πόλεων Ελλάδας, μιας καταπατημένης Ελλάδας από τη ρουτίνα των μεγαλοπόλεων. Και το ταξίδι αρχίζει…

Στα παλαιότερα χρόνια, τα χωριά και οι κωμοπόλεις της Ελλάδας, είχαν το καθένα να αφηγηθούν κάτι ξεχωριστό κάτι παράξενο. Οι άνθρωποι πιο απλοί και «προσγειωμένοι» έβλεπαν με τα μάτια της ψυχής τους, έβλεπαν καθαρά. Αν και τεχνολογικά αναπτυχθήκαμε ωστόσο οι παραδόσεις και οι ιστορίες παρέμειναν καθάριες σαν τους ανθρώπους που τις διηγήθηκαν…

Το σκοτάδι στην Ελλάδα θεωρούνταν απόμακρο ο,τι και σήμερα αλλά με πιο πρωτογονικό χαρακτήρα! Ο λιγοστός φωτισμός τα βράδια και οι ολιγοπερπατούντες τη νύχτα σχημάτιζαν μια αιθέρια αντίληψη περί της νυχτός! Στη Στερεά Ελλάδα οι μεγαλύτεροι φώναζαν στα παιδιά το βράδυ :«κοιμήσου γιατί θα σε φάει η μαμμότα»-μαμμότα δηλαδή μαμ-μότα, μήπως μόρα;-μαμ έλεγε από μικρό το παιδί!

Οι παλαιότεροι είχαν συνυφασμένη τη ζωή τους με τέτοια όντα. Το βράδυ τύχαινε να κάνουν διάφορες αγροτικές δουλειές, όπως πότισμα του χωραφιού, και δεν ήταν λίγες οι συναντήσεις τους με εξωδιαστασιακά όντα. Όλοι είχαν ακούσει σε χωράφια και δάση-χωρίς να υπάρχουν δρόμοι χαραγμένοι- ποδοβολητά «ωσάν να περνά ιππικό ολόκληρο παιδί μου»…

Τι ήταν τελικά αυτό το ποδοβολητό;

Πολλοί οδοιπόροι των παλαιότερων χρόνων μας διηγούνται πολλές και ενδιαφέρουσες ιστορίες! Στην Αθήνα ενώ πολλοί έβγαιναν από την πόλη για τα αγροκτήματά τους στο γυρισμό το βράδυ, έβλεπαν από πίσω τους «ένα σωρό καλλικαντζαραίους να μου φωνάζουν και να παίζουν με το γάιδαρο»… «εκαθόμουν στο πλατάνι και επτά γυναίκες κατάξανθες και γυμνές χόρευαν δίπλα από το κοπάδι μου»…

Έπειτα είχαμε συχνά την εμφάνιση του λεγόμενου «συνοδοιπόρου»,πολλοί το παρομοιάζουν με ξωτικό και άλλοι το αποδίδουν σε πανουργία του διαβόλου.Πολλοί ταξιδιώτες είχαν παρατηρήσει στο δρόμο τους ένα παράξενο φως μπροστά τους σε κοντινή απόσταση που αργότερα ερχόταν και τους «καβάλαγε»-μώρα πιθανόν, οι ιρλανδέζικες παραδόσεις το αποδίδουν στη γριά που ίππευε την Πούκα, το άλογο των πνευμάτων- εμποδίζοντάς τους και πνίγοντας τους ώστε να αργοανασαίνουν, ευτυχώς χωρίς κατάληξη! Σε πολλές περιοχές πάλι το συναντούσαν σαν άνθρωπο καταμεσής του δρόμου που ρωτούσε νέα για το χωριό ή προθυμοποιούταν να συνοδεύσει τον οδοιπόρο, ο οποίος είχε καταλάβει ότι πρόκειται για ξωθιό και έλεγε την προσευχή του με συνέπεια να εξαφανιζόταν η παρουσία αυτή από μπροστά του.

Υπάρχουν πολλοί επίσης σε χωριά της Αχαΐας και της στερεάς Ελλάδας που αναφέρουν πως είδαν παρουσίες παράξενων ειδών πουλιών πάνω σε δέντρα, μεγάλα σε μέγεθος και κρυμμένα σε σημείο που να απορείς πως ένα τέτοιο πουλί χώρεσε εκεί μέσα…

Τα νησιά επίσης αφθονούσαν από τέτοιες παραδόσεις! Στη Σίκινο, Σάμο όλοι γνωρίζουν για τις «ανεράιδες», πολύ όμορφες γυναίκες που διασκέδαζαν κοντά σε πηγές, αρπάζοντας για το γλέντι τους τραγουδιστάδες και βιολιτζήδες, αλλά και παλικάρια που κοιμόντουσαν μαζί τους,και έπειτα τρελαίνονταν και δεν μπορούσαν να αγαπήσουν καμιά γυναίκα «γιατί είχαν φιλήσει την έμορφη ξωθιά»…

Οι νεράιδες ή αλούστινες ή γιαλούδες σύχναζαν επίσης σε πηγάδια που συχνά τις νυχτιές χτενίζονταν και παραμόνευαν τον απερίσκεπτο διαβάτη για να τον πλανέψουν…Στα νησιά επίσης και κυρίως στην Κρήτη είχε αναπτυχθεί η πεποίθηση πως «αν ανταμώσεις με του λόγου τους μπήξε στη γη μαυρομάνικο μαχαίρ και θα τις αποδιώξεις»…

Στη Σάμο στο χωριό Λέκα βρίσκονται σε κάποιο σημείο πλατάνια,τα οποία απαγορεύεται να τα κόψεις καθώς προφυλάσσονται από δαιμόνια.
Σε πολλές περιοχές μάλιστα πίστευαν πως αν συναντούσες κάποιο αερικό δεν έπρεπε να μιλήσεις γιατί αλλιώς θα σου έπαιρνε τη λαλιά,αυτό πραγματικά είναι αξιοπερίεργο διότι είναι πολύ λίγες τέτοιες αναφορές και μπορούν να εξηγηθούν ιατρικά.Τέλος οι ανεράιδες,ξωτικά,ξωθιά και αερικά αποτελούσαν μέρος της καθημερινής ζωής πολλών χωριών και πόλεων,ώστε να ονομάζονται και κάποια χωριά με το πρόθεμα νεράιδα…


Ένα σωρό πλάσματα θα βρούμε να κατακλύζουν την ελληνική παράδοση και με τις ιστορίες τους να «στοιχειώνουν» τις σκέψεις αυτών που τις διηγούνται και αυτών που τις ακούνε. Δράκοι που φυλάνε τα νερά ποταμών και στοιχειά που προστατεύουν δέντρα, ώστε κάθε επίδοξος ενοχλητικός να εξολοθρεύεται πριν βεβηλώσει την ιερότητα των δέντρων και του νερού.

Ένα τέτοιο δράκο σκότωσε και ο Άγιος Γεώργιος στη χριστιανική παράδοση σε μία από τις πολλές πτυχές αυτής της ιστορίας.

Σε κάποιες περιοχές της Ελλάδας πιστεύεται πως το νερό κοιμάται μια ώρα τη νύχτα, και αν κάποιος επιδιώξει να πιει θα πρέπει με το χέρι του να ταρακουνήσει λίγο τα νερά ώστε να «ξυπνήσει» το νερό και να πιεί, αλλιώς αν το τρομάξει κινδυνεύει είτε να χτυπηθεί από το στοιχειό του νερού είτε να δηλητηριαστεί.

Θα ακούσουμε έπειτα τις αφηγήσεις στη Στερεά Ελλάδα και την επαρχιώτικη κυρίως Μακεδονία για τα λεγόμενα χαμοδράκια ή σμερδάκι ή χαμόδρακα. Δαιμόνια που ήταν άκρως επιθετικά στις ορεινές περιοχές λόγω του ότι επιτίθονταν σε κοπάδια βοσκών και είτε τα αφάνιζαν είτε απλώς τα έπνιγαν. Επικρατεί και η αντίληψη πως πρόκειται και για δαιμόνια που «καβαλούσαν» κάποιον άνθρωπο ώστε να τον αποτρελαίνουν και να τον δαιμονίζουν. Είχαν τη μορφή κριαριού-τράγου και νύχια που τους έδιναν την ικανότητα να πνίγουν το επίδοξο θύμα τους.Αυτή τους η εμφάνιση μας παραπέμπει στο κατάλευκο τράγο που τριγυρνούσε ελεύθερος και ομορφότερο του δεν υπήρχε. Όποτε το συναντούσαν κυρίως τη νύχτα προσπαθούσαν να το αρπάξουν και να το βάλουν στο κοπάδι τους, μάταια όμως για τους επίδοξους το τρίχωμά του ήταν μαγεμένο και κολλούσες κυριολεκτικά επάνω του, έτσι σε έσερνε μέχρι να σε ρίξει σε κάποιο γκρεμό ή φαράγγι.

Το φαράγγι που στη χώρα μας το βρίσκουμε συνυφασμένο με την παρουσία καλλικάντζαρων, δαιμονικών όντων και κυρίως του διαβόλου. Πιστεύεται ακόμα και σήμερα σε πολλά χωριά της Ελλάδας πως αν τύχει νύχτα και περάσεις από φαράγγι θα ακούσεις καλικάντζαρους που θα σε φωνάζουν και μπορεί ακόμα και να σε στοιχειώσουν ολόκληρο. Ενώ αν περάσεις από φαράγγι που πριν είχαν διαβεί διαβόλοι τότε και εσύ θα γίνεις ένα μέρος της μαύρης μαγείας τους. Στα χωριά μπορούμε να βρούμε ανεξάντλητες πηγές τέτοιων ιστοριών που θα μας καθηλώσουν,καθώς τα πάντα (μύλος,σπίτια,πηγές,μονοπάτια) είχαν τη δική τους μικρή και τρομακτική ιστορία.

Λίγες δεν είναι επίσης και οι αναφορές για μάγισσες,που κατά καιρούς είχαν διάφορους ρόλους, πότε χαρτορίχτρας και πότε κατασκευάστριες μαγικών φίλτρων, άλλες πάλι ήταν και επικίνδυνες για τους ανθρώπους. Στη Φλώρινα ακόμα οι παλαιότεροι θα θυμούνται για μια τέτοια γυναίκα που συνήθως καθόταν πάνω σε μια βρύση-πηγή και έκανε μάγια στους περαστικούς.

Η Ελλάδα θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως μία ανεξάντλητη πηγή μυστηρίου και σίγουρα να συνεπάρει πολλούς εξερευνητές της μέσα σε πέπλα ονειρικά ταξιδεμένα σε χρόνους παράλληλους σε εμάς αλλά καλά κρυμμένους σε πονηρά μάτια.

Μυστηριώδεις μορφές τριγυρνούν κάτω από τα μάτια μας και πίσω από την πλάτη μας,μα όταν πραγματικά «δούμε» τίποτα πια δεν θα μας φαίνεται μυστήριο.Τέτοιες μορφές θα συναντήσουμε σε πολλά μέρη μας, τον αράπη που τριγυρνά τις νύχτες και βόσκει τα τάλιρα του προκαλώντας ένα θόρυβο που προσελκύει κάθε περίεργο άτομο.Τη γουρούνα με τα γουρουνάκια της που τις νυχτιές τριγυρνά στις εξοχές, αλλά δεν ανήκει στα χοιρινά κανενός αγρότη. Για τα στοιχειά που «ορίστηκαν» (από ποιόν αλήθεια) να φυλάττουν ολόκληρα χωριά. Όπως η Καστανιά και το Νεχώρι της Φθιώτιδας που συχνά πολεμούσαν(τα στοιχειά) για την κυριαρχία μιας κορφής της Οίτης, αλλά κυρίως για την προστασία του χωριού. Για στοιχειά που απλά βρίσκονταν στα χωριά, και η απόδειξη οι τρομεροί ήχοι που ακούγονταν στα χωριά τα βράδια αλλά και τα μεσημέρια, πολλές φορές χωρίς λόγο, υπήρχαν όμως στιγμές που έσκουζαν νυχτιές ολόκληρες επειδή πέθανε κάποιο σημαντικό και καλοκάγαθο άτομο στο χωριό, θρηνώντας έτσι το νεκρό και την απώλεια.

Και επειδή το μυστήριο δε γνωρίζει διαχωρισμούς,ενώ τα στοιχειά των χωριών είχαν συνήθως τη μορφή βοδιών, τράγων και κατσικιών,έχουμε και στην βόρεια Πελοπόννησο αναφορά για στοιχειωμένα μελίσσια που είναι πάρα πολύ άγρια και κανείς ποτέ δεν τολμά να περάσει από εκεί, πόσω μάλλον να πάρει και το μέλι τους.

Ο σημερινός ποταμός Ελικώνας παλαιότερα λεγόταν Ουρλιάς,γιατί ο ήχος των νερών του μοιάζει με ουρλιαχτά ζώων!

Οι βρυκόλακες πάλι αποτελούν και αυτοί κομμάτι της αρχέγονης παράδοσης μας, ο πολιτισμός μας μεγάλωσε μαζί με αυτούς και τις νεράιδες(νύμφες). Βρυκόλακες, ένα μεγάλο κεφάλαιο στην ιστορία της Ελλάδας που κοσμούν με το αίμα τους μαζί με τα κακά πνεύματα τις κιτρινισμένες σελίδες αυτού του τόπου. Η ιστορία γνωστή, ο νεκρός που σηκώνεται από τον τάφο του και στοιχειώνει τόπους και περάσματα, επιδιώκοντας να δαγκώσει το επόμενο θύμα του για να τραφεί με αίμα. Σε κάθε μέρος οι παραδόσεις για αυτούς ποικίλλουν σε όλες τις πτυχές της ζωής τους. Στην Πρέβεζα δεν βγαίνουν Κυριακή, στη Ναύπακτο βγαίνουν το Σάββατο, το ίδιο και στην Αθήνα...Το φως της μέρας το απεχθάνονται μα είναι και μοιραίο για αυτούς. Έτσι τριγυρνούν τη νύχτα, ψάχνοντας απελπισμένα το θύμα τους,εξαφανίζονται τη στιγμή πριν την αυγή, για τους στερεοελλαδίτες και τους νησιώτες εξαφανίζονται όταν λαλήσει μαύρος κόκκορας. Για αυτό πάντα φρόντιζαν να έχουν ένα, που δύσκολα θα τον έσφαζαν,έχοντάς τον για προστασία...

Το γεγονός γιατί κάποιος να γινόταν βρυκόλακας είχε επίσης πολλές επεξηγήσεις και ιστορίες. Το «βρικολάκιασμα» οφειλόταν στη μαύρη ψυχή του νεκρού που είχε «πουλήσει» την ψυχή του στον διάβολο, παράδοση των στερεοελλαδιτών κυρίως. Οι αδικοσκοτωμένοι, οι ταλαιπωρημένοι, οι εκδικούντες των ζωντανών, «μαγεμένοι» και τέλος οι άταφοι, οι άκλαυτοι και οι άψαλτοι! Στα νησιά και σε πολλά ορεινά χωριά πίστευαν πως δεν πρέπει να κοιτάξεις τη νύχτα καθρέφτη γιατί είτε θα γινόσουν βρικόλακας είτε θα έβλεπες κάποιον και θα γινόσουν θύμα του διαβόλου. Στα νησιά επίσης πίστευαν πως τα μωρά που πέθαιναν στη γέννα ή πέθαιναν αβάφτιστα, τα έπαιρνε ο διάβολος τα βασάνιζε και έπειτα γίνονταν οι χειρότεροι εφιάλτες για τους ζωντανούς. Οι βρυκόλακες λόγω της ημιμάθειας σε αυτά τα θέματα τις παλαιότερες εποχές ήταν συνυφασμένοι με τα κακά πνεύματα, που τις νύχτες του χειμώνα πήγαιναν στις σκεπές των σπιτιών και προσπαθούσαν να μπουν μέσα. Και η νοικοκυρά θέλοντας να προστατέψει το σπιτικό της έβαζε στο δοκάρι της εξώπορτας από την έξω μεριά, πηρούνι και μαχαίρι με κομμένες τις λαβές, ώστε να δείχνουν τις κοφτερές μύτες τους και ότι το σπίτι αποδιώχνει τα κακοποιά πνεύματα όντας οπλισμένο...


Σήμερα μας φαίνονται τόσο απόμακρες σε μερικούς αυτές οι δοξασίες, μα αυτές μεγάλωσαν τους προγόνους μας και τους προστάτεψαν από δύσκολα γεγονότα. Γενιές Ελλήνων έζησαν δίπλα στο φανταστικό και το απόκοσμο, έχοντας πρωταγωνιστικό ρόλο αλλά άθελά τους. Είδαν άλογα τη νύχτα χωρίς αναβάτες να ορμούν σε γκρεμούς, γυναίκες που δεν τις ήξεραν εκείνες να τους μιλούν, έγραψαν τις δικές τους σελίδες στο μεταφυσικό διάφανο πέπλο της Ελλάδας..μιας Στοιχειωμένης Ελλάδας!

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ:

"ΜΥΣΤΙΚΗ ΕΛΛΑΔΑ", ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΑΡΧΕΤΥΠΟ

ΜΑΓΕΙΑ-Η Αληθινή Επιστήμη του Θεού

Από τον Συντονιστή των Ομάδων Συζήτησης του www.esoterica.gr
Κέλσο

Το θέμα της Μαγείας, έχει απασχολήσει τον άνθρωπο από αρχαιοτάτων χρόνων. Θα έλεγα πολύ χαρακτηριστικά, ΠΡΙΝ ΑΡΧΙΣΕΙ Η ΥΠΑΡΞΗ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ!
Χιλιάδες σελίδες και πολύ μελάνι έχει "σκορπίσει" για να συγγραφούν τα βιβλία για την Μαγεία, αλλά πολύ περισσότερα από αυτά, είναι το αίμα των ανθρώπων, που με τον έναν ή τον άλλον τρόπο έχασαν την πολύτιμη ζωή τους ως κατηγορούμενοι για…. ΜΑΓΕΙΑ!
Θα κάνουμε λοιπόν μια "μικρή βόλτα" ΜΕΣΑ στο Χρόνο και θα προσπαθήσουμε, ΜΑΖΙ, να ανακαλύψουμε (αν μπορούμε φυσικά), τι είναι η ΜΑΓΕΙΑ και τι σχέση θα μπορούσε να έχει είτε με τον ΑΝΘΡΩΠΟ είτε με τον ΘΕΟ, είτε ΚΑΙ ΜΕ ΤΟΥΣ ΔΥΟ, εάν υπάρχουν δύο και όχι ΕΝΑ ΚΑΙ ΤΟ ΑΥΤΟ!!!

Καταρχάς ας δούμε ποιος είναι ορισμούς από το λεξικό της Ελληνικής Γλώσσης καθώς και από τα γλωσσάρια που έχουν να κάνουν με τη Μαγεία και τον Μαγικό, Θαυμαστό Κόσμο.
Το Λεξικό της Ελληνικής Γλώσσης, του Ι. Σταματάκου, στο λήμμα Μαγεία μας λεει τα εξής:
Μαγεία (μαγεύω), η θρησκεία (ΘΕΟΛΟΓΙΑ) των Μάγων, η Μαγική τέχνη.
Από εδώ ορμώμενος έθεσα ως υπότιτλο της Μαγείας, την "Αληθινή Επιστήμη του Θεού" και σκοπό έχω να εμβαθύνω και να αναπτύξω αυτή την όψη της Μαγείας, την ΘΕΩΡΗΤΙΚΗ αλλά ΕΣΩΤΕΡΙΚΗ ΟΨΗ που είναι ακίνδυνη σε σχέση με την ανάπτυξη της ΠΡΑΚΤΙΚΗΣ Μαγείας και που θα τολμούσα να τη χαρακτηρίσω ΑΚΡΩΣ ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΗ και φυσικά θα απέτρεπα τους φίλους να ασχοληθούν με αυτή την ΕΞΩΤΕΡΙΚΗ ΟΨΗ της "Αληθινής Επιστήμης του Θεού", της Μαγείας.

Ας ψάξουμε λοιπόν να βρούμε το ΘΕΟΛΟΓΙΚΟ υπόβαθρο της Μαγείας, πριν ίσως ακόμα αρχίσει ο Χρόνος να δίνει διάσταση στον Χώρο και μέσο αυτών των δύο (σχεδόν) ταυτόσημων εννοιών (που η μία ΕΞΑΡΤΑΤΑΙ από την άλλη), να μπορέσουμε να δούμε μια Γη , έναν πλανήτη, πριν ακόμα λάβει την ΤΩΡΙΝΗ ΤΟΥ ΜΟΡΦΗ!!!
Σύμφωνα λοιπόν με το λεξικό, η Μαγεία ΚΑΠΟΤΕ ήταν μια Θρησκεία! Αυτή η Μαγική Θρησκεία είναι η θρησκεία που τις δοξασίες της εδίδαξε ο ΤΕΛΕΥΤΑΙΟΣ από του 13 Μάγους - Ιερείς της και που διαδόθηκαν από τη Βακτρία στη Μηδία. Από εκεί πέρασε με το όνομα Μαγισμός, στους Μύστες - Αστρονόμους στη Χαλδαίας. Επίσης εκτός από "Μαγισμός" απαντάτε η θρησκεία αυτή και ως Μασδαϊσμός, Παρσισμός, Πυρολατρεία καθώς και Ζωροαστρισμός από το "όνομα" του Θείου 'Οντος που την θέσπισε.
Η "Απόκρυφη Παράδοση" μας αναφέρει ότι αυτός ο "τελευταίος από τους 13 μάγους" δεν ήταν ΠΑΡΑ επανενσάρκωση του "Αρχικού". Ως αρχικός θεωρείται δε, ο Αμέσα Σπέντα ή Αμσασπέντ, που ονομαζόταν Ζαρατούστρα και που σε απλή μετάφραση από τη Ζενδική γλώσσα, σημαίνει "Το ΑΣΤΡΟ που ΔΙΑΛΟΓΙΖΕΤΑΙ και ΘΥΣΙΑΖΕΙ στον ΖΩΝΤΑ ΗΛΙΟ."

Αμέσα Σπέντα είναι λοιπόν κατά τον Ζωροαστρισμό, οι ΕΞΙ ΘΕΙΕΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ προσωποποιημένες ως Θεοί που "εκφράζουν" το 'Αναρχο 'Ον , τον Αχούρα Μάσδα, των οποίων (δυνάμεων) είναι η ΣΥΝΘΕΣΗ ΚΑΙ Ο ΕΒΔΟΜΟΣ. ('Αρα έχουμε ΕΠΤΑ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΤΗΣ ΘΕΟΤΗΤΟΣ)
Είναι ΑΚΡΙΒΩΣ ΤΟ ΙΔΙΟ με τους ΕΠΤΑ αγγέλους της Χριστιανικής πίστης που έχουν ως αρχηγό τους τον Μιχαήλ, με τους Δομητές ή Κοσμοκράτορες των Γνωστικών, καθώς και με τους ΕΠΤΑ Πρατζαπάτι των Ινδουιστών.
Οι Πρατζαπάτι είναι οι χορηγοί της ζωής, στα ΠΑΝΤΑ επάνω στη Γη. Στη Μπραχμανική θρησκεία, το Μπράχμαν που είναι η απρόσωπη και έσχατη θεότητα από την οποία εκπορεύτηκε η Θεία Τριάδα (Μπράχμα, Βίσνου, Σίβα), ονομάζεται και "Σύνθεση των Κυρίων της 'Υπαρξης", άρα είναι ΤΑΥΤΟΣΗΜΟ (το Μπράχμαν), με τον Αχούρα Μάσδα των Ζωροαστριστών!
Αλλά να μην ξεφύγουμε από το θέμα. Αυτά τα τόσο χρήσιμα στοιχεία για την ΕΙΛΙΚΡΙΝΗ ΜΑΣ έρευνα σε ότι έχει να κάνει με την ΑΡΧΕΓΟΝΗ ΘΡΗΣΚΕΙΑ που αποκαλούταν Μαγισμός, μας τα προσφέρει η Ελένη Π. Μπλαβάτσκυ, μέσα από το τιτάνιο θα έλεγα έργο της. Η ίδια λοιπόν μας περιγράφει τα εξής:
"…Δεν μας επιτρέπετε να προσδιορίσουμε τον ακριβή αριθμό ετών, ή μάλλον εποχών και εποχών, επειδή οι πρώτοι σπόροι του Μαγισμού, σπάρθηκαν από το χέρι του ΟΝΤΟΣ, του οποίου καθήκον ήταν να ενισχύσει, να ενθαρρύνει και να καθοδηγήσει τα αβέβαια βήματα των αναγεννώμενων ανθρώπινων φύλων, που αφυπνίζονται εκ νέου στη ζωή σε κάθε πλανήτη…"
'Εχω την αμυδρά εντύπωση ότι η Ε.Π.Μπλαβάτσκυ μας ομιλεί περί του ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΥ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ. Ποιος άλλος θα μπορούσε να έχει αυτόν το ρόλο, παρά ο Μέγας Αρχιτέκτονας Του Σύμπαντος;;;
Νομίζω πως αξίζει τον "κόπο" να ψάξουμε να βρούμε για ποιες εποχές μιλάει η Ε.Π.Μπλαβάτσκυ.
Και πάλι η "Απόκρυφη Παράδοση" μας λεει πώς υπάρχουν "ΕΠΤΑ ΡΙΖΕΣ ΦΥΛΕΣ" και πώς μέχρι σήμερα έχουν ΗΔΗ περάσει οι ΤΕΣΣΕΡΙΣ πρώτες. Τώρα βρισκόμαστε στην ΠΕΜΠΤΗ ΡΙΖΑ ΦΥΛΗ και πώς υπολείπονται ακόμα δύο η ΕΚΤΗ και η ΕΒΔΟΜΗ.
Οι ΕΠΤΑ ΡΙΖΕΣ ΦΥΛΕΣ της ανθρωπότητας είναι:
1. ……. (δεν είναι ανθρώπινη φυλή, με την σημερινή έννοια του ανθρώπου)
2. ……. (δεν είναι ανθρώπινη φυλή, με την σημερινή έννοια του ανθρώπου)
3. Λεμούριοι (Αδαμική)
4. 'Ατλαντες
5. 'Αρειοι (ΕΜΕΙΣ)
6. …….
7. …….
Δεν θα ήταν "κακό" να παραλληλίσουμε τις επτά ρίζες φυλές, με τα όσα μας καταμαρτυρεί ο Μέγας Ησίοδος για τα γένη των ανθρώπων. Και ο Ησίοδος, ΠΑΛΙ για επτά γένη ανθρώπων μίλησε.
Τα ΕΠΤΑ ΓΕΝΗ των Ανθρώπων είναι:
1. Το χρυσούν γένος
2. Το Αργυρούν γένος
3. Το Χάλκειον γένος
4. ΤΟ ΓΕΝΟΣ ΤΩΝ ΗΡΩΩΝ
5. Το σιδηρούν γένος (ΤΟ ΔΙΚΟ ΜΑΣ)
6. …….
7. …….
Τον παραλληλισμό αυτό ΔΕΝ τον κάνω αυθαίρετα, μιας και αν καθίσουμε και δούμε σε βάθος πού ΒΡΙΣΚΟΤΑΝ (γεωγραφικά) το Γένος των Ηρώων του Ησιόδου, θα δούμε ότι μας μιλά για "την νήσο των Μακάρων κοντά στον πολυκύμαντο ωκεανό" όπου ήταν "ΜΕΤΑ από τις Ηράκλειες Στήλες"!!!!
Μαααα.. καλά, εκεί δεν τοποθετείται ΚΑΙ η καταβυθισμένη ΑΤΛΑΝΤΙΔΑ;;;
Εύλογο είναι το ερώτημα τώρα "τι σχέση μπορεί να έχει η ΑΤΛΑΝΤΙΔΑ με το γένος των Ηρώων καθώς και με την τέταρτη ρίζα φυλή της ανθρωπότητας, σε σχέση με την ΜΑΓΕΙΑ;;;;;"
Κατά τη ταπεινή μου γνώμη, ΕΧΕΙ και μάλιστα ΠΟΛΥ ΜΕΓΑΛΗ ΣΧΕΣΗ.
Η Απόκρυφη Παράδοση μας λεει ότι στην Ατλάντια Φυλή, είχαμε το πρώτο κοινό στην όψη με εμάς, ανθρώπινο όν. Το πώς δημιουργήθηκε ΑΥΤΗ η φυλή, μας το φανερώνει μέσα από ΑΛΛΗΓΟΡΙΕΣ το "ΑΠΟΚΡΥΦΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΟΥ ΕΝΩΧ"….
Αυτό το βιβλίο, ένα από τα σπουδαιότερα της αρχαιότητος, στις ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΙΚΕΣ σελίδες του μιλά για την ΕΝΩΣΗ των Αγγέλων με τις θυγατέρες των Ανθρώπων. Μιλά δηλαδή, για την ΠΤΩΣΗ ΤΩΝ ΑΓΓΕΛΩΝ στα Α-ΛΟΓΑ πρώτα όντα (τα χωρίς ΛΟΓΙΚΗ).
Θεωρώ ότι η ΑΛΛΗΓΟΡΙΑ που υποκρύπτεται εδώ (από ΜΙΑ πλευρά του επταπλού αποσυμβολισμού) , είναι αυτή της ΚΑΘΟΔΟΥ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ ΣΤΟ ΣΩΜΑ, δηλαδή της Σάρκωσης του Ανθρώπου.
Κατά τον "μύθο" λοιπόν, είναι ΕΥΛΟΓΟ να υποθέσουμε ότι τα όντα αυτά, τα "αγγελικά" έφεραν μαζί τους και την "Επιστήμη την αληθινή του Θεού", όπως ΗΔΗ προείπαμε στο σχετικό με τους ΑΓΓΕΛΟΥΣ ΤΩΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΩΝ, τους ΚΟΣΜΟΚΡΑΤΟΡΕΣ ΤΩΝ ΓΝΩΣΤΙΚΩΝ, τους ΠΡΑΤΖΑΠΑΤΙ ΤΩΝ ΙΝΔΟΥΙΣΤΩΝ, τους ΑΜΕΣΑ ΣΠΕΝΤΑ των Μάγων Ζωροαστριστών απόσπασμα!!!!
Το κείμενο από το Βιβλίο του Ενώχ, στο 7ο Κεφάλαιο επιβεβαιώνει την υπόθεσή μας αυτή λέγοντας : "Καθένας εξ αυτών (των αγγέλων) εξέλεξε μίαν γυναίκα και τάς επλησίασαν και συγκατώκοισαν μετ' αυτών και τάς εδίδαξαν την ΜΑΓΕΙΑΝ, τάς γοητείας και τάς ιδιότητας των ριζών και των βοτάνων".
Μέχρι τώρα λοιπόν, "βρήκαμε" ΠΟΥ ξεκίνησε το σημερινό (στην όψη) γένος των ανθρώπων και ΠΩΣ έφτασε μέχρι το γένος των ανθρώπων η "Αληθινή Επιστήμη του Θεού", η Μαγεία.
Ας δούμε τώρα, το πώς αυτή η ΕΝΙΑΙΑ και ΜΙΑ "Επιστήμη του Θεού", κατάντησε να ΧΩΡΙΣΘΕΙ ΣΤΑ ΔΥΟ και έτσι να υπάρχει σήμερα με ΔΥΟ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΕΣ ΟΝΟΜΑΣΙΕΣ, ως ΛΕΥΚΗ και ως ΜΑΥΡΗ ΜΑΓΕΙΑ…
Θέλω σε αυτό το σημείο να τονίσω, ειδικά προς εκείνους που ΔΕΝ δέχονται τις ΔΥΟ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΕΣ "Μαγείες", ότι για να ΥΠΑΡΧΟΥΝ αυτές οι ΔΥΟ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΕΣ έννοιες, ΑΠΟΔΕΙΚΝΥΕΙ και την διαφορετικότητα αυτών που τις "χρησιμοποιούν", μεταξύ όλων των άλλων! Ετσι είναι εντελώς ΑΔΙΚΟ να βάζουμε στο ίδιο τσουβάλι όσους ασκούν την Μαγική Τέχνη, χωρίς να εξετάζουμε για το αν είναι ΛΕΥΚΗ ή ΜΑΥΡΗ Μαγεία.
Αλλά ας δούμε τώρα το πώς έγινε σχάση της Μαγικής Τέχνης….
Η Απόκρυφη Παράδοση λοιπόν μέσο του "Βιβλίου του Ενώχ" μας έδειξε ΠΩΣ έγινε (κατά μια εκδοχή) η δημιουργία των Ανθρώπων. 'Οταν λοιπόν έγινε αυτή η ΠΡΩΤΗ σάρκωση των αγγελικών όντων ΜΕΣΑ σε Ανθρώπινα Σαρκία, σώματα, ευθύς ΑΜΕΣΩΣ άρχισε και η "γνωριμία" των Αγγελικών υπάρξεων, με την ΑΝΤΙΘΕΣΗ και την ΔΙΠΟΛΙΚΟΤΗΤΑ!
Αυτή η "διπολικότητα" έχει να κάνει με τα ΟΝΤΑ που ανήκων στην χαμηλότερη από τις 13 Διαστάσεις του ΚΟΣΜΟΥ μας, την 13η την Φυσικοαιθερική. Αυτή η μορφή της ΥΛΗΣ για να υπάρξει και να ΙΣΟΡΡΟΠΕΙ, χρειάζεται ΔΥΟ "άξονες" και έτσι έχουμε αυτό που Μέγας Πυθαγόρας δίδαξε στο ΟΜΑΚΟΕΙΟ του στον Κρότωνα της Μεγάλης Ελλάδας, στη Σικελία, ως "ΑΡΤΙΑ & ΠΕΡΙΤΤΑ", ωραίο - άσχημο, καλό - κακό, ΑΣΠΡΟ - ΜΑΥΡΟ κλπ, κλπ. Αυτή η διπολικότητα στην Μαγεία εκδηλώνεται ως Λευκή και Μαύρη Μαγεία.
Ο Λευκός Μάγος εργάζεται για την ευταξία και την εφαρμογή του θείου Σχεδίου. Τείνει προς το κάλλος και την τελειότητα. 'Ενας σκοπός του είναι να επαναφέρει την διασαλευθείσα αρμονία, που η Μαύροι Μάγοι διασάλεψαν. Η Λευκή Μαγεία είναι ο δρόμος προς την εύρεση της Φιλοσοφικής Λίθου κατά τους Αλχημιστές.
Η Μαύρη Μαγεία, είναι η ΑΚΡΙΒΩΣ ΑΝΤΙΘΕΤΗ της Λευκής. Οι μαύροι Μάγοι, αντί όπως πράττουν οι Λευκοί, αποζητούν τα προσωπικά τους οφέλη, μέσα από το Κοσμικό Κακό, την Αρνητική 'Οψη του Θεού, ΑΝ υπάρχει τέτοια όψη.
Τα παραπάνω μπορεί ο ερευνητής να τα "συναντήσει" στα βιβλία του τελευταίου "Μεγάλου" Διδασκάλου του εσωτερισμού στην Ελλάδα (κατά τη ταπεινή μου γνώμη), στα βιβλία του Νικολάου Μαργιωρή.
Ας δούμε όμως και μερικά άλλα "περίεργα" στα περί της Μαγείας.
Ο Μεγάλος ιατρός, αλχημιστής και Μάγος του μεσαίωνα, ο Παράκελσος, την ξεχωρίζει σε Καλή Μαγεία που εναρμονίζεται με την Χριστιανική θρησκεία και εφαρμόζει την απόκρυφη φυσική γνώση για ευεργετικούς σκοπούς και για την εξερεύνηση της φύσης και σε Κακή Μαγεία, την ειδωλολατρική γοητεία, η οποία χρησιμοποιείται για κακούς σκοπούς.
Ο Παράκελσος μας λεει πως η Μαγεία, έχει τη δύναμη να βιώσει και να κατανοήσει τις εκδηλώσεις του Θεού, οι οποίες είναι απροσέγγιστες για την ανθρώπινη λογική. Αυτή τη δύναμη, ο Θεός την ΕΠΕΤΡΕΨΕ και αυτό είναι ένα σημάδι ότι μπορούμε να τη χρησιμοποιούμε, αλλά αν ερμηνεύσουμε αυτή τη θέληση του θεού ως "απαίτηση" για την άσκηση της Μαγείας, τότε θα υποπέσουμε εύκολα στη Κακή και Ψεύτικη Μαγεία και τότε είναι ΣΑΝ να ξεγελάμε το Θεό και αυτό είναι ΑΔΥΝΑΤΟ.
Ο Παράκελσος, μας εξηγεί από πού προέρχεται η λέξη Μαγεία. Προέρχεται λεει, από την αρχαία περσική λέξη Magus που σημαίνει "Ιερέας" ή "Ιερέας - επιστήμονας".
Η Ε.Π.Μπλαβάτσκυ, στο "Θεοσοφικό Γλωσσάρι" στη λέξη Magus μας λεει τα εξής: "Στη Καινή Διαθήκη σημαίνει ΣΟΦΟΣ. Ενας Χαλδαίος Γνώστης. Στα Αγγλικά η λέξη χρησιμοποιείται για να υποδηλώσει έναν μάγο, έναν ΘΑΥΜΑΤΟΠΟΙΟ".
Αυτό από μόνο του δεν λεει ΙΣΩΣ τίποτα, ΑΛΛΑ αν ανατρέξουμε στη Καινή Διαθήκη θα δούμε τους, πολύ γνωστούς σε όλους μας, Μάγους με τα Δώρα. Κατά τη Χριστιανική Παράδοση λοιπόν στη Γέννηση του Θεανθρώπου Ιησού, παρευρέθηκαν ΤΡΕΙΣ ΜΑΓΟΙ (κατά την Απόκρυφη Παράδοση ήταν μάλλον ΤΕΣΣΕΡΙΣ) και άρα στο συμπέρασμα που καταλήγει η Ε.Π.Μπλαβάτσκυ ότι:
"…οι καταδιώξεις της Εκκλησίας, δεν κατευθύνθηκαν ΠΟΤΕ ενάντια στη Μαγεία, όταν αυτή ήταν ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΚΟΛΠΟΥΣ ΤΗΣ και χρησιμοποιήθηκε για την επικράτησή της, ΓΙΑΤΙ αυτή η "νέα" Θεουργία εδραιώθηκε και ρυθμίστηκε από τους πρώτους Πατέρες και που έγινε γνωστή ως "Χάρη" και "Θαύματα"…" , είναι πέρα για πέρα ΑΛΗΘΙΝΟ και έτσι και ο Παράκελσος, πολύ πριν από τη Ε.Π.Μπλαβάτσκυ, είχε και εκείνος δίκιο που την Λευκή Μαγεία, την καλή, την αποκαλεί: "…εναρμονισμένη με την Χριστιανική θρησκεία…"
Ανέφερα όμως ότι "η Λευκή Μαγεία είναι ο δρόμος προς την εύρεση της Φιλοσοφικής Λίθου κατά τους Αλχημιστές".
Στην Αλχημική διαδικασία, το τελευταίο στάδιο για την παραγωγή της Φιλοσοφικής Λίθου ονομάζεται Magnum Opus ή Grand Oeuvre. Η λέξη Magnum μας παραπέμπει αν μη τι άλλο στη λέξη Magus!!! Αν ερευνήσουμε το ΤΙ ΑΚΡΙΒΩΣ ΕΙΝΑΙ Η ΦΙΛΟΣΟΦΙΚΗ ΛΙΘΟΣ, τότε θα μείνουμε κατάπληκτοι από τι είναι η Μαγεία….
Η λέξη Magus, κατά την Ε.Π.Μπλαβάτσκυ, προέρχεται από τη σανσκριτική λέξη Maha (ο Μεγάλος) και που τέτοιος είναι ένας άνθρωπος που κατείχε βαθιά την Εσωτερική Γνώση.
Πολλοί είναι οι "Μάγοι" μέσα από τους κόλπους της εκκλησίας, αλλά κλείνοντας δεν θα αναφέρω, παρά μόνον έναν.
"…Υπάρχει άνθρωπος εν τω βασιλείω σου, εις τον οποίον είναι το πνεύμα των ΑΓΙΩΝ ΘΕΩΝ και εν ταίς ημέραις του πατρός σου, φως και σύνεσις και σοφία ως η σοφία ΤΩΝ ΘΕΩΝ, ευρέθησαν εν αυτώ, τον οποίον ο βασιλεύς ο πατήρ σου, κατέστησεν άρχοντα των ΜΑΓΩΝ, των επαοιδών, των Χαλδαίων και των ΜΑΝΤΕΩΝ, διότι πνεύμα έξοχον και γνώσις και σύνεσις και ερμηνεία ενυπνίων και εξήγησις αινιγμάτων και λύσις αποριών, ευρέθησαν εν αυτω, τω ΔΑΝΙΗΛ…"
Δανιήλ, Ε' κεφ, 11-12 στιχ.
Νομίζω πως το ταξίδι ΜΕΣΑ στη Μαγεία, τώρα μόλις αρχίζει… Φυσικά ο κάθε ένας θα το κάνει μόνος του και αυτή είναι η "Μαγεία" του ταξιδιού, η ΑΝΑΚΑΛΥΨΗ από εμάς τους ίδιους αυτό που αναζητούμε, την "Αληθινή Επιστήμη του Θεού", την…
…ΘΕΟΥΡΓΙΑ…

Βιβλιογραφία
1. Αγία Γραφή
2. Βιβλίο του Ενώχ
3. Απαντα της Ε.Π.Μπλαβάτσκυ
4. Λευκή & Μαύρη Μαγεία του Νικολάου Μαργιωρή
5. Κείμενα του Θεόφραστου Παράκελσου
6. Εργα και Ημέρες του Ησιόδου
7. Οι διδασκαλίες του Ζωρωάστρη


το άρθρο είναι από εδώ

ΒΑΣΚΑΝΙΑ – ΜΑΤΙΑΣΜΑ – ΠΕΡΙΑΠΤΑ (ΦΥΛΑΚΤΑ)

ΜΙΑ ΠΑΙΔΙΚΗ ΑΡΡΩΣΤΙΑ ΤΗΣ ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΑΣ
ΠΟΥ ΖΕΙ ΚΑΙ ΣΥΜΒΑΣΙΛΕΥΕΙ
ΜΕ ΤΗΝ ΜΗΤΕΡΑ ΤΗΣ ΤΗΝ ΔΕΙΣΙΔΑΙΜΟΝΙΑ

«Η διάρκεια της ευτυχίας είναι συνήθως αντιστρόφως ανάλογη του μεγέθους της»
Αρχαία παρατήρηση

Η εν λόγω ιστορία μας ξεκίνησε από τη γλώσσα και κατάληξε στο «μάτι». Πράγματι στους αρχαίους Έλληνες η πρώτη σημασία της λέξης βασκανία είναι, κατηγορία, συκοφαντία, φθόνος, κακία. (Δημοσθ. 18, 132 – 18, 259 - 19, 24 – 21, 209). Η λέξη προέρχεται από το φάσκω (= λέω), με μεταβολή του φ σε β.
Τότε λοιπόν πίστευαν ότι η εξαιρετική ευτυχία μπορούσε να επισύρει τον φθόνο των ανθρώπων αλλά και των θεών. Κάθε συνετός άνθρωπος έπρεπε να προφυλάσσεται και να μη κινεί τον φθόνο των θεών – «το γαρ θείον φθονερόν» - με ασύνετα λόγια που πρόδιναν μεγάλη αυτοϊκανοποίηση ή ευτυχία. Ταυτοχρόνως να μη δέχεται μεγάλους επαίνους από του άλλους, διότι κι αυτό ήταν επικίνδυνο.
Παρατηρούμε ότι, κατά την εποχή αυτή, αν και το θέμα της βασκανίας περιέχει και μια χροιά δεισιδαιμονίας, ωστόσο διαπνέεται περισσότερο από μια αίσθηση σύνεσης, αυτοελέγχου και μη προκλητικότητας.
Άγνωστον πώς άρχισε η μετατόπιση του αιτίου της βασκανίας από τα λόγια προς το βλέμμα. Ο Πλούταρχος αναφέρει ότι «ένιοι και πατέρας έχειν οφθαλμόν βάσκανον υπολαμβάνουσιν...» (Συμποσ. 5, 7, 4 Α).
Ήδη στην εποχή του Τζέτζη (12ος αιών.), η κατ’ εξοχήν βασκανία είναι αυτή που γίνεται με το βλέμμα είτε εκούσια είτε ακούσια: «Πάσαν βασκανίαν γίγνωσκε, την δι’ ομμάτων βλάβην...» (Χιλ. 12, 814).
Φαντάζονταν ότι το βλέμμα μερικών ανθρώπων είχε την δύναμη να λιώνει, όπως η φλόγα, τα σώματα πάνω στα οποία κατευθύνονταν. Εξ αυτού προήλθαν οι λέξεις οφθαλμίζω και εποφθαλμίζω, ως ταυτόσημες του φθονώ. Η πίστη αυτή ήταν τόσο διαδεδομένη ώστε και βρέφη που θήλαζαν ακόμα και ήταν ανίκανα να προφέρουν καν μια λέξη, να θεωρούνται ότι είχαν βάσκανο μάτι.
Ποια όμως ήταν τα εξωτερικά γνωρίσματα του βάσκανου ανθρώπου; Ήταν κάτι ασυνήθιστο στην έκφραση, κόρες των ματιών ωχρόφαιες υποπρασινίζουσες, οι οποίες άλλαζαν εύκολα χρώμα, φρύδια ενωμένα, ελάχιστη απόσταση μεταξύ των ματιών κλπ. Κι επειδή τα χαρακτηριστικά αυτά κληρονομούνταν, γι’ αυτό και η δύναμη της βασκανίας θεωρούσαν ότι είναι κληρονομική.
Η βασκανία κατέστρεφε όχι μόνον τους ανθρώπους αλλά και κάθε τι που αυτοί αγαπούσαν είτε ανθρώπους είτε ζώα είτε πράγματα (Ορατ. Επιστ. 1, 14,37). Πολλές μάλιστα φορές η βασκανία στρέφεται και κατά του κατόχου της.
Ο Πλούταρχος (μέγας θρησκευτικός αρχιερέας κι επομένως μεγάλη «φλυτζανού») ήδη θέτει ως πρόβλημα προς λύση την αυτοβασκανία! (Συμποσ. 5, 7. 4, 7)
Ο Θεόκριτος (Ειδ. VI, 35) αναφέρει για κάποιον που όταν κατοπτριζόμενος στον γαλήνιο πόντο διαπίστωσε ότι ήταν επικίνδυνα ωραίος, έσπευσε να λάβει τις ενδεδειγμένες προφυλάξεις κατά της αυτοβασκανίας: «ως μη βασκανθώ δε, τρις εις εμόν έπτυσα κόλπον. Ταύτα γαρ α γραία με Κοτυτταρίς εξεδίδαξε».
Όπως οι άνθρωποι, έτσι και τα ζώα ασκούν την βασκανία, υπόκεινται σ’ αυτήν και λαμβάνουν τις προφυλάξεις τους. Οι αρχαίοι πίστευαν ότι το έντομο μάντις – είδος πράσινης ακρίδας που κινεί αδιάκοπα τα μπροστινά της πόδια – μπορούσε να βασκάνει ανθρώπους και ζώα (Σολ. εις Θεοκρ. Χ, 18), κι ότι το φίδι συλλαμβάνει την λεία του – ιδίως πτηνά – βασκάνοντάς τα με τρόπο που καθίστανται ανίκανα να κινηθούν.
Βοσκός του Βιργιλίου (Εκλ. ΙΙΙ, 103), παρατηρώντας τα πρόβατά του να αδυνατίζουν διερωτάται: «δεν γνωρίζω ποιο μάτι μου βασκαίνει τα τρυφερά μου αρνάκια».
Ο Αθήναιος (ΙΧ, 394) αναφέρει ότι το αρσενικό περιστέρι, όταν γίνονται τα μικρά του, τα πτύει για να μη βασκανθούν. Άλλοι αναφέρουν ότι ορισμένα πτηνά γεμίζουν την φωλιά τους με φυτά και λίθους που τα προφυλάσσουν από βασκανίες.
ΠΡΟΦΥΛΑΚΤΙΚΑ ΤΗΣ ΒΑΣΚΑΝΙΑΣ
Χειρονομίες.
Από τότε που ο άνθρωπος πείστηκε για την καταστρεπτική δύναμη του βλέμματος, φρόντισε με κάθε τρόπο ν’ απαλλαγεί από τον κίνδυνο αυτόν, λαμβάνοντας διάφορα προφυλακτικά μέσα. Το πιο αυθόρμητο και πρόχειρο μέτρο υπήρξαν διάφορες χειρονομίες, στις οποίες αποδόθηκαν μαγικές δυνάμεις.
Πρότασσαν τα δάκτυλα του χεριού εν είδη κεράτων ζώου, για να εικονίσουν συμβολικά την άμυνά τους κατά του βάσκανου ματιού. Γι’ αυτό όλες οι γνωστές χειρονομίες καταλήγουν στο οξύ σχήμα.
Μια χειρονομία, από τις πιο διαδεδομένες, που διατηρείται μέχρι και σήμερα, είναι αυτή που αναπαριστά την ένωση των γεννητικών οργάνων των δύο φύλων, όπου ο αντίχειρας παρεμβάλλεται μεταξύ του δείκτη και του μεσαίου προεξέχοντας. Η χειρονομία αυτή, της οποίας βρέθηκαν και γλυπτές απεικονίσεις, κατευθύνονταν σε καθέναν που θεωρούνταν επικίνδυνος, είτε λόγω θαυμασμού που εκδήλωνε, είτε λόγω του φθόνου, είτε λόγω του παράξενου βλέμματός του.
Άλλη χειρονομία, διαχρονική κι αθάνατη, είναι αυτή της πρόταξης του μεσαίου δακτύλου, η οποία έχει πολύ κακή υπόληψη σ’ όλους τους λαούς. Οι Ρωμαίοι αποκαλούν τον δάκτυλο αυτόν αναιδή και ανόσιο, οι δε Έλληνες γνώριζαν ότι ο δάκτυλος αυτός χρησιμοποιούνταν σε ασελγείς περιπτώσεις.
Τρίτη χειρονομία ένωνε τον αντίχειρα με τον μέσο και τον παράμεσο σε κύκλο, με ταυτόχρονη προέκταση των άλλων δύο, αναπαριστάνοντας σαφώς το μέτωπο και τα κέρατα ζώου ή πρότεινε τα τρία πρώτα δάκτυλα.
Η πίστη στην δύναμη των χειρονομιών αυτών ήταν τέτοια, ώστε απεικονίζονταν στους τοίχους των σπιτιών, έγχρωμες ή γλυπτές, και σε διάφορα μεγάλα ιδρύματα.
Άλλο αθάνατο και παγκόσμιο αποτρεπτικό της βασκανίας είναι το φτύσιμο. Καθένας που δεν επιθυμεί να καταστεί πρόξενος δυστυχίας στους άλλους, με τον θαυμασμό του ή το βλέμμα του, συνοδεύει τους λόγους του μ’ ένα εικονικό ή πραγματικό φτύσιμο. Οι μητέρες ή τροφοί, όταν φοβούνταν για την υγεία του βρέφους, έβρεχαν το μέτωπο και τα χείλη του με σάλιο, χρησιμοποιώντας τον μέσο δάκτυλο (Πέρσης 11, 33).
Όταν νόμιζαν ότι βρίσκονταν σε επικίνδυνη ευτυχία, η οποία μπορούσε να επισύρει τον φθόνο των θεών ή των ανθρώπων «εις κόλπον έπτυον» όπως επίσης έπτυον στον κόρφο τους όταν ήθελαν να προφυλαχτούν από κίνδυνο μολυσματικής ασθένειας, λόγω συνάντησής τους με ασθενή.
Περίαπτα – φυλαχτά.
Ο κίνδυνος όμως της βασκανίας είναι διαρκής και πολλές φορές διαφεύγει την προσοχή μας. Υπάρχει λοιπόν ανάγκη διαρκούς προφύλαξης. Έτσι γεννήθηκαν τα διάφορα είδη περιάπτων (φυλαχτών) προφυλακτικών, στα οποία η λαϊκή ευπιστία απένειμε την δύναμη ν’ απομακρύνουν από τους ανθρώπους, τα ζώα και τα πράγματα τις κακοποιές επιδράσεις, τις μαγείες, τους κινδύνους, τα δυσάρεστα συμβάντα, τις αρρώστιες και τον θάνατο ακόμα.
Η πίστη στα περίαπτα γεννήθηκε στην Ανατολή. Οι αρχαίοι Πέρσες για να εκδιώξουν τα κακά πνεύματα και να προφυλαχτούν από μυστηριώδεις κινδύνους, έβαζαν σε διάφορα μέρη του σώματός τους τα tahvids ή toavids, είδος λουριών που περιείχαν χαραγμένα εξορκιστικά ρητά.
Οι Εβραίοι τα ονόμαζαν tothaphoth. Ακολουθούσαν το γράμμα της Βίβλου, όπου ο θεός διάταζε: «και εμβαλείτε τα ρήματα ταύτα εις την καρδίαν υμών και εις την ψυχήν υμών και αφάψητε αυτά εις σημείον επί της χειρός υμών και έσται ασάλευτον προ οφθαλμών υμών» (Δευτερ. ΙΑ΄, 18).
Έτσι συνήθιζαν να βάζουν στον αριστερό βραχίονά τους ή γύρω στο κεφάλι τους πλατειά φυλακτήρια με χωρία της Πεντατεύχου. Οι γυναίκες τους εν είδη κοσμημάτων και σκουλαρικιών, έφεραν εικόνες φιδιών. Το Ταλμούδ δεν απαγόρευε τα φυλαχτά και τα θεωρούσε περιττά μόνο για την ημέρα του Σαββάτου.
Οι Οθωμανοί συνήθιζαν να φέρουν περίαπτα με ρητά του Κορανίου, παρμένα ιδίως από τα δύο τελευταία κεφάλαιά του. Τα περίαπτά τους αυτά τα έραπταν επί των ενδυμάτων ή τα έβαζαν μέσα σε μετάξινο ύφασμα που το κρεμούσαν στο λαιμό τους.
Οι Αιγύπτιοι χρησιμοποιούσαν ως περίαπτα ενεπίγραφα φύλλα παπύρου τα οποία έραπταν πάνω στα ασπρόρουχά τους.
Οι Έλληνες επίσης χρησιμοποιούσαν ποικίλα περίαπτα τα οποία ονόμαζαν: περιάμματα, φυλακτήρια, βασκάνια, προβασκάνια, αποτρόπαια, εγκόλπια, απωσίκακα, τελέσματα κλπ.
Οι Ρωμαίοι τα ονόμαζαν amuletum, averrunci, οι Άραβες hamalet (εκ του hamal = φέρειν, εξ του οποίου μάλλον το χαϊμαλί), οι Ιταλοί ligatura, alligatura, οι Φράγκοι amulette, talisman, fetich κλπ.
Κοντολογίς είναι ζήτημα αν υπάρχει έστω και μισός λαός πάνω στη γη, που να μη σχετίζεται με το θέμα των φυλαχτών. Η ευρύτατη αυτή χρήση των περιάπτων, η οποία έχει την αρχή της σε πανάρχαιους χρόνους και πρωτόγονους πολιτισμούς, συνετέλεσε τα μέγιστα και στην διαμόρφωση των διαφόρων κοσμημάτων, τα οποία και σήμερα ακόμη εξακολουθούν να χρησιμοποιούνται.
Παράλληλα με την καθαρώς, για λόγους γενετησιακούς, διακοσμητική προέλευση των κοσμημάτων, βαδίζει και η δεισιδαιμονία. Τα βραχιόλια, τα σκουλαρίκια, τα φτερά, τα φυτά, άνθη κλπ. ήταν συγχρόνως κοσμήματα και φυλακτά.
Ομοιοπαθητική αντιμετώπιση της βασκανίας:
Εικόνισαν σε διάφορα περίαπτα βάσκανο οφθαλμό ως προφυλακτικό αντίδοτο του βλέποντος κακού τοιούτου. Έτσι κατασκεύασαν αγγεία, καλύμματα ασπίδων, δακτυλίδια κλπ. που είχαν αντί για κοσμήματα οφθαλμούς. Σώζονται πλάκες που έχουν ανάγλυφη την εικόνα μεγάλου οφθαλμού, ο οποίος περιβάλλεται από διάφορα ζώα (λιοντάρια, φίδια, σκορπιούς, γεράνους, κόρακες) και δυο ανθρώπους, εκ των οποίων ο ένας καμακώνει τον οφθαλμό με τρίαινα κι ο άλλος εκτελεί την φυσική του ανάγκη (χέζει) επί του οφθαλμού, καθισμένος πάνω στο φρύδι του.
Εξαιρετική αποτρεπτική δύναμη κατά της βασκανίας αποδίδονταν στον φαλλό, το και θρησκευτικώς αναγνωρισμένο αυτό σύμβολο της γονιμότητας. Ο Πρίαπος των Eλλήνων και ο Mutunus Tutunus των Ρωμαίων με τους τεράστιους φαλλούς τους προφύλαγαν τους εαυτούς τους – δηλαδή την γονιμότητα της φύσης – από κάθε βάσκανο μάτι.
Στα διάφορα ιερά υπήρχαν αναπαραστάσεις του φαλλού απωσίκακοι, στο άρμα του θριαμβευτή κρέμονταν ως «θεραπευτής του μίσους», και στις οικίες, που ήταν ορειχάλκινος ή μαρμάρινος, αποστόμωνε τους καλοθελητές με την επιγραφή: «ενταύθα κατοικεί η ευτυχία» (Πομπηία). Ομοιώματα φαλλού από μέταλλο ή ελεφαντοστού ή ξύλου, λίθου κλπ. ήταν τα συνηθέστερα κοσμήματα και φυλακτά (Ορατ. Επωδ. VII, 18 Πορφυρ.).
Αντιβασκάνια ζώα, φυτά μέταλλα:
Υπήρχαν ζώα που οι παλαιοί πίστευαν ότι η παράστασή τους ενείχε αποτρεπτική δύναμη κατά της βασκανίας, όπως ο λύκος, το λιοντάρι, το αγριογούρουνο, το φίδι, ο ταύρος, το γαϊδούρι, το ελάφι, το βόδι, ο σκύλος, ο βασιλίσκος, ο σκαραβαίος, ο σκαντζόχοιρος, ο ποντικός, η ύαινα, ο σκορπιός, το κοράκι, ο γέρανος και τέρατα όπως η σφίγγα, ο γυπαετός κλπ.
Ειδικότερα χρησιμοποιούσαν ως περίαπτα ορισμένα τμήματα του σώματος αυτών των ζώων. Κόκκαλα ελάφου, κέρατα βοδιού, πόδια σκαντζόχοιρων, αυτιά ποντικιού, χολή μαύρου αρσενικού σκύλου, κρέας λύκου, περιττώματα ύαινας, δόντια λύκου, αλόγου κλπ.
Η δάφνη, το πήγανο, η βάκκαρη, η λευκάκανθα ήταν τα κατ’ εξοχήν αντιβάσκανα φυτά. Ο δεισιδαίμων του Θεόφραστου (Χαρακ. 16) δεν εννοεί να εξέλθει της οικίας του άνευ δάφνης στο στόμα.
Ανάλογη ιδιότητα διέθεταν ορισμένα μέταλλα όπως ο μαγνήτης, ο σίδηρος, ο ορείχαλκος κλπ. (υποθέτουμε ότι η απουσία των ακριβών μετάλλων, χρυσού και του ασημιού, από τον κατάλογο αυτόν, μάλλον είχε να κάνει με κάποια κοινωνική πολιτική). Κομμάτια μετάλλων έβαζαν στα χέρια των παιδιών, τα κρεμούσαν από τ’ αυτιά τους ή τα κολλούσαν στα διάφορα κοσμήματα. Τα τεμάχια αυτά πολλές φορές έφεραν επιγραφές στις οποίες δηλώνονταν η ειδικότητά τους.
Από την χρήση αυτή των μετάλλων, για προφυλακτικούς σκοπούς, προήλθαν και τα κουδούνια, τα οποία αργότερα μεταβιβάστηκαν στην λατρεία. Ο αρχικός προορισμός των κουδουνιών ήταν να αποδιώκουν δια του εκφοβισμού τους κακούς δαίμονες. Κωδωνίσκους κατά της βασκανίας αναφέρει και ο Ιωάννης ο Βρομόστομος, συγνώμη Χρυσόστομος (Επιστ. Ι προς Κορ. 12,7 τ. Χ σ. 105 Μ.).
[Κατά τα άλλα ο χριστιανισμός δεν έχει καμμιά απολύτως σχέση με ειδωλολατρίες και δεισιδαιμονίες, όταν σε καμμιά λειτουργία του δεν παραλείπει να λιβανίζει συνεχώς με τα θυμιατήρια, που έχουν κάποιες ντουζίνες από κουδούνια πάνω τους].
Φαίνεται όμως ότι ο αρχαίος κόσμος υπέφερε πολύ περισσότερο, απ’ όσο εμείς σήμερα μπορούμε να φανταστούμε, από την ιδεοληψία της βασκανίας. Αυτό το διαπιστώνουμε από τον ατέλειωτο κατάλογο των αντιβασκανικών υλικών: ο μαύρος αχάτης, ο γατόλιθος, το ήλεκτρο, τα κογχύλια, τα κοράλλια, το αλάτι, ο πηλός κλπ. Το αλάτι, διαλυμένο σε νερό, μπορούσε να καθαρίσει κάθε ρύπο και κάθε μόλυσμα. Λίγος πυλός στο μέτωπο του βρέφους το απάλλασσε από την δαιμονική επήρεια του κακού ματιού.
Αντιβασκανικοί λόγοι:
Όλα τα προαναφερθέντα μέσα άμυνας κατά της βασκανίας, μπορούσαν να συνοδεύονται και από κατάλληλα για την περίσταση ιερά λόγια, τα οποία με την απόκρυφη μαγική τους δύναμη αύξαναν το σωτήριο αποτέλεσμα. Οι Έλληνες δεν θεωρούσαν άσκοπο να πουν ένα: «εις κεφαλήν σοι» ή «και συ» ή «έρρε» εναντίον εκείνου ο οποίος δια των επαίνων του ή του κακού βλέμματός του, τους εξέθετε στον κίνδυνο της βασκανίας.
Αλλά μάλλον ο αποδοτικότερος μαγικός λόγος ήταν η δήλωση: «προσκυνώ Αδράστειαν» (όνομα της Νεμέσεως), ενώ συγχρόνως ο παράμεσος δάκτυλος, βρεγμένος με σάλιο, έτριβε το πίσω μέρος του αριστερού αυτιού.

Η ΒΑΣΚΑΝΙΑ ΚΑΤΑ ΤΟΥΣ ΝΕΩΤΕΡΟΥΣ ΧΡΟΝΟΥΣ

Κατά τον μεσαίωνα και τους νεώτερους χρόνους οι δοξασίες για την βασκανία όχι μόνο διατηρήθηκαν αλλά και εμπλουτίστηκαν.
[Με πόσο βραδύ ρυθμό απαλλάσσεται αλήθεια το ανθρώπινο είδος από τις παιδικές του ασθένειες! Ή μήπως δεν πρόκειται ν’ απαλλαχτεί ποτέ!!!]
Και σήμερα ακόμη δεν υπάρχει λαός του οποίου τα αμαθέστατα στρώματα – αλλά και τα πεπαιδευμένα – να μη πιστεύουν στην βασκανία. Ο Ιταλικός λαός, μεταξύ των ευρωπαϊκών, διακρίνεται για την μεγάλη του πίστη στην δοξασία αυτή. Οι Ιταλοί ονομάζουν τον βάσκανο jettatore και την βασκανία jettatura και χρησιμοποιούν ένα σωρό περίαπτα, παρόμοια με τα προαναφερθέντα.
Κι ο ελληνικός λαός όμως δεν πάει παρά πίσω. Ονομάζει την βασκανία βάσκαμα, αβάσκαμα, αβασκανία, αποσκαμό (Γύθειο), μάτιασμα, άσχημο αμμάτιν (Κύπρος), ματικό (Καστελλοριζο), αρμένιασμα (Θεσσαλία), λάβωμα, φιαρμό, φθαρμό, θιαρμό, θαρμό, θιάρμισμα (Κρήτη).
Οι Έλληνες θεωρούν ιδιαιτέρως επικίνδυνους βασκανίας τους έχοντες «σταχτιά μάτια και σμιχτά φρύδια» (σμιχταφρούδιδες, Κρήτη). Μόλις γεννηθεί το παιδί, φροντίζουν να το προφυλάξουν από κάθε κίνδυνο «ματιάσματος». Κατά την ανάγνωση από τον ιερέα των επιλόχιων ευχών, η μαμή αποκαλύπτει το πρόσωπό του, για να μη βασκάνεται στο εξής (Πελοπόννησος). Προς αποτροπή επίσης της βασκανίας αποκαλούν το αβάπτιστο ακόμα παιδί Δράκο ή Δρακούλα, υποδηλώνοντας με το όνομα αυτό τον πόθο ότι το παιδί έχει την αντοχή του δράκου, κρεμούν δε από τον τράχηλό του σκόρδο ή πήγανο, το ραντίζουν με αλμυρό νερό, μαυρίζουν λίγο το πρόσωπό του με αιθάλη της εστίας, αλλά και με μελάνη ή κάποια άλλη μαύρη ουσία (Καστελλόριζο).
Το φτύσιμο, απ’ άκρου εις άκρον της χώρας πάει σύννεφο. Πότε τρις στον κόρφο και πότε χάμω. Μόλις δει κανείς μωρό ή όμορφο παιδί αρχίζει αμέσως τα φτυσίματα, οι δε Κρητικοί, σε κάθε υποψία ματιάσματος κυττάζουν επίμονα τα νύχια τους. Όσο για το περιεχόμενο των φυλακτών, θα περιοριστούμε μόνο σε κάποιες περίεργα υλικά: σκόρδο μονόκλινο, πυρίτιδα, ύψωμα, εγκαίνια ναού, άγια λείψανα, τρίχες αρκούδας, λιβανωτό, αντίδωρο Μεγάλης Πέμπτης, «σταυρολούλουδα», κερί της ανάστασης, γαλαζόπετρα κλπ.
Κι ανάμεσα σ’ όλον αυτόν τον τραγέλαφο υπεισέρχεται κι η αμφιβολία περί του αν τα συμπτώματα του πάσχοντος, όντως οφείλονται σε βασκανία ή σε κάποια ασθένεια, άσχετη προς αυτή. Τότε είναι που αρχίζουν οι ειδικοί τις εξακριβώσεις και τις αυτοψίες. Φαίνεται πως αυτή η βασκανία γουστάρει να κρύβεται και να παραπλανεί αυτούς τους τόσο έξυπνους ανθρώπους, με τους οποίους αρέσκεται να συναναστρέφεται. Αλλά από τον έξυπνο άνθρωπο δεν γλιτώνει κανείς κατεργάρης. Οι ευφυείς λοιπόν αυτοί άνθρωποι ανακάλυψαν χίλιους δυο τρόπους για να την ξεσκεπάζουν, κάθε φορά που αυτή προσπαθούσε να τους παίζει κρυφτούλι.
Μόλις λοιπόν το παιδί άρχιζε επίμονο κλάμα (παλαιότερα συνήθως από πείνα και τώρα από κοιλόπονους), το θυμιατίζουν και μετά ρίχνουν τα κάρβουνα μέσα σε νερό. Αν τα κάρβουνα βυθιστούν, τότε το παιδί είναι σίγουρα «ματιασμένο». Κι αν το βιάζονται το πράγμα τότε ρίχνουν τρεις σταγόνες λαδιού μέσα σ’ ένα ποτήρι με νερό. Αν αυτές σχηματίσουν «μάτι» το παιδί είναι «ματιασμένο».
Ο Θ. Παπακωνσταντίνου στην «ΜΕΓΑΛΗ ΕΛΛΗΝΙΚΉ ΕΓΚΥΚΛΟΠΑΙΔΕΙΑ», απ’ όπου και τα στοιχεία του παρόντος, αναφέρει κι άλλους πολλούς τρόπους αυτής της αυτοψίας, οι οποίοι από την μια καταδεικνύουν το μέγεθος της ανθρώπινης ανοησίας κι από την άλλη την απύθμενη φαντασία της ανοησίας αυτής.
Τέλος η χριστιανική εκκλησία ναι μεν παραδέχεται τις βασκανίες και τα ματιάσματα, ως έργα του διαβόλου, αλλά ρητά και κατηγορηματικά επιτάσσει την διαχείριση του θέματος αποκλειστικά από την ίδια. Εδώ ο σκοταδισμός, η αμορφωσιά και η δεισιδαιμονία ενδύεται κανονικά τον θρησκευτικό χιτώνα. Αποτελεί ντροπή για όλους μας και μόνο η αναφορά στο κατάντημά της αυτό. Όμως ο χριστιανισμός ευθύνεται και για τρισχειρότερα καταντήματα. Ένα δε απ’ αυτά είναι οι εξορκισμοί! Και δεν υπάρχει καμμιά αμφιβολία ότι όχι μόνο παραδέχεται όλες αυτές τις ανοησίες αλλά επί πλέον και τις καλλιεργεί. Διότι μόνον τέτοιους ανθρώπους μπορεί να αρμέγει δίχως να κινδυνεύει να λακτιστεί απ’ αυτούς.

Βασδέκης Ν. Σταύρος
Μαυροκορδάτου 31
62100 Σέρρες
τηλ. 23210-52462

Επιτρέπεται η αναδημοσίευση του παρόντος
χωρίς την άδεια του συγγραφέα αλλά άνευ λογοκρισίας.

το άρθρο είναι από εδώ