Έχετε ποτέ ονειρευτεί αυτόν τον άνθρωπο?

Τον Ιανουάριο του 2006, ένας ασθενής ψυχιατρείου ζωγράφισε την εικόνα ενός ανθρώπου που εμφανίστηκε πολλές φορές στα όνειρά του. Η εικόνα ξεχάστηκε πάνω στο γραφείο του γιατρού, ώσπου μια μέρα ένας άλλος ασθενής, αναγνώρισε το ίδιο πρόσωπο και στα δικά του όνειρα. Κατόπιν έρευνας, διαπιστώθηκε ότι υπήρχαν και άλλοι ασθενείς που είχαν δει το ίδιο πρόσωπο. Μέχρι σήμερα, τουλάχιστον 2.000 άνθρωποι αναγνωρίζουν σε αυτό το... σκίτσο, τον άνθρωπο που έχουν δει στα όνειρά τους.

Σε πολλές πόλεις έχουν εμφανιστεί άνθρωποι που υποστηρίζουν ότι έχουν δει τον συγκεκριμένο άνθρωπο στα όνειρα τους... (Los Angeles, Berlin, Sao Paulo, Tehran, Beijing, Rome, Barcelona, Stockholm, Paris, New Dehli, Moskow κλπ.)
Υπάρχουν πολλές θεωρίες που έχουν δημιουργηθεί για τον συγκεκριμένο άνθρωπο, άλλοι λένε ότι είναι η προσωποποίηση του θεού, που δίνει συμβουλές στους ανθρώπους. Άλλοι λένε ότι πρόκειται για έναν αληθινό άτομο που έχει μεταψυχικές ικανότητες και μπορεί να εισέρχεται στα όνειρα των άλλων ανθρώπων. Άλλοι λένε ότι πρόκειται για σχέδιο πλύσης εγκεφάλου από μεγάλες πολυεθνικές εταιρίες... Όποια και να είναι η αλήθεια, η όλη ιστορία ακούγεται πολύ ενδιαφέρουσα. Για περισσότερες πληροφορίες - φωτογραφίες και βίντεο, επισκεφθείτε το thisman.org .

http://mystery-gr.blogspot.com/

'Καταιγίδες του χρόνου'

Όσο απίστευτο κι αν ακούγεται, υπάρχουν πραγματικές μαρτυρίες για σχίσματα στη μήτρα του χρόνου και της πραγματικότητας που μας περιβάλλει.

------------------------------------------------------------------

Όσα περισσότερα μαθαίνουμε για τη φύση της πραγματικότητας, τόσο πιο μυστήρια γίνεται. Φαντασίες όπως το φιλμ The Matrix προτείνουν ότι η ζωή στη γη δεν είναι τίποτα άλλο από μια...
πολύπλοκη εικονική προβολή που εμφυτεύεται στο μυαλό μας από εκλεπτυσμένες μηχανές.

Ισως να μην είχαν γυριστεί ταινίες όπως το Matrix αν δεν είχαμε ανακαλύψει την πολυπλοκότητα του πραγματικού κόσμου σε υποατομικό επίπεδο. Στο επίπεδο των κβάντων, ένα το έχω κατανοήσει σωστά, η ύλη έχει τόσο σωματιδιακή όσο και κυματική φύση - ή το δυναμικό να είναι και τα δύο- και το πώς συμπεριφέρεται εξαρτάται από το σημείο του παρατηρητή και τον τρόπο παρατήρησης.

Αυτό είναι ένα αρκετά πολύπλοκο θέμα το οποίο ξεφεύγει από τη σφαίρα και το βάθος του συγκεκριμένου άρθρου(εάν θέλετε περαιτέρω σε αυτό βλ. the Physics area of About.com ), αλλά μπορεί να ισχύει και το ότι η πραγματικότητα σε το επίπεδο των κβάντων δυνατόν να καθορίζεται από τη δική μας συνειδητότητα. Το συμπέρασμα αυτό δεν βρίσκει σύμφωνους όλους τους επιστήμονες, γιατί μέχρι τώρα υπάρχουν μόνο θεωρίες για την πραγματικότητα των κβάντων και κανένα επίσημο συμπέρασμα. Τι βγαίνει από όλο αυτό τον πρόλογο; Ότι το σύμπαν πιθανόν να αποτελείτε από ένα σύνολο πιθανοτήτων και ότι ο κόσμος στον οποίο ζούμε στην καθημερινότητα μας είναι ή πιο πιθανή. Η έννοια αυτή οδήγησε στις θεωρίες των παράλληλων κόσμων(ή διαστάσεων) τα οποία και δημιούργησαν άλλες πιθανότητες όπως , ταξίδια στο χρόνο και άλλες φευγάτες ιδέες.

Σύννεφα που λάμπουν, ο παράγοντας Oz και άλλα παράξενα φαινόμενα.


Μια άποψη για το ανέξηγητο η οποία καλύπτεται με ευφυή και διορατικότητα είναι το βιβλίο του Jenny Randlew Time Storms: Amazing Evidence for Time Warps, Space Rifts, and Time Travel. Μέσα σε αυτό παρουσιάζει με αρκετά πειστικό τρόπο ότι τα ταξίδια στον χρόνο όχι μόνο είναι εφικτά αλλά λαμβάνουν χώρα και τακτικά σε όλο τον κόσμο. Ο Randle έχει ως ακρογωνιαίο λίθο μιας τέτοιας πιθανότητας τις τελευταίες εξελίξεις στον τομέα της κβαντικής φυσικής και της φύσης του χρόνου με όρους του LAYMAN. Οι εξηγήσεις της είναι ξεκάθαρες και σχετικά εύκολα κατανοητές, γεγονός που αποτελεί επίτευγμα για ένα τόσο δύσκολο θέμα.

Η Randle παραθέτει στο βιβλίο της πληθώρα μαρτυριών τις οποίες έχει συλλέξει από όλο τον κόσμο. Και όλες έχον ένα κοινό στοιχείο, ότι ένα περίεργο ενεργειακό σύννεφο μπορεί να μεταφέρει ανθρώπους συχνά και τα οχήματα τους σε άγνωστες διαστάσεις. Το αποτέλεσμα τέτοιων μεταφορών είναι ότι οι εν λόγω άνθρωποι χάνουν χρόνο ( από ορισμένα λεπτά εως και μέρες), αποπροσανατολίζονται (κάτι που η Randle αναφέρει ως τον παράγοντα Oz), τηλεμεταφέρονται σε αποστάσεις που είναι αδύνατον να καλυφθούν με συμβατικά μέσα μεταφοράς, ανωμαλίες της βαρύτητας και άλλα φαινόμενα. Όλα αυτά τα περίεργα συμπεριλαμβανομένων των σύννεφων φωτός - καταιγίδες του χρόνου- μπορεί να είναι μια εξήγηση για μια ποικιλία φαινομένων που μέχρι τώρα τα κατατάσσαμε στη σφαίρα του ανεξήγητου, συμπεριλαμβανομένων των φαντασμάτων, πνευμάτων, συγχρονισμός, deja-vu, ufo και διάφορα άλλα που θεωρούνται απαγωγές από εξωγήινους.

H Randle εισηγείται ότι κανένα από τα παράπονα δεν ανήκουν στη σφαίρα του υπερφυσικού ή του paranormal, αλλά ότι αυτές οι χρονικές καταιγίδες είναι μια επιστημονική πραγματικότητα που δεν έχουμε κατανοήσει ακόμη.

Παρακάτω παραθέτουμε μερικά πραγματικά γεγόνοτα Καταιγίδων του Χρόνου(Time Storms)

· Putre, Chile, 1977 - Στις 3:50π.μ. στις 24 Απριλίου, κατά τη διάρκεια εκπαιδευτικής άσκησης, ένας φρουρός είδε δύο θολά φώτα βιολέ χρώματος να κατεβαίνουν το βουνό και να κατευθύνονται προς το μέρος τους. Στις 4:15π.μ. ο συνταγματάρχης Armando Valdez, ξεκίνησε μέσα στα σκοτείνα για να το διερευνήσει. Επέστερψε 15 λεπτά αργότερα αλλα από την αντίθετη κατεύθυνση από αυτή που είχε ξεκινήσει. Φαινόταν να είναι σε κατάσταση σοκ, ενώ μουρμούριζε ' Δεν ξέρετε ποιοι είμαστε ή από πού προερχόμαστε'. Το πλέον ανεξήγητο στην όλη ιστορία είναι ότι ο συνταγματάρχης είχε μούσι λές και είχε μέρες αξύριστος , ενώ την προηγούμενη μέρα είχε ξυριστεί, και το ρολοί του ήταν σταματημένο στις 4:15 αλλά η ημερομηνία έδειχνε 30 Απριλίου!!!

· Oxford, Maine, 1975 - Στις 3π.μ.,στις 26 Οκτωβρίου, ο David Stephens, ετών 21 και ένας 18χρονος φίλος του, βρισκόντουσαν σε μια δασώδη περιοχή όταν άκουσαν ένα περίεργο ήχο. Μπήκαν στο αυτοκίνητο τους και πήγαν να το διερευνήσουν, καθώς προχωρούσαν το αυτοκίνητο τους τυλίχθηκε σε μια χρωματιστή λάμψη. Μέσα σε δευτερόλεπτα βρέθηκαν περίπου ένα μίλι από το σημείο που βρισκόντουσαν πριν λίγο, με το αυτοκίνητο να βλέπει προς την αντίθετη κατεύθυνση. Ως συνέπεια αυτής τους της εμπειρίας και οι δύο υποφέρουν από διάφορες ψυχικές διαταραχές, οι οποίες συμπεριλαμβάνουν σοβαρής μορφής αποπροσανατολισμό.

· Somerset, England, 1974- Στις 28 Ιουλίου, ο Peter Williamson έκανε ένα Barbeque στην αυλή του σπιτιού του, όταν τον διέκοψε μια ισχυρή ηλεκτρική καταιγίδα. Το σκυλί του τρόμαξε από την απειλητική ατμόσφαιρα και κουβαριάστηκε κάτω από ένα δέντρο. Ο Peter πήγε να σώσει το ζώο του. Ακολούθησε μια φωτεινή λάμψη - και ο Peter εξαφανίστηκε στον αέρα .Οι δικοί του κάλεσαν την αστυνομία για να διερευνήσει την εξαφάνιση του και διενεργήθηκαν έρευνες χωρίς καμία επιτυχία. Ο Peter βρέθηκε 3 μέρες αργότερα σε κάτι κοντινούς θάμνους με το ένα του πόδι σε μια λιμνούλα- λες και είχε εμφανιστεί εκεί από το πουθενά.

· Linhares, Brazil, 1981 - Στις 20 Απριλίου o Jorge Ramos, o οποίος ήταν αντιπρόσωπος μια χημικής βιομηχανίας, έφυγε από το σπίτι του στις 6π.μ για να ταξιδέψει λίγα μίλια για μία συνάντηση που είχε, στην οποία και δεν έφτασε ποτέ. Το Volskwagon του βρέθηκε στην άκρη του δρόμου λίγα μίλια μακριά από το σπίτι του, με τα κλειδιά στη θέση τους, καθώς επίσης και με όλα τα προσωπικά και επαγγελματικά του αντικείμενα να βρίσκονται άθικτα εντός του αυτοκινήτου. Οι έρευνες της αστυνομίας δεν μπόρεσαν να καταλήξουν τη συνέβηκε στον Jorge ή του που μπορούσε να βρισκόταν. 5 μέρες αργότερα η σύζυγος του πήρε ένα τρελαμένο τηλεφώνημα από τον Jorge, o οποίος της είπε ότι ενώ οδηγούσε βρήκε τον εαυτό του σε μια ονειρική, επιπλέουσα κατάσταση, και μετά βρέθηκε να στέκεται σε ένα άγνωστο του δρόμο και ζήτησε βοήθεια. Σοκαρίστηκε όταν έμαθε ότι η ημερομηνία ήταν 25 Απριλίου και ότι βρισκόταν 600 μίλια μακριά από το σπίτι.

Αυτά είναι μόνο μερικά από τα δείγματα πραγματικών περιστατικών που θα βρείτε στο βιβλίο της Randle η οποία λέει ότι έχει στη διάθεση της και πληθώρα άλλων περιστατικών τα οποία δεν συμπεριέλαβε στην συγκεκριμένη έκδοση λόγω χώρου. Το φαινόμενο της 'Kαταιγίδας του χρόνου' φαίνεται ότι συμβαίνει με κάποια συχνότητα, και πολλά φαινόμενα πιθανόν να μην αναφέρονται ποτέ.

Υπάρχουν όμως αδιάσειστα στοιχεία για αυτά τα περίεργα συμβάντα:

Η Randle μας δίνει σαν παράδειγμα ένα συμβάν που έγινε στη Florida το οποίο και καταγράφηκε σε βιντεοκάμερα περισσότερα στο βιβλίο της…. http://www.cosmicnet.org

http://mystery-gr.blogspot.com/

Βιομετρικές Ταυτότητες παντού: Το σχέδιο εγκαθίδρυσης ενός διεθνούς απολυταρχικού καθεστώτος μπαίνει στην τελική του φάση..

Αλήθεια η σχεδόν ταυτόχρονη επιβολή των ‘νέων’ ταυτοτήτων με τα βιομετρικά στοιχεία σε τόσες πολλές χώρες, γίνεται τυχαία; Είναι άραγε όλα τόσο ‘αθώα’; Τα χρωστάμε όλα στην τρομερή ανάπτυξη της τεχνολογίας τα τελευταία χρόνια και στις δυνατότητες που μας δίνει; Και τελικά γίνονται όλα «για το καλό μας» και την ‘ασφάλειά μας’; Εάν είμαι ένας ‘φιλήσυχος’ πολίτης που δεν ενοχλώ κανέναν και κοιτάω την δουλειά μου υπάρχει λόγος να ανησυχώ; Και πολύ περισσότερο να διαμαρτύρομαι ή να αντιδρώ στα 'νέα δεδομένα' της (νέας) εποχής; Στο κάτω κάτω δεν θέλουμε όλοι την ασφάλειά μας από τους ‘κακούς’, την ταχύτερη εξυπηρέτησή μας και την ‘πρόοδο’; Δεν θα πρέπει να εμπιστευθώ το κράτος μου; Και γενικά τους ηγέτες; Δείτε το θέμα των ταυτοτήτων πέρα από τις ‘καθησυχαστικές’ δηλώσεις των αξιωματούχων που αγωνιούν για την πρόοδο και την ασφάλεια μας.. Αλλά και πέρα από τις απερίσκεπτες ‘κραυγές’ που συνήθως δημιουργούν σύγχυση αλλά και θυμηδία..Το περιοδικό Hellenic Nexus, τεύχος 38, δημοσίευσε ένα αποκαλυπτικό άρθρο του Nathan Allonby, ‘ID Cards – A World View’ που δημοσιεύθηκε στο NEXUS New Times, από το http://www.globalresearch.ca/.Ο εύστοχος τίτλος που δόθηκε από την ελληνική έκδοση ήταν : «ΤΟ ΨΗΦΙΑΚΟ ΤΣΟΥΝΑΜΙ ΤΟΥ 2012
- Η παγκόσμια μετά-βάση δεδομένων του ‘Μεγάλου Αδελφού’»… Αυτή την στιγμή σε περισσότερους από 2,2 δισ. ανθρώπους (33% του παγκόσμιου πληθυσμού) έχουν επιβληθεί κάρτες ηλεκτρονικής ταυτότητας, ενώ μέχρι το 2012 οι κάτοχοι τέτοιων καρτών θα ξεπερνούν το 85% παγκοσμίως... Η εξασφάλιση ενός τεράστιου όγκου προσωπικών δεδομένων θα επιτρέπει τον απόλυτο έλεγχο της ζωής των πολιτών. Το σχέδιο εγκαθίδρυσης ενός διεθνούς απολυταρχικού καθεστώτος μπαίνει στην τελική του φάση.....
Μεταφέρω κάποια χαρακτηριστικά αποσπάσματα. Συντονισμένη Ατζέντα για τις Ταυτότητες; Αυτό που γίνεται εμφανές από τους πίνακες που παρατίθενται στο κείμενο, είναι ότι τα προηγμένα συστήματα καρτών ηλεκτρονικής ταυτότητας επιβάλλονται σε μερικά από τα πιο φτωχά κράτη του κόσμου, κάποια από τα οποία είναι βυθισμένα στο χάος, τον εμφύλιο πόλεμο και την πείνα. Επιβάλλονται σε κράτη με απείρως αποκλίνοντες πολιτισμούς, που είναι σχεδόν ολοκληρωτικά προ-βιομηχανικά και υποανάπτυκτα, και πρώτα-πρώτα σε όλα σχεδόν τα κράτη του Ισλάμ. Όλα αυτά πρόκειται να συμβούν μέχρι το τέλος του 2012. Στην συνέχεια αναφέρεται το παράδειγμα της Ινδίας (βλέπε προηγούμενο άρθρο). Βεβαίως, υπάρχουν και ‘γκρίζες περιοχές’. Για παράδειγμα, σε Μοζαμβίκη και Ζάμπια υφίστανται βιομετρικές κάρτες για την καταγραφή των ψηφοφόρων, οι οποίες όμως δεν είναι επισήμως εθνικές κάρτες ταυτότητας παρόλα αυτά. έχουν καταγράψει τον πληθυσμό.Οι «εκλογικές κάρτες» τείνουν να καταστούν εθνικές κάρτες ταυτότητας, αμέσως μετά από μια εκλογική αναμέτρηση, όπως συνέβη στην Αϊτή. Στην ‘γκρίζα περιοχή’ θα μπορούσαν πιθανότατα να τοποθετηθούν και οι ΗΠΑ, λόγω της ασάφειας σχετικά με τον Νόμο για την Πραγματική Ταυτότητα (Real ID Act), ο Καναδάς λόγω προτάσεων για βιομετρικά «αναβαθμισμένες άδειες οδήγησης» και η Αυστραλία λόγω του ασαφούς καθεστώτος της Κάρτας Πρόσβασης (Access Card).Ωστόσο το συμπέρασμα είναι ξεκάθαρο: οι κάρτες ταυτότητας έρχονται, σχεδόν παντού. Η ταυτόχρονη εισαγωγή πολύ παρόμοιων συστημάτων καρτών ταυτότητας σε τόσα πολλά κράτη μοιάζει να είναι κάτι περισσότερο από σύμπτωση αποτελεί ένδειξη μιας αόρατης διεθνούς πίεσης που ασκείται στα κράτη, με σκοπό την υιοθέτηση των καρτών ταυτότητας Κατά τη διερεύνηση-κατάρτιση των πινάκων, ανέκυψε κάτι ενδιαφέρον: τα σχέδια για εισαγωγή ενός εθνικού συστήματος καρτών ταυτότητας στην Ουγκάντα ανακοινώθηκαν σε ένα επεξηγηματικό υπόμνημα, με ημερομηνία 20 Ιουνίου 2008. το οποίο απεστάλη στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο (ΔΝΤ). Παρόλα αυτά, μέσα από τα γεγονότα δίνεται η εντύπωση ότι το ΔΝΤ είχε αναμειχθεί στην απόφαση πολύ πριν ο λαός της Ουγκάντα κληθεί να εκφράσει την άποψή του σχετικά με το σχέδιο. Απαίτησε, άραγε το ΔΝΤ από τα κράτη την υιοθέτηση βιομετρικών καρτών ταυτότητας, με το πρόσχημα της προώθησης στην εφαρμογή χρηματοοικονομικού κανονισμού και στην αποφυγή της απάτης και του «ξεπλύματος» χρημάτων;
Είναι αξιοσημείωτο ότι, κάθε φορά. στην περιγραφή που απευθύνεται στο κοινό σχετικά με τα υποτιθέμενα οφέλη των συστημάτων βιομετρικής ταυτοποίησης, οι λόγοι που δίνονται περιλαμβάνουν την ωφέλεια του τραπεζικού συστήματος. την πρόληψη της απάτης, και την ευκολότερη πρόσβαση φτωχών στο τραπεζικό σύστημα... Πάντως, αρκετά κράτη (π.χ. η Ινδία) εξέφρασαν την ανάγκη επιβεβαίωσης ότι η βοήθεια καταλήγει στους αποδέκτες για τους οποίους αρχικά προοριζόταν και δεν «χάνεται» λόγω απάτης.……Ωστόσο, οι πολιτικές για την εισαγωγή καρτών ταυτότητας που αναπτύχθηκανμυστικά υπερβαίνουν τα όρια της ταυτοποίησης και της ασφάλειας, όπως περιγράφει ο Tony Bunyan από το Statewatch (Παρατηρητήριο για τις Κρατικές και Αστικές Ελευθερίες στην Ε.Ε.), σε άρθρο του στην Guardian (Η Κοινωνία της παρακολούθησης είναι υπόθεση ολόκληρης της Ε.Ε., 28/05/09). Οι κάρτες ταυτότητας είναι ένα μοναδικά εργαλείο, το οποίο επιτρέπει την ανάπτυξη ενός πολύ μεγαλύτερου σχεδίου για την παρακολούθηση και την καταγραφή της ζωής κάθε ατόμου. Ο Bunyan το αποκαλεί ‘ψηφιακό τσουνάμι’...Κάθε αντικείμενο που χρησιμοποιεί το άτομο, κάθε συναλλαγή που πραγματοποιεί και σχεδόν όποιο μέρος κι αν πάει, δημιουργεί ένα λεπτομερές ψηφιακό αρχείο. Αυτό θα συγκροτήσει έναν πλούτο πληροφοριών για τους οργανισμούς δημόσιας ασφάλειας», κάτι που θα οδηγήσει στην πρόβλεψη και αξιολόγηση της συμπεριφοράς από «μηχανές» που θα διακινούν εντολές προς τους υπαλλήλους επί τόπου. Η πρόταση προβλέπει τη μαζική συγκέντρωση προσωπικών δεδομένων για ταξίδια, λεπτομέρειες για την τραπεζική κίνηση, εντοπισμό κινητών τηλεφώνων, ιστορικά υγείας, χρήση του Διαδικτύου, ποινικά μητρώα -έστω και για πλημμελήματα-, δακτυλικά αποτυπώματα και ψηφιακές φωτογραφίες που θα μπορούν να ερευνηθούν ως δεδομένα και να εφαρμοστούν σε διάφορα σενάρια (επιβίβαση σε αεροπλάνο, συμπεριφορά στο Διαδίκτυο ή συμμετοχή σε μια διαδήλωση διαμαρτυρίας). Αλλά αυτό δεν θα συμβεί μόνο στην Ευρώπη, όπως εξηγεί ο Bunyan, καθώς οι ΗΠΑ και η Ευρώπη θα διαθέτουν και θα εφαρμόζουν παρόμοιες πολιτικές και πρακτικές βάσει μιας ατζέντας εναρμόνισης των πολιτικών. Βασικά, προτείνεται η δημιουργία από την Ε.Ε., μέχρι το 2014, μιας «ευρω-ατλαντικής περιοχής συνεργασίας με τις ΗΠΑ στο πεδίο της ελευθερίας, της ασφάλειας και της δικαιοσύνης». Αυτό θα μπορούσε να υπερβεί κατά πολύ τη σημερινή συνεργασία και σημαίνει ότι πολιτικές, οι οποίες επηρεάζουν τις ελευθερίες και τα δικαιώματα κάθε Ευρωπαίου, δεν θα καθορίζονται στο Λονδίνο ή τις Βρυξέλλες, αλλά σε μυστικές συσκέψεις Ε.Ε.-ΗΠΑ. Τι κάνουν οι ‘έξυπνες κάρτες’ Οι νέες κάρτες θα μπορούσαν να παρομοιαστούν με μια υψηλής τεχνολογίας «κόλλα» που συνενώνει όλες τις βάσεις δεδομένων των διαφόρων κρατών και διασυνδέει τις πληροφορίες τους. Αυτή είναι και η σημασία της «πολυλειτουργικής» ταυτοποίησης των νέων καρτών: ένας αριθμός ταυτότητας είναι το κλειδί για την πρόσβαση σε όλες τις υπηρεσίες, αλλά και σε όλες τις βάσεις δεδομένων. Μια κάρτα, ένας αριθμός, βρίσκει τα ίχνη ενός ατόμου σε διάφορες δραστηριότητές του: στην απασχόληση, στους φόρους, στην υγεία, στις αγορές... Όταν πολλές βάσεις δεδομένων συνενώνονται μέσω μιας κοινής διασύνδεσης (τους αριθμούς ταυτότητας), τότε λειτουργούν ουσιαστικά ως μια «μετα-βάση δεδομένων».
Όπως αναφέρει ο Henry Porter στο blog του, στην Guardian (25/02/09): «Από τη στιγμή που ένα άτομο έχει λάβει ένα μοναδικό αριθμό ευρετηρίου, υπάρχει η δυνατότητα να ανακτηθούν ακριβή δεδομένα από πολλές βάσεις δεδομένων και να κατασκευαστεί μια εικόνα της ζωής αυτού του ατόμου, για την οποία δεν δόθηκε εξουσιοδότηση κατά την αρχική του συγκατάθεση για τη συλλογή δεδομένων»..Από ιστορικής άποψης, δεν είναι η πρώτη φορά που παρουσιάζεται ένα τέτοιο σύστημα. Είναι πολύ παρόμοιο σε σύλληψη με το σύστημα ταυτοτήτων των Ναζί, περιέχοντας έναν Προσωπικό Αριθμό Ράιχ για σύνδεση με όλες τις υπόλοιπες βάσεις δεδομένων. Το σύστημα κατάρτισης του αρχικού μητρώου πληθυσμού από αρχεία προερχόμενα από προγενέστερες βάσεις δεδομένων είναι επίσης πολύ παρόμοιο με πρακτικές των Ναζί.http://redskywarning.blogspot.com/

Mr. Freeman 1 - Είμαι αληθινός !!!

Μαχέρια

Μόνο τα χέρια που ζητούν και εκείνα που δίνουν βοήθεια σε αυτόν τον κόσμο κόβονται.





πηγή

Περίεργες συμπτώσεις η κάτι άλλο?

Προτρέψτε ένα καθηγητή Ιστορίας να εξηγήσει τα παρακάτω...αν μπορεί..

Ο Abraham Lincoln εκλέχθηκε στο Κογκρέσο το 1846.
Ο John F. Kennedy εκλέχθηκε στο Κογκρέσο το 1946.

Ο Abraham Lincoln εκλέχθηκε Πρόεδρος το 1860.
Ο John F. Kennedy εκλέχθηκε Πρόεδρος το 1960.

Και οι δύο ασχολήθηκαν κυρίως με τα δικαιώματα του πολίτη.
Και των δύο οι γυναίκες έχασαν παιδιά κατά τη διάρκεια που ζούσαν στον Λευκό Οίκο.
Και οι δύο Πρόεδροι πυροβολήθηκαν ημέρα Παρασκευή.
Και οι δύο πυροβολήθηκαν στο κεφάλι.
Τώρα γίνεται πραγματικά πολύ περίεργο..
Η γραμματέας του Lincoln ονομαζόταν Kennedy.
Του Kennedy η γραμματέας ονομαζόταν Lincoln.
Και οι δύο δολοφονήθηκαν από Νοτίους.
Και τους δύο διαδέχθηκαν Νότιοι που ονομάζονταν Johnson.
Ο Andrew Johnson, που διαδέχθηκε τον Lincoln, γεννήθηκε το 1808.
Ο Lyndon Johnson, που διαδέχθηκε τον Kennedy, γεννήθηκε το 1908.

Ο John Wilkes Booth, που δολοφόνησε τον Lincoln, γεννήθηκε το 1839.
Ο Lee Harvey Oswald, που δολοφόνησε τον Kennedy, γεννήθηκε το1939.


Και οι δύο δολοφονημένοι Πρόεδροι έμειναν γνωστοί με τα τρία ονόματά τους.
Και τα δύο ονόματα αποτελούνται από 15 γράμματα.

Τώρα κρατηθείτε..έρχεται το καλύτερο.
Ο Lincoln πυροβολήθηκε σε ένα θέατρο που ονομαζόταν 'Ford.'
Ο Kennedy πυροβολήθηκε σ'ένα αμάξι που ονομαζόταν 'Lincoln' της 'Ford.'

Ο Lincoln πυροβολήθηκε στο θέατρο και ο δολοφόνος του έτρεξε και κρύφτηκε σε μια αποθήκη.
Ο Kennedy πυροβολήθηκε από μια αποθήκη και ο δολοφόνος έτρεξε και κρύφτηκε σε ένα θέατρο.

Και οι δύο, Βooth και ο Oswald δολοφονήθηκαν πριν από τη δίκη τους.

Και το κερασάκι στην τούρτα..

Ο Lincoln μια εβδομάδα πριν δολοφονηθεί ήταν στο Monroe, στη Maryland
Ο Kennedy μια εβδομάδα πριν δολοφονηθεί ήταν..
Στην Marilyn Monroe.............................................................................

πηγή

Νέα μελέτη καταρρίπτει την ισχύουσα θεωρία για την ερμηνεία του Dejavu

Η πρωτοφανής μελέτη της περίπτωσης ενός τυφλού ανθρώπου που είχε συχνά την εμπειρία dejavu, ανέτρεψε παραδοσιακές θεωρίες σχετικές με τον τρόπο που συμβαίνει το φαινόμενο αυτό. Προγενέστερα υπήρχε η άποψη ότι το dejavu μπορούσε να προκληθεί όταν εικόνες από το ένα μάτι έφταναν στον εγκέφαλο λίγα μικροδευτερόλεπτα μετά την άφιξη εικόνων από το άλλο μάτι, προκαλώντας έτσι την αίσθηση ότι κάτι γινόταν ορατό για δεύτερη φορά. Ωστόσο, ερευνητές από το πανεπιστήμιο του Leeds μόλις ανακοίνωσαν την περίπτωση ενός τυφλού ανθρώπου, που βίωνε dejavu μέσω όσφρησης, ακοής και αφής!

Οι ερευνητές Akira O'Connor και Chris Moulin, από το Ινστιτούτο Ψυχολογικών Επιστημών του πανεπιστημίου, δημοσίευσαν πρόσφατα την εργασία τους σχετικά με το μη-οπτικό dejavu στο περιοδικό «Brain and Cognition». Στο άρθρο συζητούν τον τρόπο που καθημερινές εμπειρίες, όπως το να ξεκουμπώσει το φερμουάρ από το σακάκι του την ώρα που ακούει ένα συγκεκριμένο μουσικό κομμάτι, ή να ακούσει κάποια λόγια από μια συζήτηση την ώρα που κρατά ένα δίσκο στο εστιατόριο της σχολής, προκαλούσαν την εμπειρία του dejavu στο τυφλό υποκείμενο.

"Η καθυστέρηση της οπτικής οδού είναι μια σχετικά απαρχαιωμένη θεωρία, αλλά ακόμη χαίρει ευρείας πίστης και εκτίμησης και αποτέλεσε τη βάση για τις συνέχειες στο μυθιστόρημα του Joseph Heller 'Catch-22'. Αλλά αυτό το νέο συμβάν μας εφοδιάζει με δυνατές μαρτυρίες ότι η καθυστέρηση της οπτικής οδού δεν είναι η εξήγηση για το dejavu. Τα ευρήματα είναι τόσο προφανή και με τέτοια διαισθητικότητα, που καθιστά αξιοσημείωτο το γεγονός ότι αυτή η έρευνα δεν είχε ξαναγίνει στο παρελθόν", είπε ο O'Connor.

Οι ερευνητές προσδοκούν να εργαστούν και με άλλους ανθρώπους με προβλήματα όρασης, για να αποτιμήσουν το πόσο συνηθισμένο είναι το φαινόμενο. Θα ήθελαν ακόμη να προχωρήσουν την έρευνα παραπέρα: "Θα ήταν πραγματικά αποτελεσματικό αν γίνονταν κάποια πειράματα απεικόνισης της νευρικής λειτουργίας σε ανθρώπους, κατά τη διάρκεια γνήσιων και αυθόρμητων εμπειριών dejavu, αλλά είναι πολύ δύσκολο να συμβεί το φαινόμενο αυτό "κατά παραγγελία" μέσα στις πειραματικές συνθήκες", παρατήρησε ο O'Connor.

Ο O'Connor ακόμη πειραματίζεται με την πρόκληση dejavu μέσω ύπνωσης. "Πιστεύουμε τώρα ότι η εμπειρίες τύπου dιjΰ προκαλούνται όταν μια περιοχή του εγκεφάλου που σχετίζεται με την οικειότητα διαρρηγνύεται", είπε. Σε ένα πείραμα, στα υποκείμενα ζητήθηκε να θυμηθούν λέξεις, έπειτα υπνωτίστηκαν ώστε να ξεχάσουν τις λέξεις αυτές και μετά τους έδειξαν ξανά τις ίδιες λέξεις, ώστε να τους προκαλέσουν την αίσθηση ότι τις έχουν κάπου ξαναδεί. Περίπου οι μισοί από τους συμμετέχοντες στο πείραμα ανέφεραν ότι είχαν μια αίσθηση παρόμοια με το dejavu.

-----------------------------

Deja vu

Η έκφραση είναι γαλλική και σημαίνει «το έχω ξαναδεί». Όπως λοιπόν το ορίζει και η έκφραση, σημαίνει εκείνη την κατάσταση κατά την οποία για μερικά δευτερόλεπτα ή και κλάσματα δευτερολέπτων, έχουμε την εντύπωση πως κάποια κατάσταση που ζούμε αυτή τη στιγμή, την έχουμε ξαναζήσει στο παρελθόν.

Άλλοι το ζουν καθημερινά, άλλοι όχι τόσο συχνά και για άλλους συμβαίνει πολύ σπάνια, αλλά όλοι οι άνθρωποι έχουν αισθανθεί το Deja vu τουλάχιστον μια φορά στην ζωή τους, είναι κάτι το ιδιαίτερα συνηθισμένο.

Οι επιστήμονες, όντας πιο ορθολογιστές, επεξηγούν το Deja vu ως μια προσωρινή «βλάβη» του εγκεφάλου κατά την οποία μπερδεύεται το παρελθόν με το παρόν.

Για να το πούμε πιο απλά, φανταστείτε τον εγκέφαλο σαν έναν ηλεκτρονικό υπολογιστή. Κάθε μέρα, κάθε ώρα, κάθε στιγμή, ο υπολογιστής αυτός «αποθηκεύει» στην μνήμη του τα όλα όσα συμβαίνουν, σαν «αρχεία» με ημερομηνίες. Μέσα στην μνήμη του βρίσκονται δισεκατομμύρια αρχεία, τα οποία όλα τα λαμβάνει ως παλιά. Κάθε αρχείο «παλιώνει» μέσα σε κλάσματα δευτερολέπτου μιας και συνέχεια λαμβάνονται καινούργια. Το Deja vu είναι μια μικρή και προσωρινή βλάβη, κατά την οποία ο υπολογιστής αντί να αποθηκεύσει το καινούργιο αρχείο ως καινούργιο, «μπλοκάρει» και το αναγνωρίζει σαν παλιό που ξανανοίχτηκε μόλις, σαν ανάμνηση δηλαδή. Κι έτσι, ενώ εμείς θα έπρεπε να αισθανόμαστε πως κάτι συμβαίνει αυτή τη στιγμή για πρώτη φορά, μας δίνεται η εντύπωση πως έχει ξανασυμβεί στο παρελθόν και το ξαναζούμε ίδιο και απαράλλαχτο πάλι.

Οι ψυχολόγοι πάλι διαχωρίζονται σε 2 απόψεις.

Οι πιο ορθολογιστές, επεξηγούν το Deja vu ως μια αστραπιαία ανάκληση κάποιας ξεχασμένης μνήμης, που όμως δεν είναι ίδια και απαράλλαχτη με αυτήν που ζούμε την στιγμή εκείνη, αλλά έχει κάποια κοινά γνωρίσματα εκ των οποίων κάποιο «ξύπνησε» την ξεχασμένη μνήμη…

Ας υποθέσουμε ότι κάποτε πριν πολλά χρόνια, είχατε πάει μια βόλτα στην εξοχή και είδατε ένα δέντρο το οποίο δεν είχατε ξαναδεί και το οποίο σας εντυπωσίασε ιδιαίτερα λόγω των μεγάλων μοβ λουλουδιών του. Σύντομα όμως η μνήμη αυτή ξεχάστηκε και μετά από πολλά χρόνια, δεν είστε πλέον σε θέση να θυμηθείτε αυτό το συμβάν καθόλου. Και τυχαίνει να ξανάπατε μια βόλτα στην εξοχή και να δείτε και πάλι ένα ίδιο δέντρο ή παρόμοιο… αστραπιαία ο νους ανακαλεί την ξεχασμένη μνήμη, τόσο όμως βίαια που αντί να θυμηθείτε το παλαιότερο συμβάν, να το μπερδέψετε με το παρόν. Το ίδιο ακριβώς μπορεί να συμβεί κι αν το δέντρο αυτό μοιάζει καταπληκτικά με κάποιο δέντρο που είδατε σε όνειρο το οποίο όμως έχετε ξεχάσει.

Η δεύτερη άποψη των ψυχολόγων είναι λίγο λιγότερο ορθολογιστή, και αφήνει κάποια «παραθυράκια» ανεξήγητου. Μερικοί ψυχολόγοι δεν απορρίπτουν το ενδεχόμενο του να δρα προφητικά το ένστικτο κατά την διάρκεια του ύπνου και να εκφράζεται με όνειρα. Έτσι, επεξηγούν το φαινόμενο του Deja vu ως μια στιγμιαία ανάκληση προφητικού ονείρου που είχε ξεχαστεί.

Οι μυστικιστές απορρίπτουν κάθετα την επιστημονική άποψη, δέχονται μέρος της ψυχολογικής αλλά το συμπέρασμα είναι άλλο. Ίσως όλοι έχουμε συχνά ακούσει ότι το Deja vu είναι ξεχασμένη μνήμη παλαιότερης ενσαρκώσεως η οποία ανακλήθηκε χάρη σε κάποιο ερέθισμα. Αυτό όμως φυσικά προϋποθέτει ότι όντως ζούμε παραπάνω από μια ζωές.

Σίγουρα βρίσκονται «κενά» και στις 3 θεωρίες. Προσωπικά τουλάχιστον δεν μπορεί καμία να με ικανοποιήσει απόλυτα. Από προσωπική εμπειρία αλλά και από όσα έχω ακούσει και διαβάσει για ανθρώπους που είχαν κάποιο εντυπωσιακό Deja vu, παρατηρώ ότι οι θεωρίες, άλλοτε αποδεικνύονται σωστές και άλλοτε παντελώς λανθασμένες.

Παρατηρώντας τα Deja vu μικρών παιδιών θα δούμε ότι πολλά είναι εκείνα που μπορούν να επιβεβαιώσουν την μυστικιστική θεωρία, ενώ αντίθετα οι ενήλικες στο σύνολό τους, παρουσιάζουν κυρίως Deja vu τα οποία μπορούν να εξηγηθούν είτε με την ψυχολογική είτε με την επιστημονική θεωρία. Μια «μερίδα» έφηβων και ανθρώπων τρίτης ηλικίας παρουσιάζουν συχνά Deja vu που μπορούν να υποστηρίξουν την «προφητική» θεωρία. Η ηλικία του ανθρώπου σίγουρα επηρεάζει την λειτουργία του εγκεφάλου όπως και των συναισθημάτων. Μήπως επηρεάζει και το φαινόμενο Deja vu;

πηγή

Η συγκλονιστική ιστορία μιας συγκλονιστικής φωτογραφία

Το Μάρτιο του 1993 ο φωτογράφος Carter ταξίδεψε μαζί με το βοηθό του, Joao Silva, στο νότιο Σουδάν για να φωτογραφίσει τις κινήσεις του τοπικού επαναστατικού κινήματος. Συγκλονισμένος από τις εικόνες φτώχειας και εξαθλίωσης που απαθανάτισε με το φωτογραφικό φακό του, άρχισε να ετοιμάζει ένα ρεπορτάζ για τα θύματα της πείνας που καθημερινά έχαναν τη ζωή τους.

Στο μικρό χωριό της Αγιόντ αντίκρυσε ένα μικρό κορίτσι, γυμνό, σκελετωμένο, να
σέρνεται από την πείνα. Λίγα μέτρα το χώριζαν από το σταθμό τροφοδοσίας που είχε στήσει ο ΟΗΕ, όταν ένα αρπακτικό πουλί προσγειώθηκε λίγο πιο πίσω του. Ξέρουμε τι περιμένει πάντα ένα όρνιο…

“Έξω από ένα βρώμικο δωμάτιο είδα ένα παιδί, ένα κοριτσάκι γυμνό, να κείτεται στο
έδαφος”, εξομολογείται. “Το φωτογράφιζα όταν ξαφνικά είδα ένα όρνιο να στέκεται πίσω
του και να περιμένει το θάνατό του. Σταμάτησα για 20 λεπτά, αλλά το πουλί παρέμενε εκεί.
Το καταδίωξα, κάθισα σε ένα δέντρο και άρχισα να κλαίω…”.

Λίγες μέρες μετά οι New York Times αγόρασαν τη φωτογραφία, που δημοσιεύτηκε στο
επόμενο φύλλο. Η φωτογραφία προκάλεσε την κοινή γνώμη, οι κραυγές διαμαρτυρίας ήταν
ουρανομήκεις: γιατί δεν βοήθησε το κοριτσάκι αλλά περίμενε να βγάλει τη φωτογραφία;

14 μήνες μετά, στις 23 Μαϊου 1994, ο Kevin Carter ανέβαινε στη σκηνή του Low Memorial Library του Πανεπιστημίου της Columbia για να παραλάβει το Pulitzer Prize for Feature Photography.

Σε φίλους εμπιστεύτηκε ότι μετάνιωσε που δε σήκωσε το παιδί να το πάει στο σταθμό
τροφοδοσίας και δεν αγνόησε τις γενικές δημοσιογραφικές οδηγίες που θέλουν να μην
αγγίζουν δημοσιογράφοι θύματα για το φόβο των επιδημιών. Παρόλα αυτά, πολλοί
συνάδελφοι τον κατηγόρησαν ότι “Κοιτάζοντας απλά το παιδί και φωτογραφίζοντας το, έγινε ο ίδιος ακόμη ένα, πιο σύγχρονο, όρνιο…”.

Οι εφιάλτες του μεγάλωναν μετά την απονομή του βραβείου. Οι Αμερικανοί τον πήγαιναν
στα πολυτελή εστιατόρια της Νέας Υόρκης και αρνιόταν να φάει. @εν κατέβαινε πια τίποτα στο στομάχι του. Περιέπεσε σε βαθιά κατάθλιψη και δε μιλούσε σε κανέναν. Με το λίγο κουράγιο που του είχε απομείνει, στους ενοχλητικούς έλεγε: “αν δεν μπορείτε να βοηθήσετε πρακτικά να σωθούν αυτά τα παιδιά εκεί κάτω, φροντίστε να μάθετε τι γίνεται εκεί κάτω”.

“Οι πιο πολλοί”, έλεγε αργότερα με πίκρα, “δεν ήξεραν αν το Σουδάν είναι χώρα ή αραβικό γλυκό”… Τουλάχιστον με αυτό του έργο στοίχειωσε όλο τον κόσμο, με αποτέλεσμα να ενισχυθεί σημαντικά η αποστολή βοήθειας. Οι περισσότεροι τον κατηγόρησαν δριμύτατα, κάποιοι τον αμφισβήτησαν. Άξιζε όμως τις κατηγορίες; Αυτό το δίλημμα το πλήρωσε με τη ζωή του…

…Δύο μήνες μετά, στις 27 Ιουλίου 1994, ο Cartrer έφτασε με το αυτοκίνητό του, μέχρι τον ποταμό Braamfonteinspruit, πίσω από το πατρικό του σπίτι στο Parkmore.
Προσάρμοσε ένα λάστιχο στην εξάτμιση του αυτοκινήτου του και το κατηύθηνε στο
εσωτερικό του οχήματος, κλείνοντας τα παράθυρα. Στα 34 του χρόνια έφυγε από τη ζωή,
πνιγμένος από θλίψη, τύψεις και ενοχές…

Το σημείωμα που βρέθηκε δίπλα του ήταν πολυσέλιδο, αλλά ακατάληπτο. Απευθυνόταν
στον Joao Silva, τον άλλο αυτόπτη μάρτυρα εκείνης της τραγικής φωτογράφισης και μεταξύ άλλων έλεγε:

“Αγαπητέ Θεέ, υπόσχομαι ότι δε θα πετάξω πια άλλο φαγητό στα σκουπίδια, όσο άνοστο κι αν είναι. Προσεύχομαι ότι θα προστατεύεις την ψυχή αυτού του παιδιού(…) πραγματικά, πραγματικά λυπάμαι… Ο πόνος της ζωής υπερισχύει της χαράς σε σημείο ότι η χαρά δεν υπάρχει…”.

Απ' το περιοδικό “Καλειδοσκόπιο”

http://freedom-of-soul.blogspot.com/

Οι δέκα κορυφαίοι αρχαίοι πολιτισμοί με προηγμένη τεχνολογία

1. Αρχαία Mu ή Λεμουρία
Σύμφωνα με πολλές εσωτεριστικές πηγές, ο πρώτος πολιτισμός δημιουργήθηκε πριν από 78,000 χρόνια στη γιγαντιαία ήπειρο γνωστή σαν Mu ή Λεμουρία και διήρκησε προς έκπληξη, 52,000 χρόνια. Λέγεται πως καταστράφηκε από σεισμούς που έγιναν από μετατόπιση του πόλου που έγινε 26,000 χρόνια πριν, ή περίπου το 24,000 π.Χ.
Η Mu δεν έφτασε σε τόσο υψηλή τεχνολογία, υποθετικά, όσο άλλοι μεταγενέστεροι πολιτισμοί, λέγεται παρόλα αυτά ότι έφτασε σε μια προοδευτική τεχνολογία, κυρίως στην οικοδόμηση μακροχρόνιων μεγαλιθικών κτιρίων που άντεχαν τους σεισμούς. Παρόλα αυτά, το μεγαλύτερο κατόρθωμα των Mu λέγεται πως ήταν η επιστήμη της κυβέρνησης.
Υποθέτουμε, ότι υπήρχε μια γλώσσα και μια κυβέρνηση. Η εκπαίδευση ήταν το κλειδί της επιτυχίας της Αυτοκρατορίας, και επειδή κάθε πολίτης γνώριζε τους νόμους του σύμπαντος και του δινόταν πλήρη εκπαίδευση σε ένα επάγγελμα ή μια τέχνη, υπήρξε εξαιρετική οικονομική ευημερία. Η εκπαίδευση ενός παιδιού ήταν υποχρεωτική μέχρι την ηλικία των 21 έτσι ώστε να έχει το δικαίωμα να παρακολουθήσει το σχολείο των πολιτικών δικαιωμάτων. Αυτή η περίοδος διαρκούσε επτά χρόνια· έτσι η μικρότερη ηλικία που κάποιος μπορούσε να γίνει πολίτης της αυτοκρατορίας ήταν τα 28.
2. Αρχαία Ατλαντίδα
Λέγεται ότι όταν η ήπειρος της Mu βυθίστηκε, οι ωκεανοί του κόσμου έπεσαν δραστικά αφού το νερό ωθήθηκε προς τη νέα λεκάνη του Ατλαντικού. Τα μικρά νησιά που υπήρξαν στον Ατλαντικό κατά τη διάρκεια του πολιτισμού των Λεμούριων βγήκαν ψηλά και ξεράθηκαν εξαιτίας της υποχώρησης του ωκεανού. Η νέα περιοχή που αναδύθηκε ενώθηκε με το Αρχιπέλαγος Poseid του Ατλαντικού ωκεανού με αποτέλεσμα να δημιουργηθεί μια μικρή ήπειρος. Αυτή η ήπειρος ονομάζεται σήμερα από τους ιστορικούς Ατλαντίδα, παρά το γεγονός ότι το πραγματικό της όνομα ήταν Ποσειδωνία.

Πιστεύεται ότι η Ατλαντίδα ανέβασε την τεχνολογία σε πολύ υψηλά επίπεδα, πολύ περισσότερο από αυτό που υπάρχει σήμερα στον πλανήτη μας. Στο βιβλίο A Dweller On two Planets (Ένας κάτοικος σε δύο πλανήτες), που πρώτη φορά υπαγορεύτηκε από τον Phylos το Θιβετανό σε ένα νέο καλιφορνέζο που λεγόταν Frederick Spencer Oliver το 1884, όπως επίσης και σαν συνέχεια το 1940, An Earth Dweller Returns (Ένας γήινος επιστρέφει), αποτελούν μνεία για τέτοιες εφευρέσεις και συσκευές όπως τα κλιματιστικά για να καταπολεμήσουν θανάσιμα και καταστρεπτικά αέρια· airless cylinder lamps (κυκλικά ουράνια σώματα χωρίς ατμόσφαιρα), κρυστάλλινοι αγωγοί φωτισμένοι από τις σκοτεινές δυνάμεις· ηλεκτρονικοί στρατιώτες, όπλα που λειτουργούν με ηλεκτρική ενέργεια σαν προωστική δύναμη(τα rail-gun είναι παρόμοια, και πολύ νέα εφεύρεση) μονόδρομη μεταφορά· γεννήτριες νερού, ένα εργαλείο για τη συμπύκνωση του νερού από την ατμόσφαιρα· και το Vailx, ένα εναέριο πλοίο που κυβερνούνταν από τις δυνάμεις της αιώρησης και της απώθησης.

Ο οραματιστής, Edgar Cayce, σε ένα ανάγνωσμα μίλησε για τη χρήση των αεροπλάνων και των κρυστάλλων ή της πυρίτιδας που χρησιμοποιήθηκαν για ενέργεια και παρόμοιες εφαρμογές. Μιλάει επίσης για την κακομεταχείριση της ενέργειας και τις προειδοποιήσεις για τις καταστροφές που έρχονται.
3. Η αυτοκρατορία των Ράμα στην Ινδία
Ευτυχώς, τα αρχαία βιβλία για την Αυτοκρατορία Ράμα της Ινδίας έχουν διασωθεί, αντίθετα με αυτά της Κίνας, της Αιγύπτου, της Κεντρικής Αμερικής, του Περού. Πολλά από αυτά τα αρχαία έθνη είναι τώρα είτε ερημωμένες περιοχές, που έχουν πνιγεί από πυκνή βλάστηση είτε κυριολεκτικά βυθισμένες στον πυθμένα κάποιου ωκεανού. Αλλά η Ινδία, παρά την καταστροφή από πολέμους και εισβολές, κατάφερε να διατηρήσει ένα μεγάλο τμήμα της αρχαίας της ιστορίας.

Για ένα μεγάλο διάστημα, ο Ινδικός πολιτισμός δεν χρονολογούνταν πιο παλιός από το 500 π.Χ., μόλις 200 χρόνια πριν από την εισβολή του Μεγάλου Αλεξάνδρου στην ήπειρο. Τον περασμένο αιώνα, ωστόσο, οι εξαιρετικά εξεζητημένες πόλεις Mohenjo Daro (Λόφος των Νεκρών) και Harappa ανακαλύφθηκαν στην κοιλάδα Indus που σήμερα είναι το Πακιστάν.
Η ανακάλυψη αυτών των πόλεων ανάγκασε τους αρχαιολόγους να χρονολογήσουν την αρχή του Ινδικού πολιτισμού χιλιάδες χρόνια πριν. Μια απορία για τους σημερινούς ερευνητές είναι ότι, οι πόλεις ήταν πολύ εξελιγμένες και αυτό έκανε τους πρωτοπόρους αρχαιολόγους να πιστεύουν ότι θεωρούνταν σαν όλο πριν οικοδομηθούν: ένα εξαιρετικό πρώιμο παράδειγμα σχεδιασμού πόλης.) Κάτι ακόμα πιο αξιόλογο είναι ότι το σύστημα των υδραυλικών σωληνώσεων των υπονόμων κατά μήκος της μεγάλης πόλης είναι ανώτερο από αυτό που υπάρχει στο Πακιστάν, στην Ινδία και στις περισσότερες Aσιατικές χώρες σήμερα.
4. Ο Οσιριακός πολιτισμός της Μεσογείου
Λέγεται ότι την εποχή της Ατλαντίδας και της Ράμα, η Μεσόγειος ήταν μια μεγάλη και εύφορη κοιλάδα. Αυτός ο αρχαίος πολιτισμός, που χρονολογείται πριν την δυναστική Αίγυπτο, ήταν γνωστός σαν Οσιριακός πολιτισμός. Ο ποταμός Νείλος έβγαινε από την Αφρική, όπως και σήμερα, και ονομαζόταν Ποταμός Stix. Ωστόσο, αντί να χύνεται στη Μεσόγειο στο δέλτα του Νείλου στη Βόρεια Αίγυπτο, συνέχιζε στην κοιλάδα, και μετά γυρνούσε προς τα Δυτικά για να χυθεί στο πιο βαθύ τμήμα της Μεσογειακής Κοιλάδας όπου είχε δημιουργηθεί μια μεγάλη λίμνη και κατόπιν να συνεχίσει μεταξύ της Μάλτας και της Σικελίας, και νότια της Σαρδηνίας στον Ατλαντικό στο Γιβραλτάρ (Οι στήλες του Ηρακλή).
Όταν καταστράφηκε η Ατλαντίδα σε μια κατακλυσμική σύγχυση, αυτή η κατακλυσμική αλλαγή στον Ατλαντικό σιγά-σιγά γέμισε τη Μεσογειακή Λεκάνη, καταστρέφοντας της μεγάλες Οσιριακές πόλεις και αναγκάζοντας τους να καταφύγουν σε ψηλότερες περιοχές. Αυτή η θεωρία βοηθάει να εξηγήσουμε τα παράξενα μεγαλιθικά μνημεία που βρέθηκαν κατά μήκος της Μεσογείου.

Αποτελεί γεγονός αρχαιολογικά ότι υπάρχουν πάνω από 200 γνωστές πόλεις βυθισμένες στη Μεσόγειο. Ο Αιγυπτιακός πολιτισμός, μαζί με το Μινωικό και το Μυκηναϊκό στην Κρή-τη και την Ελλάδα αποτελούν, στη θεωρία, κατάλοιπα αυτής της μεγάλης, αρχαίας κουλτούρας. Αυτός ο πολιτισμός οικοδόμησε τεράστιες μεγαλιθικές αντισεισμικές κατασκευές και είχε ηλεκτρική ενέργεια και άλλες ευκολίες συνηθισμένες κατά τη διάρκεια της εποχής της Ατλαντίδας.
Όπως στην Ατλαντίδα και τη Ράμα, είχαν αερόπλοια και άλλες μεθόδους μεταφοράς, συχνά ηλεκτρικές στην ουσία. Οι περίεργες πίστες Cart στη Μάλτα, που πηγαίνουν πάνω σε λόφους και κάτω από το νερό, μπορεί να είναι τμήμα κάποιας αρχαίας Οσιριακής γραμμής τραμ, που πιθανόν μετέφερε λατομημένες πέτρες σε πόλεις που τώρα είναι βουλιαγμένες.
Πιθανόν το καλύτερο παράδειγμα της υψηλής τεχνολογίας των Οσιριανών είναι η καταπληκτική platform (αποβάθρα) που βρέθηκε στο Ba'albek, στο Λίβανο. Η κύρια πλατφόρμα συγκροτείται από τους μεγαλύτερους λαξευμένους βράχους στον κόσμο, τους γνωστούς τετραγωνισμένους λίθους (ashlars) του Ba'albek. Κάποιες από τις χαρακτηριστικές πέτρες έχουν 82 πόδια μήκος και 15 πόδια πάχος και έχει υπολογιστεί ότι ζυγίζουν 1,200 με 1,500 τόνους η καθεμία!

5. Ο πολιτισμός Uiger της ερήμου Γκόμπι
Λέγεται ότι πολλές αρχαίες πόλεις του πολιτισμού Uiger της ερήμου Γκόμπι υπήρχαν κατά την περίοδο της Ατλαντίδας και του Ράμα. Αν και η Γκόμπι σήμερα είναι μια καυτή land-licked έρημος, αυτές οι πόλεις ήταν λιμάνια ωκεανού. Ο Edgar Cayce είπε κάποια στιγμή ότι οι ανελκυστήρες θα ανακαλυφθούν σε μια χαμένη πόλη στην έρημο Γκόμπι, και αφού αυτό δεν συνέβη ακόμη, δεν αποκλείεται.

Οι Vimanas και άλλες προοδευτικές συσκευές λέγεται ότι χρησιμοπιήθηκαν στην περιοχή Uiger, και ο διάσημος Ρώσος εξερευνητής Nicholas Roerich ανέφερε ότι είδε ιπτάμενο δίσκο πάνω από το βόρειο Θιβέτ τη δεκαετία του '30. Ίσως το σκάφος να ήταν ένα αρχαίο Vimana που ήρθε από μια πόλη που εξακολουθεί να χρησιμοποιεί την τεχνολογία Uiger που υπάρχει στο Βόρειο Θιβέτ η στην έρημο Γκόμπι.

Σημαντικό είναι ότι, υποστηρίζεται ότι οι Πρεσβύτεροι της Λεμουρίας, γνωστοί ως το 13ο Σχολείο, μετέφεραν το αρχηγείο τους πριν τον κατακλυσμό στο ακατοίκητο οροπέδιο της Κεντρικής Ασίας που τώρα ονομάζουμε Θιβέτ. Εδώ υποθετικά ίδρυσαν μια βιβλιοθήκη και ένα σχολείο γνωστό ως The Great White Brotherhood (Η Μεγάλη Λευκή Αδελφότητα).
Για παράδειγμα, ο μεγάλος κινέζος φιλόσοφος Lao Tzu, που γεννήθηκε το 604 π.Χ., μιλούσε συχνά για Αρχαίους Κυρίους (Ancient Masters) και τη βαθιά τους σοφία.
Έγραψε το φημισμένο βιβλίο, Ταο Τε Τσινγκ, πιθανόν το πιο δημοφιλές βιβλίο που έχει ποτέ γραφτεί στα Κινέζικα. Όταν τελικά έφυγε από την Κίνα, κοντά στο τέλος της πολύ μεγάλης του ζωής, ταξίδεψε προς τη δύση στη θρυλική γη του Hsi Wang Mu. Σύμφωνα με τα αρχαία Κινέζικα, αυτό ήταν το αρχηγείο των Αρχαίων Κυρίων (Ancient Ones). Θα μπορούσε αυτό να ήταν η Μεγάλη Λευκή Αδελφότητα και το 13ο Σχολείο της Λεμουρίας;

6. TIAHUANACO
Όπως στη Λεμουρία και την Ατλαντίδα, οι κατασκευές στη Νότια Αμερική είχαν μεγαλιθικές αναλογίες σχεδιασμένες με πολυγωνικές τεχνικές έτσι ώστε να κάνουν τους ο-γκώδης τοίχους αντισεισμικούς. Η ανθεκτικότητα των τοίχων στους σεισμούς ήταν σημαντική σε όλο το Ring-of-Fire, αρχαία Λεμουρία.

Τα σπίτια και τα κοινοτικά κτίρια ήταν φτιαγμένα από μεγάλιθους. Εξαιτίας της υψηλής εκτίμησης που έδειχνε η κουλτούρα για την καλή διαβίωση των μελλοντικών γενεών και τη σημασία που έδωσαν πάνω στο gradual, διατήρησαν την ανάπτυξη της κοινωνίας, και δημιουργήθηκαν κατασκευές που κράτησαν για χιλιάδες χρόνια. Ένα σπίτι που θα κατασκευαστεί από τσιμέντο, ξύλο και γύψινους τοίχους θα διαρκέσει εκατό χρόνια ή κάπου εκεί, αν διατηρηθεί. Μάρτυρας είναι οι μεγαλιθικές κατασκευές της Αιγύπτου, της Μάλτας, του Περού.
Τα κτίρια αυτά υπάρχουν ακόμη και σήμερα. Το Κούζκο, η αρχαία πρωτεύουσα του Περού, που κατασκευάστηκε πιθανόν πριν τους Ίνκας, κατοικείτε ακόμη και σήμερα μετά από χιλιάδες χρόνια. Πράγματι, τα περισσότερα κτίρια στο κέντρο του Κούζκο σήμερα έχουν τοίχους που είναι εκατοντάδων ετών (ενώ πιο σύγχρονα κτίρια που κατασκευάστηκαν από τους Ισπανούς ήδη καταρρέουν).

Μόλις μερικά μίλια ανατολικά του Κούζκο υπάρχουν τα ερείπια του Puma Punku, ψηλά στο Altiplano της Βολιβίας. Τα ερείπια του Puma Punku, περίπου ένα μίλι από τα διάσημα ερείπια του Tiahuanaco, είναι ογκώδης μεγαλιθικές κατασκευές που tossed about(διαλύθηκαν) σαν τουβλάκια από παιχνίδι. Τι κατακλυσμική αναταραχή μπορεί να έκανε τέτοιο πράγμα; Αυτό είναι το είδος της μεγαλιθικής κατα-σκευής που είχε προοπτική να διαρκέσει για χιλιάδες χρόνια, αλλά, οι 100-τονοι λίθοι διαλύθηκαν σε κομμάτια από ισχυρές γεωλογικές δυνάμεις.
Φαίνεται ότι η ήπειρος της Νότιας Αμερικής ξαφνικά και βίαια ωθήθηκε προς τα πάνω κατά τη διάρκεια κάποιου κατακλυσμού, κατά πάσα πιθανότητα μετατόπιση του πόλου. Ένα προηγούμενο επίπεδο της θάλασσας μπορεί κανείς να δει σήμερα στα 13,000 πόδια στα όρη των Άνδεων. Πιθανή απόδειξη γι' αυτό το σενάριο είναι ότι, πολλά απολιθώματα του ωκεανού μπορεί να βρεθούν κοντά στη λίμνη Τιτικάκα. Η λίμνη κατοικείται από τους μόνους γνωστούς ιππόκαμπους του γλυκού νερού.
7. Οι Μάγια
Οι πυραμίδες των Μάγια εκτείνονται από την Κεντρική Αμερική εώς και τα Ινδονησιακά νησιά της Ιάβας. Η πυραμίδα του Sukuh, στην πλαγιά του όρους Lawu κοντά στη Sura-karta στην κεντρική Ιάβα είναι ένας καταπληκτικός ναός με πέτρινη στήλη και μια πυραμίδα με διαβαθμίσεις που είναι εφάμιλλη με οποιαδήποτε από αυτές στη ζούγκλα της Κεντρικής Αμερικής. Η πυραμίδα ουσιαστικά είναι ίδια με τις πυραμίδες που βρέθηκαν στην περιοχή των αρχαίων Μάγια στο Uaxactun, κοντά στο Tikal.

Οι αρχαίοι Μάγια ήταν εξαιρετικοί αστρονόμοι και μα-θηματικοί ενώ οι αγροτικές πόλεις τους ζούσαν σε αρμονία με τη γη. Κατασκεύασαν κανάλια και υδροπονικές κηπουπόλεις σε όλη την αρχαία Yucatan Peninsula.

Ο Edgar Cayce αναφέρει τους Μάγια και την τεχνολογία τους σε ένα ανάγνωσμα: Σαν περιγραφή για τον τρόπο κατασκευής της πέτρας: βρίσκουμε ότι ήταν ένα μεγάλο κυλινδρικό ποτήρι (όπως θα λέγαμε σήμερα)· κομμένο με διαμάντια με τέτοιο τρόπο που ο κορυφαίος λίθος στην κορυφή συγκέντρωνε τη δύναμη ή την ισχύ που συλλεγόταν μεταξύ του τέλους του κυλίνδρου και του κορυφαίου λίθου. Όπως σημειώνεται, τα σημεία στη γη, στα οποία ο τρόπος κατασκευής είναι ίδιος, είναι τρία, όπως είναι σήμερα: στο βυθισμένο τμήμα της Ατλαντίδας, ή Ποσειδωνία, όπου ένα τμήμα των ναών μπορεί ακόμη να ανεβρεθεί κάτω από τη λάσπη τόσων χρόνων από το θαλασσινό νερό, κοντά σ' αυτό που είναι γνωστό σαν Bimini, στην ακτή της Φλόριντα.
Και (δεύτερον) στα μνημεία των ναών στην Αίγυπτο, όπου η ύπαρξη έδρασε αργότερα σε συνεργασία με άλλους για να διατηρηθούν τα μνημεία που ήρθαν από τη γη όπου είχαν διατηρηθεί. Επίσης (τρίτον) στα μνημεία που μεταφέρθηκαν σ' αυτό που είναι γνωστό σαν Yucatan, στην Αμερική, όπου αυτές οι πέτρες (που ξέρουν τόσα λίγα γι' αυτές) είναι τώρα, και ανακαλύφθηκαν κατά τη διάρκεια των τελευταίων μηνών.

Πιστεύεται ότι κάπου στην περιοχή των Μάγια υπάρχει ένα αρχαίο Hall of Records, πιθανόν κάτω από ένα πυραμιδικό συγκρότημα , σε ένα υπόγειο τούνελ και σύστημα θαλά-μων. Κάποιες πηγές λένε ότι αυτός ο θησαυρός αρχαίων γνώσεων έχει κρατηθεί σε κρυστάλλους χαλαζία που είναι εξαιρετικής ποιότητας και έχουν τη δυνατότητα να κρατήσουν μεγάλες ποσότητες πληροφορίας με παρόμοιο τρόπο όπως ένα σύγχρονο CD.
8. Αρχαία Κίνα
Η αρχαία Κίνα, γνωστή σαν Han China, λέγεται ότι προήλθε, όπως όλοι οι πολιτισμοί, από την τεράστια ήπειρο του Ειρηνικού, Λεμουρία. Οι αρχαίοι Κινέζοι είναι γνωστοί για τα sky-chariots, τη γεωμαντεία, και την κατασκευή νεφρίτη που μοιράζονταν με τους Μάγια. Πραγματικά, οι αρχαίες ιστορίες των Κινέζων και των Μάγια φαίνεται ότι συνδέονται.

Οι ανθρωπολόγοι δίνουν μεγάλη σημασία στην περίπτωση να έφτασε Ταοιστική επίδραση στην Κεντρική Αμερική με την παρουσίαση συμβόλων και επαναλαμβανόμενα σχέδια της δυναστείας Shang (to Γιν-Γιανγκ είναι το πιο γνωστό, αλλά υπάρχουν πολλά άλλα) και μετά συνδέοντας αυτά με γνωστές τέχνες των Μάγια και τα ανάγλυφα. Ο νεφρίτης είχε μεγάλη σημασία για τους Κινέζους Shang. Μέχρι στιγμής, η πηγή του νεφρίτη στην Κίνα δεν έχει εξακριβωθεί. Πολύ απ' αυτό μπορεί να έχει έρθει από την Κεντρική Αμερική.
Ακόμη και η πηγή στην Κεντρική Αμερική αποτελεί ένα μυστήριο· πολλά αρχαία μεταλλεία νεφρίτη πιστεύεται ότι δεν έχουν ανακαλυφθεί ακόμη. Οι ανθρωπολόγοι υποστηρίζουν ότι τα ταξίδια των Κινέζων, μεταξύ 500-300 π.Χ., μπορεί να συνδυάστηκαν με την Ταοιστική παράδοση για τα μαγικά μανιτάρια ή τα βότανα για τη μακροζωία.

Πολύ συχνά οι αρχαίοι Κινέζοι θεωρούνται σαν οι δημιουργοί κάθε ανακάλυψης από το χαρτί τουαλέτας, τον ανιχνευτή σεισμών, τα χάρτινα χρήματα, τα κανόνια, την τεχνολογία ρουκετών, τις μεθόδους εκτύπωσης, και χιλιάδες άλλες έξυπνες και υψηλής τεχνολογίας πράγματα. Το 1959 αρχαιολόγοι στην Κίνα ανακάλυψαν belt buckles φτιαγμένα από αλουμίνιο χιλιάδες χρόνια πριν. Το αλουμίνιο γενικά κατασκευάζεται από βωξίτη με ηλεκτρική ενέργεια.
9. Αρχαία Αιθιοπία και Ισραήλ
Από αρχαία κείμενα όπως η Βίβλος και το ββλίο της Αιθιοπίας Kebra Negast, έχουμε ιστορίες για την υψηλή τεχνολογία της αρχαίας Αιθιοπίας και του Ισραήλ. Λέγεται ότι ο ναός της Ιερουσαλήμ ιδρύθηκε πάνω σε τρεις γιγαντιαίες τετράγωνες πέτρες παρόμοιες μ' αυτές στο Ba'al-bek, στο Λίβανο.
Σήμερα, ο τιμώμενος Ναός του Σολόμωντα και ο μουσουλμανικός ναός Μουσουλμανικός Τρούλος του Βράχου υπάρχουν σ' αυτή τη θέση, των οποίων η ίδρυση φαίνεται ότι φτάνει πίσω στον Οσιριακό πολιτισμό. Όπως οι περισσότερες μετέπειτα Φοινικικές κατασκευές, το κτίριο στο Ναό για την Κιβωτό της Διαθήκης και οι ναοί στην Αιθιοπία είναι οι τελευταίες από τις μεγαλιθικές κατασκευές. The massive Temple Mount που κατασκευάστηκε από το Βασιλιά Σολομώντα στα ερείπια ενός προηγούμενου μεγαλιθικού ναού, φτιάχτηκε για να αποθηκευτεί το αρχαίο ενθύμιο γνωστή σαν Κιβωτός της Διαθήκης
Η Κιβωτός της Διαθήκης λέγεται ότι ήταν ένα κουτί που ήταν ηλεκτρική γεννήτρια και είχε πολλά ιερά αντικείμενα, συμπεριλαμβανομένου ενός συμπαγούς χρυσού αγάλματος από προηγούμενους πολιτισμούς που ονομάζεται το Άγιο των Αγίων.
Αυτό το κουτί και το χρυσό άγαλμα λέγεται ότι μεταφέρθηκαν από το θάλαμο του Βασιλιά στην Μεγάλη Πυραμίδα στην Αίγυπτο από τον Μωυσή κατά τη περίοδο της ομαδικής Εξόδου.

Πολλοί μαθητές πιστεύουν ότι η Κιβωτός της Διαθήκης, όπως άλλα αρχαία τεχνουργήματα, ήταν ουσιαστικά ηλεκτρικές συσκευές, κάποιες από τις οποίες λατρεύονταν στους ναούς σαν μάντες. Η Βίβλος διηγείται πόσο βέβαιο είναι ότι αναρμόδια άτομα που θα ακουμπήσουν την κιβωτό θα πεθάνουν από ηλεκτροπληξία.

10. Το Βασίλειο του Aroi Sun του Ειρηνικού
Ο τελευταίος αρχαίος πολιτισμός στη λίστα μου είναι η σχεδόν άγνωστη αρχαία κουλτούρα του Βασιλείου του Aroi Sun του Ειρηνικού. Ενώ η ονομαζόμενη χαμένη ήπειρος της Λεμουρίας βυθίστηκε πριν από 24,000 χρόνια σε μια μετατόπιση του πόλου, ο Ειρηνικός αργότερα επανακατοικήθηκε από μια φυλετική μίξη όλων των πολιτισμών, από τη Ράμα, την Κίνα, της Αφρική την Αμερική.

Ένα εξελιγμένο νησιώτικο έθνος, με μεγαλύτερες εκτάσεις γης απ' ότι είναι συνήθως στον Ειρηνικό, μεγάλωσε γύρω από την Πολυνησία, τη Μελανησία και τη Μικρονησία. Αρχαίοι θρύλοι στην Πολυνησία αποδίδουν αυτό τον εξαιρετικό πολιτισμό στο Βασίλειο του Αroi που υπήρξε πολλές χιλιάδες χρόνια πριν από την επαναανακάλυψη του Ειρηνικού από τους Ευρωπαίους.
Οι Aroi δημιούργησαν πολλές από τις μεγαλιθικές πυραμίδες, platforms(τις πλατφόρμες), τόξα, δρόμους και αγάλματα σε κάθε σημείο του Κεντρικού Ειρηνικού. Όταν κάποιοι από τους πάνω από 400 λόφους από χαλίκι εκσκάφθηκαν στη Νέα Καληδονία στη δεκαετία του '60, βρέθηκε με τη βοήθεια του ισότοπου άνθρακα ότι στήλες από ασβέστη και κοχύλια χρονολογούνταν από το Γέιλ και το Μουσείο της Νέας Καληδονίας πριν το 5120 π.Χ. και το 10,950 π.Χ. Αυτές τις παράξενες στήλες μπορεί να τις δει κανείς στο Νότιο τμήμα της Νέας Καληδονίας και στο Νησί των Πεύκων (Isle of Pines).

Σύμφωνα με τους νησιώτες της ανατολικής πλευράς, τα αγάλματα των νησιών περπατούσαν ή αιωρούνταν έτσι ώστε να μετακινούνται σπειροειδώς με την πορεία του ρολογιού γύρω από το νησί. Στο νησί του Pohnpei, οι μικρονήσιοι δηλώνουν ότι οι λίθοι από την πόλη των έντεκα τετραγωνικών μιλίων αιωρήθηκαν ως το σημείο.

Οι πολυνήσιοι της Νέας Ζηλανδίας, του Νησιού του Πάσχα, της Χαβάης και Ταϊτής πιστεύουν ότι οι πρόγονοι τους είχαν την ικανότητα να πετούν και ταξίδευαν μέσω του αέρα από νησί σε νησί. Ήταν αυτή η πτήση Air Atlantis που σταμάτησε στη Μάλτα, στο Ba'albek, και στη Ράμα και προκαθόρισε για το απόμακρο αλλά διάσημο συνεδριακό κέντρο στο Νησί του Πάσχα;

Διαβάστε περισσότερα: http://rc-cafe.blogspot.com/#ixzz0pYiWOiAT