Πέμπτη 15 Ιουλίου 2010

Μερικά από τα χαρακτηριστικά των παιδιών Ίνιγκο



Πολλά έχουν γραφτεί και ακουστεί για τα Ίντιγκο και Κρυστάλλινα παιδιά, ή για τα παιδιά (κάποια),που είναι γεννημένα τον Απρίλιο του 83'..

INDIGO GENERATION

Η γενιά των παιδιών που γεννήθηκαν περίπου μεταξύ 1983-1999 ( μερικοί τα υπολογίζουν από το 1978-2003) έγιναν περισσότερο γνωστά από το βιβλίο των Lee Carroll and Jan Tober The Indigo Children (1999).

Μερικά από τα χαρακτηριστικά που επισημαίνουν οι συγγραφείς είναι:

1.Έρχονται στον κόσμο με ένα βασιλικό αίσθημα και τις περισσότερες φορές συμπεριφέρονται ως εκλεκτοί.

2. Έχουν το αίσθημα ότι «είναι προνόμιο να βρίσκονται εδώ» και εκπλήσσονται όταν οι άλλοι δεν συμμερίζονται αυτή τη πεποίθηση.

3. Η εικόνα τους δεν είναι μεγάλο θέμα. Συχνά λένε τους γονείς τους «το ποιοι είναι».

4. Έχουν πρόβλημα με τις απόλυτες εξουσίες.

5. Δεν μπορούν να κάνουν μερικά πράγματα- για παράδειγμα δεν μπορούν να περιμένουν στις ουρές.

6. Αποσυντονίζονται με συστήματα που δεν είναι εύέλικτα, που βασίζονται σε τυπικά και δεν απαιτούν δημιουργική σκέψη.

7. Συνήθως βλέπουν καλύτερους τρόπους για να κάνουν τα πράγματα είτε στο σπίτι είτε στο σχολείο γεγονός που τους κάνει να φαίνονται σαν να χτυπάνε το σύστημα.

8. Ένας παρατηρητής θα μπορούσε να τους χαρακτηρίσει αντικοινωνικούς όταν βρίσκονται στο κόσμο, αλλά εξαιρετικά κοινωνικούς όταν βρίσκονται και συναναστρέφονται τους «δικούς τους ανθρώπους». Εάν δεν υπάρχουν άνθρωποι που μπορούν να συνεννοηθούν γίνονται εσωστρεφείς, ενώ αντιμετωπίζουν το σχολείο ως κοινωνικό βασανιστήριο.

9. Δεν ανταποκρίνονται σε ενοχές τύπου « περίμενε μέχρι ο πατέρας σου να γυρίσει στο σπίτι και τότε θα συζητήσουμε τι έκανες»

10. Δεν ντρέπονται καθόλου να ζητήσουν ότι χρειάζονται, οτιδήποτε έχουν ανάγκη, ή επιθυμούν.

Η Αστρολογική πλευρά
Κάθε γενιά έχει κάποια κοινά χαρακτηριστικά που μπορούν να αποδοθούν στις διελεύσεις των εξωτερικών πλανητών μέσω των 12 ζωδίων. Ο Ουρανός μένει σε κάθε ζώδιο 7 χρόνια , ο Ποσειδώνας φτάνει γύρω στα 14 και ο Πλούτωνας που έχει αλλοπρόσαλλη τροχιά 248 χρόνων μπορεί να μείνει σε κάθε ζώδιο από 10 έως 25 χρόνια Κάθε συνδυασμός αυτών των τριών πλανητών διαρκεί τόσο ώστε να επηρεάσει ένα μεγάλο μέρος του πληθυσμό και να προσδώσει στο καθένα τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της εποχής του.

Στο Horoscope for the New Millennium, E. Alan Meece ορίζει τις τέσσερις υποομάδες που γεννήθηκαν μεταξύ 1982-2003

-«Οι Εξερευνητές», 1982-84 – (Ουρανός και Ποσειδώνας στον Τοξότη, Πλούτωνας στον Ζυγό).

Απείθαρχοι και με έλλειψη στόχου αλλά πιθανόν με μεγάλη θετικότητα και ωριμότητα… Οραματιστές, άνθρωποι της περιπέτειας , μεγάλη αίσθηση του χιούμορ, παραμυθάδες, συγγραφείς και φιλόσοφοι… αλλά δεν θα πρέπει να περιμένουμε πολλούς μεγάλους ηγέτες ανάμεσά τους.

-«Οι τρυφεροί Επιχειρηματίες», 1984-88 (Ουρανός στο Τοξότη, Ποσειδώνας στον Αιγόκερω, Πλούτωνας στο Σκορπιό0).

Περισσότερο φιλόδοξη και πειθαρχημένη ομάδα…Ισχυροί ηγέτες και σοβαροί επιχειρηματίες. Αίσθημα μεγάλης οφειλής στο κοινωνία και την Ανθρωπότητα.

-«Οι Aφιερωμένοι», 1988-1995 (Ουρανός σύνοδος με Ποσειδώνα στον Αιγόκερω, Πλούτωνας στο Σκορπιό).

Σταθεροί, επίμονοι, αποφασισμένοι, φιλόδοξοι και παθιασμένοι. Ταλέντο στις τέχνες, τη πολιτική και την οργάνωση….Μεγάλοι ηγέτες που θα βάλουν τα θεμέλια και τις βάσεις για την νέα εποχή του πολιτισμού.

-«Τα «φλογοβόλα», 1996-2003 (Ουρανός στον Υδροχόο, Ποσειδώνας στο τέλος του Αιγόκερου και στον Αιγόκερω και Πλούτωνας στο Τοξότη).

Εξωστρεφείς, ανυπάκουοι, ενεργητικοί, γρήγοροι στις αντιδράσεις τους στην εξουσία και τις συντεταγμένες ομάδες…Αστραφτεροί διανοούμενοι, προπαγανδιστές, ανανεωτές, εφευρέτες…

Στους γενέθλιους χάρτες της Indigo γενιάς υπάρχει έντονη υπεροχή Αιγοκερικών θέσεων και ιδιαίτερα μάλιστα σε εκείνους που γεννήθηκαν μεταξύ 85-91 στους χάρτες των οποίων συμπεριλαμβάνονται ο Χείρων και ο Κρόνος:

«Το 1989 και στις αρχές του 90 ο Ουρανός έκανε πλήρη αντίθεση με τον Χείρωνα και ο Ουρανός, ο Ποσειδώνας και ο Κρόνος βρισκόντουσαν στον Αιγόκερω.. Η καινούργια αυτή γενιά παιδιών φαίνεται να είναι καινοτόμα, περισσότερο ώριμη από άλλους συνομηλίκους της σε άλλες δεκαετίες. Το νευρικό τους σύστημα είναι έτοιμο να ενσωματώσει και να αφομοιώσει εύκολα τις νέες τεχνολογίες και τα κομπιούτερ και είναι αυτοί που κατά πάσα πιθανότητα θα δομήσουν τις βάσεις της νέας κοινωνίας».


Η Donna Cunningham έγραψε ένα κείμενο στο The Mountain Astrologer (Jun/July 2003) μετά από παράκληση των γονιών των Indigo και ανέφερε μερικά κοινά αστρολογικά στοιχεία στους χάρτες τους. Επικεντρώθηκε κυρίως στην σύνοδο Ουρανού-Ποσειδώνα* για ένα μεγάλο χρονικό διάστημα, πρώτα στον Τοξότη και μετά στον Αιγόκερω και τέλος στον Υδροχόο. «Τα χρόνια 84-99 ήταν ιδιαίτερα σημαντικά. Αυτά τα χαρισματικά παιδιά έχουν Ουρανό και Ποσειδώνα υπογραμμισμένο στους χάρτες τους που ίσως επίσης συνδέονται με τον Ήλιο, τη Σελήνη ή τον ωροσκόπο τους ή βρίσκονται σε όλους αυτούς τους τομείς».


*Πολλοί αστρολόγοι θεωρούν τη τετραετία της έντονης συζυγίας Ουρανού- Ποσειδώνα πολύ δυναμική και πιο ενδεικτική της γενιάς 88-92

Τα Κρυστάλλινα Παιδιά
Το καλοκαίρι του 2003 ο Richard Giles προέβλεψε τη νέα φάση του φαινόμενου της Indigo γενιάς: «Το καλοκαίρι του 2003 ο Άρης ο αρχαίος θεός του Πολέμου ήταν στο κοντινότερο σημείο που έφτασε ποτέ στη γη κατά τη διάρκεια της ανθρώπινης ιστορίας. Το 2003 ο Άρης και ο Ουρανός μπήκαν στους Ιχθύς.. Ο Άρης έμεινε 6 μήνες και ο Ουρανός συνεχίζει μέχρι το 2008. Η δυνατή Ιχθυική επίδραση αυτού του χρόνου δημιούργησε μια νέα γενιά με πολύ ουσιαστικό παρόν και μέλλον». Η δεύτερη γενιά μεταξύ 98-2003 χαρακτηρίζεται από την ίδια υπερευαισθησία και τις ίδιες δυνατές ψυχικές και έξω-αισθητηριακές ικανότητες. Μιλάμε για τα Crystal Children.

Τι λέει η επιστήμη;

Τελικά αυτές οι δύο γενιές, όπως πολλοί ειδικοί πιστεύουν – και ακόμα περισσότεροι γονείς – εκπροσωπούν το επόμενο στάδιο της ανθρώπινης ανάπτυξης; Ο διάσημος βιολόγος και συγγραφέας Rupert Sheldrake*

προσπαθεί να εξηγήσει επιστημονικά αυτές τις συμπεριφορές των παιδιών με την οριακή και εξαιρετικά οξυμμένη διαίσθηση και τις τηλεπαθητικές ικανότητες που έχουν παρατηρηθεί εδώ και μια εικοσαετία σε αυτά τα παιδιά. Σύμφωνα με τη θεωρία του των «μορφογενετικών πεδίων» λέει ότι «η βασική δομή και η συμπεριφορά των οργανισμών του παρελθόντος επηρέασε τους οργανισμούς του παρόντος με άμεσες συνδέσεις μέσω του χώρου και του χρόνου». Δηλαδή; Το εξηγεί με ένα παράδειγμα επιστημονικά αποδεδειγμένο. «Μόλις τα ποντίκια ενός εργαστηρίου στην μιαν άκρη του κόσμου μαθαίνουν πώς να βγαίνουν από το λαβύρινθο που οι ερευνητές τα έχουν βάλλει αμέσως μεταβιβάζουν τη γνώση τους στα ποντίκια ενός άλλου εργαστηρίου στη άλλη πλευρά του κόσμου που βγαίνουν γρηγορότερα από το λαβύρινθο χωρίς να έρθουν σε επαφή μεταξύ τους».

Άρα αφού οι επιστήμονες έχουν διαπιστώσει στα εργαστήρια τους ότι τα ποντίκια αλλά και άλλα είδη μεταβιβάζουν την γνώση τους στην επόμενη γενιά δεν υπάρχει λόγος να μη πιστέψουμε ότι το ίδιο φαινόμενο μπορεί να συμβαίνει και στους ανθρώπους έτσι ώστε κάθε νέα γενιά που γεννιέται να κωδικοποιεί στο dna της και να συμπυκνώνει την ανθρώπινη γνώση πιθανόν με μια φόρμα που μπορεί να μην είναι ακόμα χρήσιμη ή προσβάσιμη ατομικά αλλά που σύντομα θα γίνει.

Ελάχιστοι διαφωνούν πλέον στη παρατήρηση ότι η ανθρώπινη ανάπτυξη έχει επιταχυνθεί έντονα τις τελευταίες δεκαετίες σε σημείο που να ονομάζεται «ραγδαία»- ένας όρος που χρησιμοποιείται για να περιγράψει συνήθως την αύξηση του ανθρώπινου πληθυσμού.

Ο πληθυσμός της Γης ήταν 1 δις το 1802 και έχει φτάσει τα 6,5 δις σήμερα. Το εντυπωσιακό είναι ότι ο πληθυσμός διπλασιάστηκε από τη δεκαετία του 60 και τριπλασιάστηκε μέσα σε δύο γενιές από το 1920. Επίσης είναι γεγονός ότι οι γνώσεις μας και οι δημιουργικές καινοτομίες μας αυξάνονται με επίσης ασύλληπτη ταχύτητα – κάθε τρία χρόνια στη δεκαετία του 80 η γνώση διπλασιάζονταν, ενώ βρισκόμαστε στο επίπεδο που σχεδόν κάθε χρόνο η γνώση μας για τα πάντα διπλασιάζεται. Αυτή η «ραγδαία» αύξηση της γνώσης δεν μπορεί να εξηγηθεί αποκλειστικά από την Δαρβινική εξέλιξη και τη κληρονομικότητα.

πηγη:www.stardome.gr

Σάββατο 26 Ιουνίου 2010

Dr Hamer-->To τσιγάρο ΔΕΝ έχει καμία σχέση με τον καρκίνο!


Σύμφωνα με τις διαπιστώσεις της Νέας Γερμανικής Ιατρικής (Germanische Neue Medizin®) του Dr. med. Rzke Geerd Hamer, το κάπνισμα δεν έχει καμία σχέση με τον καρκίνο γενικά ή τον καρκίνο των πνευμόνων ειδικότερα. Το ακόλουθο άρθρο θα ανατρέψει τις εσφαλμένες ιδέες που έχουν φυτέψει στο μυαλό μας διάφοροι εκπρόσωποι της φαρμακοβιομηχανικής-παραδοσιακής ιατρικής και θα μας ενημερώσει σχετικά με τις φάσεις αυτού του απαραίτητου βιολογικού μηχανισμού, που η παραδοσιακή ιατρική ονομάζει "καρκίνο".

Στο κείμενο έχω συμπεριλάβει πολλούς συνδέσμους, που οδηγούν σε γερμανικές σελίδες για όσους είναι σε θέση να τα μελετήσουν. Υπόσχομαι όμως πως θα επανέλθω με μεταφράσεις πολλών ακόμη διαπιστώσεων του Dr Hamer, καθώς όπως αντιλαμβάνομαι μόνο με την ορθή ενημέρωση μας σχετικά με τον απόλυτα κατανοητό και εξηγήσιμο μηχανισμό της ασθένειας, όπως τον εξηγεί ηΝέα Γερμανική Ιατρική που ξανα-ανακάλυψε ο Dr Hamer, μπορούμε να νικήσουμε τον τρόμο που φύτεψε μέσα μας η άγνοια των κερδοσκόπων.

Μάλιστα σε πρόσφατη επιστολή του ο Dr Hamer καταδικάζει όλους τους γιατρούς που συμμετέχουν στην τύπου "ολοκαυτόματος" αντιμετώπιση του καρκίνου με χημικά, αέρια και ακτινοβολίες, ως συνένοχους γενοκτονίας (2,5 .δις ανθρώπων σε παγκόσμια κλίμακα) Ας σημειωθεί επίσης πως οι εβραίοι εδώ και 29 χρόνια-από τότε που μίλησε ο Dr Hamer για τις διαπιστώσεις του- εφαρμόζουν μόνο τη μέθοδο του με τις επιταγές του αρχιραβίνου τους και μόνο σε μη-εβραίους του Ισραήλ εφαρμόζουν τις "κλασικές μεθόδους"... (κανένας τους δεν ανήκει στα 2,5 δις θυμάτων καρκινικής θεραπείας...) Ενώ εβραίοι ήταν και αυτοί που τον καταδίκασαν στη Γαλλία... Δίχως να θέλω να ισχυριστώ δόλο, ωστόσο είναι ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ περίεργο να θέλουν να κρατούν μόνο για τον εαυτό τους την ορθή θεραπεία...

Ας δούμε λοιπόν τι ακριβώς λέει για η Νέα Γερμανική Ιατρική για τη σχέση τσιγάρου και καρκίνου:



ΚΑΠΝΙΣΜΑ και ΚΑΡΚΙΝΟΣ
Η "κλασική ιατρική σχολή", ισχυρίζεται διαρκώς πως ο καρκίνος του πνεύμονα προέρχεται από το κάπνισμα. Όποιος δεν το πιστεύει αυτό ισχύει ως "μη σοβαρός". Αυτό το ιατρικό δόγμα ισχύει μέχρι τώρα ως αδιαμφισβήτητο για την πλειοψηφία των ιατρών, ώστε εκ των προταίρων να θεωρείται λανθασμένο και μη συζητήσιμο, οτιδήποτε μπορεί να προκαλεί ερωτήματα σχετικά με αυτό το δόγμα.

Η υπόθεση πως όλοι οι όγκοι στους πνεύμονες πρέπει να έχουν σχέση με το κάπνισμα, που διαπιστώθηκε εξ ολοκλήρου και μόνο σε πειράματα με ζώα, βασίζεται πάντοτε πάνω στις ίδιες αρχές, οι οποίες θεωρούνται γενικότερα ως δεσμευτικές.
Μία από αυτές ήταν το γεγονός πως από τα πειράματα με τα ζώα αφαίρεσαν εξ αρχής την παράμετρο της ψυχής του ζώου σαν να μην υπάρχει καθόλου. Αφαίρεσαν δηλαδή την ψυχή, τον τρόπο συμπεριφοράς ή ψυχικής αντίδρασης ή ότι τέλος πάντων μας επιτρέπουν οι θεολόγοι να συνδέουμε ως χαρακτηρισμό για αυτό το Κάτι που υπάρχει στο ζώο και που αντιστοιχεί στην ανθρώπινη ψυχή καθιστόντας το ικανό να εμφανίζει ψυχικά συναισθήματα, και εμπειρίες όπως: χαρά, θλίψη, προδοσία, θυμό, απογοήτευση.

Φρικτές ιδέες μιας πρωτόγονης θεώρησης του κόσμου, όπου η "ασθένεια" είναι κάτι κακό, μη φυσικό, όπου τα ζώα δεν μπορεί να έχουν ψυχή, αλλά αποτελούν μονάχα προϊόντα κρέατος ή γούνας και όπου ο κάθε ένας μπορεί να καταστρέφει τον κόσμο κατά βούληση.

Εάν επιθυμεί κανέις να συγκρίνει την ψυχή των ζώων με την ανθρώπινη, θα πρέπει να φανταστούμε πως στο μεγάλο μας κομπιούτερ, τον εγκέφαλο,υπάρχουν κωδικοποιημένες πολλών ειδών συγκρούσεις που σχετίζονται με διάφορες καταστάσεις της ζωής. Όσο επιμελώς και να προπονούμαστε, στο να παραβλέψουμε τον κώδικα του εγκεφάλου μας, πρακτικά κάθε μας αίσθηση, διαπίστωση και ενέργεια φέρει αποφασιστικά τη 'σφραγίδα' αυτού του κώδικα συμπεριφοράς. Μπορεί να μοιάζει βέβαια η κωδική-συμπεριφορά ανθρώπων και ζώων, ωστόσο κάθε είδος έχει το δικό της πολύ ειδικό κώδικα.

Πρόκειται για ένα κοσμικό-συμπαντικό σύστημα, όπου το κάθε είδος τελικά σχετίζεται με κάποιο τρόπο με όλα τα άλλα είδη, ακόμη και αν περιορίζεται για παράδειγμα στην αίσθηση κινδύνου. Μία γάτα για παράδειγμα δεν θα έτρεχε ποτέ να φύγει φοβούμενη μια αγελάδα ή έναν ελέφαντα, ωστόσο φεύγει αμέσως μόλις δει ένα σκύλο από μακρυά. Έτσι κάθε είδος ζώου, όπως και η ανθρώπινη φυλή, στα εκατομμύρια χρόνια ύπαρξης τους έχουν μάθει εκπαιδεύονται στον "κώδικα συμπεριφοράς" τους. Ένα ελάφι για παράδειγμα θα συμπεριφέρεται πάντοτε σύμφωνα με τον εγκεφαλικό-κωδικό του και να προστατεύει την περιοχή του, ακόμη και πολύ πριν να δει ένα άλλο ελάφι. Η συμπεριφορά αυτή είναι μέσα στον κώδικα του.

Στα φρικτά πειράματα με τα ζώα θεωρείται ως δεδομένο πως ο καπνός των τσιγάρων δρα "τοπικά" και πως γι' αυτό το λόγο δεν χρειάζεται να λαμβάνει κανείς υπ' όψη την ψυχή του ζώου.


Έτσι για παράδειγμα σε ένα μεγάλο μακροχρόνιο πείραμα εξέθεσαν χιλιάδες 'χρυσαφιά' χάμστερ σε χώρους γεμάτους καπνό τσιγάρου, ενώ διατηρούσαν μια σειρά ζώων (ως μέτρο σύγκρισης) τα οποία δεν ερχόταν σε επαφή με τον καπνό. Διαπίστωσαν μάλιστα πως κανένα ζώο δεν εμφάνισε καρκίνωμα στους βρόγχους ή καρκινικά οζίδια στους πνεύμονες (Alveolar-Adeno-Ca) και πως τα χάμστερ που είχαν εκτεθεί στον καπνό έζησαν αποδεδειγμένα περισσότερο χρόνο (!) σε σχέση με αυτά που δεν τα είχαν "καπνίσει" και λειτουργούσαν ως μέτρο σύγκρισης.

Αυτό είναι φυσικό αφού ο καπνός δεν διεγείρει καθόλου τα χάμστερ, διότι δεν τα πειράζει συνήθως στον φυσικό χώρο όπου ζουν. Ζεί συνήθως σε υπόγειες κοιλότητες κάτω από το έδαφος και δεν έχει αναπτύξει κανένα κωδικό πανικού για τον καπνό. Αυτό που αναζητούσαν λοιπόν, τα καρκινώματα βρόγχων ,δεν μπόρεσαν να τα βρουν. Μετά από αυτό το αποτέλεσαμ και με βάση τα κριτήρια που ισχύουν στη σημερινή ιατρική, θα έπρεπε να είχε λήξει η συζήτηση περί σχέσης μεταξύ καπνού και καρκίνου με το αποτέλεσμα: το κάπνισμα τσιγάρου δεν προκαλεί καρκίνο.

Όμως το αποτέλεσμα αποσιωπήθηκε ή έγινε 'σχετικό': 'καπνίζοντας' εργαστηριακά ποντίκια (απογόνους των συνηθισμένων σπιτικών ποντικιών) με καπνό τσιγάρου, βρηκαν σε μερικά από αυτά όζους στους πνέυμονες, δηλαδή καρκίνωμα Alveolar, το οποίο εμφανίζουν τόσο οι άνθρωποι όσο και τα ζώα όταν έρθουν αντιμέτωποι με το φόβο του θανάτου.

Είναι φυσικά γνωστό από παλαιότερες εποχές πως αν καμία φορά έπιανε φωτιά μια σοφίτα πως όλα τα ποντίκια έτρεχαν ασταπιαία έξω από το σπίτι πολύ πριν κανείς καταλάβει οτιδήποτε. Τα σπιτικά ποντίκια πανικοβάλονται με το παραμικρό ίχνος καπνού και δραπετεύουν, διότι δεν έχουν απλώς μια ενισχυμένη ικανότητα όσφρισης, αλλά και ένα γενετήσιο κώδικα πανικού έναντι του καπνού. Προσωπικά το ονομάζω τούτο "εγκεφαλικό κώδικα συμπεριφοράς". Σύμφωνα με αυτό τον αρχαιότατο κώδικα θα κάναμε αμέτρητα πράγματα σωστά από τη φύση μας, από απλή διαίσθηση, σαν σε όνειρο αυθόρμυτα, εάν δεν μας είχε αλλοιώσει ο λεγόμενος πολιτισμός, φέρνοντας μας σε αυτή την "αφύσικη" κατάσταση. Στα σπιτικά ποντίκια λοιπόν μπορεί να προκαλέσει κανείς καρκινικούς όζους στους πνεύμονες μέσω του καπνού, διότι αυτοί προκαλούνται από τρομερό φόβο.

Τότε είπαν, καλά "το κάπνισμα μπορεί να μην προκαλεί καρκίνο στους βρόγχους αλλά προκαλεί στους πνεύμονες". Από τότε έπαψαν να αναφέρονται σε κακρίνο των βρόγχων εξαιτίας του καπνίσματος και αναφέρουν μόνο καρκίνο των πνευμόνων. Το καρκίνωμα των βρόγχων άλλαξε απλά ετικέτα και έγινε καρκίνος του πνεύμονα απλά επειδή ήθελαν οπωσδήποτρ να αποδείξουν πως το κάπνισμα προκαλεί καρκίνο.

Πριν μερικά χρόνια μια ακόμη, υποτίθεται πολύ 'σοβαρή' μελέτη φρόντισε για μεγάλη αναστάτωση. Η φορμαλδεϋδη(χημ. ένωση HCHO- γνωστό και ως μηρμιγκικό οξύ, που είναι ένα άχρωμο με έντονη οσμή αέριο διαλυτό σε νερό και αλκοόλ, γνωστό επίσης και σαν υγρό διάλυμμα φορμόλης) υποτίθεται πως προκάλεσε καρκίνο σε αρουραίους.

Σε κανονικές συνθήκες οι αρουραίοι αποφεύγουν από χιλιόμετρα ακόμη και το απλό διάλυμμα φορμόλης που χρησιμοποιείται στον καθαρισμό των χειρουργείων, επειδή δεν το αντέχουν. Οι έξυπνοι ερευνητές λοιπόν χρησιμοποίησαν αυτή την αποστροφή και εξέθεσαν τα κακόμοιρα τα ζώα σε χιλιαπλάσιας συγκέντρωσης φορμόλη (άκουσον άκουσον), κάνοντας καθημερινά ένεση στη μύτη των ζώων με αυτής της υψηλής συγκέντρωσης υλικό! Τα άμοιρα τα ζωάκια καθημερινά βίωναν επαναλαμβανόμενο
DHS . (DHS=Dirk-Hamer-Syndrom, Σύνδρομο Ντιρκ-Ηάμερ. Πρόκειται για μία πολύ σοβαρή, ιδιαίτερα οξεία και απομονωμένη συγκρουσιακή κατάσταση σοκ, ταυτόχρονα ή σχεδόν ταυτόχρονα σε τρία επίπεδα: την ψυχή, τον εγκέφαλο και το συγκεκριμένο όργανο)

Μετά από ένα διάστημα 'λυτρώθηκαν' τα ζώα και εξέτασαν τη
μύτη τους κάτω από μικροσκόπιο. Το αποτέλεσμα έλεγε: καρκίνος του ρινικού βλεννογόνου! Συμπέρασμα: η φορμαλδεϋδη προκαλεί καρκίνο.


Πάντοτε, όταν για εβδομάδες ή μήνες τυραννά κανείς ένα ζώο στο ίδιο σημείο (το σημείο όπου προκλήθηκε το αρχικό οδυνηρό DHS και συνεχίζει με επαναλαμβανόμενα DHS), μπορεί να προκαλέσει στο άμοιρο ζώο καρκίνο σύμφωνα με το σιδηρούν κανόνα του καρκίνου.



[Κανόνας: Όλες οι μορφές καρκίνου ή όμοιες με καρκίνο ασθένειες (δηλαδή όλες οι ασθένειες ουσιαστικά) προκαλούνται με ένα DNS, δηλαδή την ιδιαίτερα σοβαρή, άκρως δραματική και απομωνομένη συγκρουσιακή εμπειρία σοκ, ταυτόχρονα και στα τρία επίπεδα, ψυχή, εγκέφαλο, σώμα.]

Αντίθετα δεν μπορεί να προκαλέσει κανείς καρκίνο στα όργανα, των οποίων η νευρική σύνδεση με τον εγκέφαλο έχει κοπεί.

Στο μεταξύ κατά πολύ τρελό τρόπο σκαρφήστικαν μια λίστα με υποτίθεται 1500 καρκινογόνες ουσίες, οι οποίες ονομάστηκαν "καρκινογόνες" μόνο μετά από τέτοιου είδους βίαια πειράματα σε ζώα. Αυτό βέβαια δεν σημαίνει πως αυτές οι ουσίες είναι μη δηλητηριώδεις για εμάς, όμως δεν προκαλούν καρκίνο- τουλάχιστον όχι δίχως την παρεμβολή του εγκεφάλου.

Διότι μέχρι τώρα υπέθεταν πως ο καρκίνος είναι αποτέλεσμα των κυττάρων ενός οργάνου που έγιναν 'άγρια'. Βέβαια καρκίνος του πνεύμονα με καρκίνο του πνεύμονα δεν είναι το ίδιο, μολονότι η σχολική ιατρική τα ρίχνει όλα μέσα στο ίδιο καζάνι (- Bronchial-Ulcus-Plattenepithel-Ca - Alveolar-Adeno-Ca - Intrabronchiales-Becherzell-Adeno-Ca - Pleura-Mesotheliom - Kiemenbogengangs-Ulcera, mediastinal (sog. Non-Hodgkin-Lymphom). Η υπόθεση που επικρατεί είναι πως όλοι αυτοί οι όγκοι των πνευμόνων έχουν σχέση με το κάπνισμα, παραβλέποντας το γεγονός πως ο καπνός εισέρχεται μόνο μέσα στους βρόγχους και πρακτικά δεν φτάνει στο τμήμα των κυψελίδων.

Για τη 'σχολική-κλασική ιατρική' το όλο θέμα έχει ως εξης:


"Ο καρκίνος του πνεύμονα είναι μια ασθένεια του 20ου αιώνα. Αρχικά μόνο οι άντρες έπασχαν από αυτή, αλλά εν τω μεταξύ εμφανίζεται πλέον και στις γυναίκες. Στις ΗΠΑ το ένα τρίο των θανάτων των ανδρών οφείλεται σε καρκίνο του πνεύμονα. Στην Αγγλία περίπου οι μισοί θάνατοι οφείλοντε στον καρκίνο του πνεύμονα. Από την αρχή ακόμη θεωρήθηκε το κάπνισμα του τσιγάρου ως η πιο πιθανή αιτία, διότι αυτή ήταν μια νέα μέθοδος μόλυνσης του αέρα, στην οποία αρχικά εκτίθονταν μόνο άντρες, αργότερα όμως και οι γυναίκες".
Αυτή η εξήγηση ωστόσο έπεφτε πάνω σε διάφορα προβλήματα. Ιδιαίτερο πρόβλημα είχαν στο να συνδέσουν τη συχνότητα εμφάνισης καρκίνου του πνεύμονα με την κατά κεφαλή κατανάλωση τσιγάρων ανά χώρα. Αυτό το πρόβλημα διευθετήθηκε όταν αναγνώρισαν τη μακρόχρονη διαδικασία ανάπτυξης της νόσου. Μπορεί α έμεναν αναπάντητα διάγορα ερωτήματα, ωστόσο η βασική παραδοχή δεν αμφισβητούνταν πλέον:


"Ένας καπνιστής διατρέχει 10-50 φορές μεγαλύτερο κίνδυνο να πεθάνει εξαιτίας καρκίνου του πνεύμονα, όπου ιδιαίτερα σημαντικό είναι το πόσα τσιγάρα καπνίζει και σε ποιά χώρα ζει. Εάν εντός μιας συγκεκριμένης ομάδας κόψουν πολλοί το κάπνισμα, το ποσοστό θνησιμότητας αυτής της ομάδας, που αφορά τον καρκίνο του πνεύμονα στο σύνολο του θα μειωθεί. Όλα μιλούν λοιπόν υπέρ του γεγονότος πως ο καρκίνος του πνεύμονα, που αποτελεί την πιο συχνά θανατηφόρα μορφή καρκίνου, μπορεί να μειωθεί εάν καταργηθεί το κάπνισμα."
Τέτοιου είδους διαπιστώσεις της σχολικής-κλασικής ιατρικής βασίζονται μέχρι σήμερα μονάχα σε στατιστικά αποτελέσματα. Όσο τέτοιου είδους "γεγονότα" απλώς συμψηφίζονται, η στατιστική νομιμοποιείται. Όταν όμως γεγονότα διαφορετικών περιπτώσεων οφείλουν να συνδεθούν αιτιακά, τότε η κατάσταση αρχίζει να εμφανίζει λάθη.


Παράδειγμα: Βοσκοί στον Καύκασο σπανίως εμφανίζουν καρκίνο. Οι βοσκοί στον Καύκασο τρώνε πολύ τυρί φέτα. Συμπέρασμα: η φέτα έχει αντικαρκινική δράση. (Δεν είναι ανέκδοτο, πρόκειται για επιστημονική εργασία του πανεπιστημίου της Χαϊδελβέργης/Μανχαϊμ).


Το γεγονός όμως πως οι βοσκοί στον Καύκασο δεν είχαν έρθει σε καμία συγκρουσιακή κατάσταση καθόλη τη διάρκεια του έτους, δεν λήφθηκε καθόλου ως αιτία υπόψη. έτσι υπέροχα μπορεί κανείς να ψεύδεται στατιστικώς!

Υπάρχουν όμως και άλλοι λόγοι για τους οποίους θα πρέπει να αμφισβητήσει κανείς τις υποτιθέμενες θετικές και αρνητικές επιδράσεις σε σχέση με τον καρκίνο:

Δεν έλαβαν υπόψη ούτε το νόμο της διπλής φάσης των ασθενειών, ούτε τον κανόνα του αν είναι κανείς αριστερό- ή δεξιόχειρας και κατεπέκταση τη σχέση που συνδέει τη σύγκρουση με ειδική περιοχή του εγκεφάλου και κατά προέκταση το όργανο του σώματος το οποίο συνδέται με εκείνη την περιοχή του εγκεφάλου που πλείττεται. Επίσης δεν έλαβαν υπόψη τις σχέσεις ανάμεσα στους διάφορους κοτυλιδώνες και τους ιστολογικούς σχηματισμούς που προκύπτουν, ούτε βέβαια και τη σημαντική λειτουργία τον μικροβίων, που είναι οι βοηθοί μας.

Σύμφωνα με το οντογενετικό σύστημα σχηματισμού των όγκων και άλλων καρκινικών ισοδυνάμων, κατά την ενεργό φάση της συγκρουσιακής κατάστασης όλα τα επιθυλυακά στρώματα και βλεννογόνοι αναπτύσσουν έλκη, δηλαδή συρρίκνωση ιστών. Το ενδο-βρογχικό-καρκίνωμα επιθυλικών κυττάρων,(Intrabronchiale-Plattenepithel-Ca) ή αλλιώς καρκίνωμα των βρόγχων, ανήκει στο εξωτερικό κοτυληδώνα, ελέγχεται από τον εγκέφαλο, εμφανίζει έλκος και τά την ενεργό φάση της σύγκτουσης και αντιστοιχεί στο ψυχολογικό επίπεδο μιας σύγκρουσης που αφορά το φόβο 'περιοχής'. [„Σύγκρουση φόβου περιοχής"= ο αντίπαλος δεν έχει εμφανιστεί εντός της περιοχής, όμως υπάρχει η απειλή και αυτή είναι τόσο κοντά που μπορεί κανείς να την αγγίξει"- Hamer, 1994, Tabellenanhang].

'Φόβο περιοχής' μπορούν να αναπτύξουν όμως μόνο οι άντρες ή γυναίκες μετά την εμμηνόπαυση (όπου παύουν να εργάζονται οι καθαρά θυληκές ορμόνες/'ανδροποίηση της γυναίκας'). Καρκίνο στους βρόγχους μπορούν επίσης να εμφανήσουν όμως αριστερόχειρες νεαρές γυναίκες μαζί με μία κατάθλιψη.
(Εξαίρεση όπως πάντα η ορμονική κατάσταση, οι σχιζοειδής-σχηματισμοί, τα αντισυλληπτικά χάπια κ.α.)

Αυτό που προηγουμένως θεωρείτο ως βρογχικό καρκίνωμα, ήταν στην πραγματικότητα μια ατελεκτασία, -ένας "υπο-αερισμός"- ως επί το πλείστον παροδική, η οποία αντιπροσωπεύει ήδη το
στάδιο επούλωσης του βλεννογόνου και η διόγκωση αυτή προκαλεί επίσης ισχυρό βήχα, καθώς μετατοπίζει το βρόγχο.

Το τραγικό είναι ότι σε αυτή τη φάση είναι που
ανακαλύπτουν "τον καρκίνο του πνεύμονα/ των βρόγχων" στις περισσότερες περιπτώσεις (!) ή, ανάλογα με την ένταση των συγκρούσεων και τη διάρκεια, (κατά συνέπεια, τη μάζα των συγκρούσεων), θα διαγνωσθεί "μόνο" ως γρίπη, βρογχίτιδα, πνευμονία, εάν για παράδειγμα οι απαραίτητοι ιοί έχουν αρχίσει ακριβώς τη δράση τους για τη βελτιστοποίηση της φάσης θαραπείας.

Οι ιοί είναι καθαροί εργαζόμενοι δόμησης/αποκατάστασης και επεξεργάζονται αποκλειστικά τα όργανα που ελέγχονται από τον εγκεφαλικό φλοιό. Αυτοί προκαλούν σοβαρά οιδήματα και συμπληρώνουν έτσι
και πάλι την ελκώδη κυτταρική απώλεια. Ως εκ τούτου, θαωρούσαμε παλιότερα το νέο σχηματισμό των κυττάρων που ξανασυμπληρώνουν το έλκος, για άκρως κακοήθεις όγκους. Οι ιοί γάζονται όπως όλα τα μικρόβια, αλλά μόνο κατά τη φάση της επούλωσης/θεραπείας.

Το φατνιακό adeno-Ca (αδενοκαρκίνωμα κυψελίδων του πνεύμονα), ανήκει επίσης στην εσωτερική στρώση κοτυλήδων, ελέγχεται από το βασικό εγκέφαλο, και έχει πάντα σαν σύγκρουση το φόβο του θανάτου. Έτσι αναπτύσσεται κατά την ενεργό φάση της σύγκρουσης και είναι στο στάδιο της επούλωσης αφαιρείται από τα μυκοβακτηρίδια - αν αυτά είναι διαθέσιμα.

Με εξαίρεση πολύ λίγους ασθενείς, οι οποίοι είναι ίσως ακόμα στην ca-φάση, (καρκινική φάση) το μεγαλύτερο μέρος αυτών των ασθενών βρίσκεται ήδη στο στάδιο της θεραπείας ή έχει προχωρήση ήδη παραπέρα. Πολλοί ασθενείς εμφανίζουν επίσης ένα μικρότερο ή μεγαλύτερο "φατνειακό αδενοκαρκίνωμα στους πνεύμωνες" ως απομεινάρι, που εκφράζει τον φόβο του θανάτου για ένα μέλος της οικογένειας (ή ζώο) που είχε ατύχημα. Τέτοια μοναχικά οζίδια ανακαλύπτονται συχνά κατά τύχη μετά από πολλά χρόνια. Οι ασθενείς αυτοί όμως, δεν είναι πλέον άρρωστοι, απλά τους έλειψε μόνο η φυματίωση κατά τη φάση της επούλωσης, διαφορετικά θα είχαν μια 'σπηλιά' και κανείς δεν θα μιλούσει για καρκινικό όγκο.

Τα βακτήρια της φυματίωσης (μυκοβακτήρια) εξειδικεύονται στην εργασία εντός του γαστρεντερικού σωλήνα, όπου και υπάρχει μονίμως αέρας και αέρια, με όλα τα εξαρτήματα, κυρίως τις κυψελίδες. Από την άλλη πλευρά δεν βλέπουμε ποτέ "βρογχική φυματίωση», αν και με την πραγματική έννοια του όρου θα ήταν προφανές.

Η φυματίωση ισχύει μέχρι και σήμερα, ως εχθρός του ανθρώπου και ως σχεδόν εξαφανισμένη νόσος. Αν όμως, από τη φάση της επούλωσης λείπουν τα μυκοβακτήρια της φιματίωσης τότε παραμένουν τα οζίδια. Έτσι, στα χρόνια που ακολούθησαν γινόταν ολοένα αυξανόμενη διάγνωση οζιδίων του πνεύμονα ως καρκίνος του πνεύμονα, που στο παρελθόν ίσχυε ως πνευμονική φυματίωση (κατά τη φάση της θεραπείας). Αυτό είχε σαν αποτέλεσμα τη "μείωση" της φυματίωσης και την αύξηση του καρκίνου του πνεύμονα...




Η ιδέα ότι το κάπνισμα προκαλεί καρκίνο, είναι καθαρά υποθετική και δεν έχει αποδειχθεί ποτέ, δεν μπορεί να αποδειχτεί. Τα παραπάνω παραδείγματα θα έπρεπε να αρκούν για να καταστήσουν σαφές ότι όλα τα πειράματα που διεξάγονται σήμερα σε ζώα, είναι απλώς παράλογες βιαιότηες, επειδή σε όλες αυτές τις προσπάθειες θεωρούν τις ψυχές των ζώων ως ανύπαρκτες.


Δεν υπάρχει απολύτως κανένα αποδεικτικό στοιχείο πως οι καρκινογόνες ουσίες δρουν απευθείας στο όργανο, δίχως την συμμετοχή του εγκεφάλου. Το κάπνισμα στενεύει τα αιμοφόρα αγγεία, αλλά δεν προκαλεί καρκίνο!


Πρόσφατη διάγνωση της παραδοσιακής ιατρικής: το κάπνισμα είναι μια από τις κύριες αιτίες του πόνου στην πλάτη.


Ο Γενικός Διευθυντής του Τμήματος Ορθοπαιδικής στο Münster, καθ. κ. Wilfried Winkelmann συμβουλεύει, ως εκ τούτου, να παρατήσουν το κάπνισμα. "Δεν ξέρουμε γιατί, αλλά γνωρίζουμε ότι οι καπνιστές έχουν πιο συχνά προβλήματα" στην πλάτη", είπε ο επιστήμονας σε μια ενημέρωση στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου. (Απόσπασμα από άρθρο εφημερίδας).


(Τα πνευματικά δικαιώματα του παρόντος ανήκουν στον Δρ Ryke Geerd Hamer)


Βλέπε επίσης:


Kurzeinführung in die Germanische Neue Medizin®

Korrespondenz

Erfahrungsberichte

Strafprozeß Staat % Eltern Pilhar

Artikel

πηγή από toxotis

Τετάρτη 23 Ιουνίου 2010

Η Αποκάλυψη και οι προφητείες δικαιώνονται.


Έχουμε ενα ιστορικο ραντεβου με ενα Παγκοσμιο Δικτατορα, και η εμφανιση του φαίνεται οτι δεν θα αργησει. Παντα μετα την καταρευση της οικονομιας ενος κρατους αναδεικνυεται ενας ισχυρος ηγετης που αποκαθιστα την αξια του νομισματος και την ταξη. Ο Μεγας Ναπολεων, ο Σταλιν,ο Χιτλερ,οπως και ο Μαο Τσε Τουνγκ,αναδειχθηκαν πανισχυροι εξουσιαστες μεσα απο τα ερρειπια μιας οικονομικης καταστροφης. Οι κρισεις ειναι το φυτωριο τον δικτατορων που εμφανιζονται με την μασκα του "κοσμοσωστηρα". Με την ελευση της παγκοσμιας νομισματικης καταρευσης,ο ανθρωπος που θα αποκαταστησει την αξια του νομισματος θα γινει δικτατορας ολοκληρου του κοσμου.
O Larry Burket θεωρειται ενας απο τους διαπρεπεστερους οικονομικους συμβουλους της Αμερικης.Ειναι πρωτοπορος στην τεκμηριωση στερεων χριστιανικων οικονομικων αποψεων. Κρουει το καμπανακι του κινδυνου,και μας προειδοποιει για την καταστροφη που μας πλησιαζει με ταχυτητα θυελλας.

Συμφωνα με το σεναριο του Burket.
"Ο Πρόεδρος θα αναλάβει πληρως τον ελεγχο τις οικονομιας. Θα σταματησει κάθε ροή συναλλάγματος, θα σταματησει καθε τραπεζικη συναλλαγή για ενα χρονικό διάστημα. Οταν ξανα ανοιξουν οι τράπεζες, θα πει "Αν εχετε δολάρια, παραδώστε τα. Δεν ισχύουν πια. Για κάθε δολάριο θα σας δωσουμε ενα αριθμο" (αυτο θα γινει σταδιακα σε όλον το κόσμο). Απο το σημειο αυτο και μετα, ολες οι συναλαγες θα γίνονται μέσω του συστηματος Ηλεκτρονικης Μεταφορας Πορων (ΕFTS--ELectronic--Funds-Transfer--System) Θα εχουμε εισελθει στην αχρήματη κοινωνία!!!

Πρέπει λοιπόν οι λαοί να αγανακτήσουν και να ζητήσουν επιτέλους έναν παγκόσμιο σωτήρα.
Ο John Randolph Price πιστεύει ότι στις 31 Δεκεμβρίου 1986, όταν ο κόσμος εόρτασε την ημέρα της πλανητικής θεραπείας, ήταν η αρχή του τέλους για την παλιά ανθρωποφυλή και ότι το 1987 ήταν έτος προετοιμασίας που ακολουθείται από μια εποχή ενοποίησης.

Στην τελική περίοδο της εγκαθίδρυσης, θα δούμε, όπως λέει, την επανεμφάνιση του «Χριστού» της Νέας Εποχής που θα κυβερνήσει τη γη και το θρίαμβο της κοσμικής συνείδησης της θεότητας για το σύνολο της ανθρωπότητας. (J.R.Price, The Planetary Commission, σελ. 29) και (Νέα Εποχή Text Marrs, σελ. 116).

Ο Οργανισμός Ηνωμένων Εθνών (Ο.Η.Ε.) ειναι ένα εξαίρετο βήμα για την Παγκόσμια Κυβέρνηση.
Σε μια σύγκληση των πνευματικών ηγετών στη συνέλευση του Ο.Η.Ε., το 1975, διαβάστηκε αυτή η έκθεση:«Η κρίση του καιρού μας προκαλεί στις παγκόσμιες θρησκείες μία νέα «πνευματική δύναμη», υπερβαίνοντας θρησκευτικά, πολιτιστικά και εθνικά σύνορα, μέσα από μία «νέα συνείδηση» της «ενότητας της ανθρώπινης κοινότητας» και βάζοντας έτσι σε πράξη μια «πνευματική δυναμική» προς επίλυση των παγκοσμίων προβλημάτων. Υποστηρίζουμε μια «νέα πνευματικότητα» απομακρυνόμενοι από την απομόνωση και κατευθυνόμενοι προς μια «πλανητική συνείδηση» (Houston Chronicle, November 3, 1975). Ο χαραχτήρας του Ο.Η.Ε. αποδεικνύεται αντιχριστιανικός και αυτό εξηγείται από τη στάση του βοηθού Γενικού Γραμματέα, Robert Mueller.

Ο Mueller υποστηρίζει το σχηματισμό μια παγκόσμιας θρησκείας, με τον Ο.Η.Ε. σαν το μοντέλο της.
Πρότεινε, επίσης, να αναρτηθεί η σημαία του Ο.Η.Ε. σε κάθε εκκλησία, σ' όλο τον κόσμο και να γραφεί και να εκδοθεί μια Διεθνής Βίβλος. Προωθεί επίσης μια Παγκόσμια Οικονομική και Πολιτική Τάξη. Αυτά πρότεινε ο Mueller, στον οποίο απευθύνονταν οι 32 διευθύνσεις του Ο.Η.Ε.«Εγώ (ο Ιησούς) ήλθον εν τω ονόματι του Πατρός μου, και δεν με δέχεσθε. Εάν άλλος έλθη εν τω ονόματι εαυτού, εκείνον θέλετε δεχθή»(Ιωάννης ε΄ 43). Τα ποιο πάνω λόγια επαληθεύονται μάλλον στις μέρες μας! Αυτός που θα έλθει «εν τω ονόματι εαυτού», θα γίνει δεκτός απ' όλη την ανθρωπότητα, παρουσιαζόμενος ως ένας και μοναδικός παγκόσμιος «σωτήρας». Τον ερχομό του Ιησού Χριστού τον προετοίμασε ένας πρόδρομος, ο Ιωάννης ο Βαπτιστής. Τον ερχομό του αντίχριστου που έρχεται «εν τω ονόματι εαυτού» - πρέπει κι αυτόν κάποιοι να τον προετοιμάσουν. Και επειδή «το μυστήριον της ανομίας ήδη ενεργείται» (Β Θεσσαλονικείς β΄ 7), ας ασχοληθούμε μ' αυτό.Οι πρόδρομοί τουΟι πρόδρομοι του παγκόσμιου κυβερνήτη (αντίχριστου), ξεκίνησαν από τις «Αρχαίες Μυστηριακές Θρησκείες» που, ως γνωστόν, ήταν η Βαβυλώνα, η Αίγυπτος, η Ινδία, η Ελλάδα κλπ., που είχαν όλες πανθεϊστική μορφή.Αργότερα, ξεπήδησαν ο «Καμπαλισμός, ο Γνωστικισμός, οι Ναΐτες Ιππότες (Ιππότες του Ναού), οι Ροδόσταυροι και ο Ελευθεροτεκτονισμός ή όπως αλλιώς τους ξέρουμε( «Ιλλουμινάτι» (δηλαδή, πεφωτισμένοι). Τους πεφωτισμένους τους ίδρυσε ο Αδάμ Βαϊσχάουπτ (Adam Weishaupt), την 1η Μαϊου του 1776. Από τότε, αφοσιώθηκαν να οικοδομήσουν τη «Νέα Τάξη Πραγμάτων» ή καλυτερα, την Παγκόσμια Κυβέρνηση.
Η απόφαση αυτή σφραγίστηκε με την λατινική επιγραφή (επάνω στο μονοδόλαρο των ΗΠΑ), «Novus Ordo Seclorum, MD CCL XXVI» που σημαίνει «Νέα Τάξη Πραγμάτων», 1, 5, 1776).Από τους Ιλλουμινάτι πεφωτισμένους ξεπήδησαν και άλλοι, όπως ο Μαρξισμός, οι Αμερικανικές και Ευρωπαϊκές Μυστικές Πολιτικές Εταιρείες, (πόσοι άραγε ξέρουμε γι' αυτές, οι Εκλεκτοί του Τραπεζικού Συστήματος, καθώς και το Παγκόσμιο Συμβούλιο Εκκλησιών.

Τέλος, το τελευταίο σκαλοπάτι, της σατανικής πλεκτάνης, είναι σήμερα η «Νέα Εποχή» (New Age), όπου στρατολογεί, σε όλα τα μήκη και πλάτη, οπαδούς της για να διαδώσουν την ιδέα της Παγκόσμιας Κυβέρνησης.ΟΛΑ ΕΙΝΑΙ ΕΤΟΙΜΑ ΤΟ ΜΟΝΟ ΠΟΥ ΜΕΝΕΙ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΚΡΙΣΗ, ΕΝΑΣ ΜΕΓΑΛΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ , ΚΑΙ ΜΙΑ ΜΕΓΑΛΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΥΦΕΣΗ!
ΠΗΓΗ http://greeknation.blogspot.com/

Το Βαβυλωνιακό οικονομικό σύστημα.

ΤΟ ΒΑΒΥΛΩΝΙΑΚΟ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ, Ο ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΙΑΚΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ ΚΑΙ Ο ΜΕΓΑΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ - Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΩΝ ΤΡΑΠΕΖΩΝ

Αρθρο με αναφορά στον συνεχή δανεισμό των Ελλήνων απο ξένους, απο την αρχαιότητα έως σήμερα... Δημοσιεύουμε λοιπόν ένα απο τα σπάνια στην κυριολεξία άρθρα που υπάρχουν στην ελληνική βιβλιογραφία για την ιστορία των τραπεζών στην αρχαιότητα και το ρόλο των δανείων...
Διαβάστε το με προσοχή και διαδώστε το σε όλους τους γνωστούς σας.

ΤΟ ΒΑΒΥΛΩΝΙΑΚΟ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ - 2000 Π.Χ
ΤΑ ΠΡΩΤΑ ΧΡΕΗ
Οι αρχαιολόγοι που το ερείπια των αρχαίων ναών ή ζιγκουράτ στη Βαβυλωνία έχουν φέρει στο φως πάρα πολλά στοιχεία για το οικονομικό σύστημα που εφάρμοζαν οι ιερείς του Βαάλ. Αντί για χρήματα (ή νομίσματα), όπως εμείς τα ξέρουμε τις περισσότερες φορές βρίσκουν πλάκες πηλού που αντιπροσωπεύουν ή υποσχέσεις πληρωμής ή χρεωστικά έγγραφα. Μαζί με τις πήλινες πλάκες έχει έρθει στο φως το μυστικό του οικονομικού τους συστήματος, που σε μερικές του πλευρές ήταν αποτελεσματικότερο απο σήμερα.

Οι άνθρωποι καταφεύγουν στο δανεισμό μόνο σε δύο περιπτώσεις:
Όταν έχουν ανάγκη, ή όταν είναι άπληστοι και νομίζουν ότι πέτυχαν ευκαιρία. Στη Βαβυλωνία ύστερα από ένα χρόνο με κακή σοδειά, αναγκάζονταν να αποταθούν στους ιερείς του Βαάλ για να δανειστούν όσα χρειάζονταν για το σπόρο της επόμενης χρονιάς.

Ας πούμε λ.χ ότι ένας αγρότης με το όνομα Σεθ ήταν ένας απ' αυτούς που χρειάζονταν χρήματα για το σπόρο. Οι ιερείς του ναού ήταν εξυπηρετικότατοι και με μεγαλοθυμία έδωσαν στον Σεθ δάνειο 10 ταλάντων υπό τον όρο να επιστρέψει 11.
Η εγγύησή ηταν...η γη του, τα ζώα του, η γυναίκα του, τα παιδιά του και αυτός ο ίδιος.

Εκείνη την εποχή κυκλοφορούσαν πολύ λίγα χρήματα στην αγορά. Η ξαφνική εμφάνιση των 10 ταλάντων στην κυκλοφορία έδωσε τη δυνατότητα στον Σεθ και όλους τους άλλους αγρότες να αγοράσουν σπόρο και να καλλιεργήσουν μεγάλες εκτάσεις δημητριακών. Επίσης αγόρασαν πρόβατα, βόδια και άλλα απαραίτητα είδη. Εδώ έχουμε μια κατάσταση όπου έληγε η προθεσμία ενός χρέους 11 ταλάντων, ενώ σ' ολόκληρη την αγορά κυκλοφορούσαν μόνο 10 τάλαντα για την εξόφληση του.

Μπορούμε να φανταστούμε τον Σεθ να έχει ξεχρεώσει τα 10 τάλαντα και να συνειδητοποιεί πανικόβλητος ότι χρωστάει ακόμα ένα. Αυτό δεν μπορούσε να το βρει πουθενά, αφού δεν υπήρχαν άλλα χρήματα στην αγορά.

Μπορούσε να δώσει για το χρέος του στους ιερείς τόνους ολόκληρους δημητριακών, αλλά το συμβόλαιο που είχε υπογράψει όριζε ρητά ότι έπρεπε να εξοφληθεί σε... ΤΑΛΑΝΤΑ - όχι σε δημητριακά! Μήπως σε βόδια; Ο Σεθ είχε κοπάδια με βόδια, χοίρους και πρόβατα. Και αυτά όμως δεν έγιναν δεκτά. Το συμβόλαιο όριζε την εξόφληση σε ΤΑΛΑΝΤΑ - και όχι σε πρόβατα και χοίρους. Ο Σεθ είχε μαζέψει για το χρέος του - των 11 ταλάντων - μόνο τα 10 που κυκλοφορούσαν στην αγορά και τώρα δεν μπορούσε να βρει άλλα. Χωράφια, χοίροι, βόδια, καλαμπόκι και πρόβατα δεν είχαν καμία αξία ως μέσα αποπληρωμής του χρέους του. Το συμβόλαιο που είχε υπογράψει όριζε ότι έπρεπε να πληρώσει μόνο σε "τάλαντα", και δεν μπορούσε να βρει άλλα στην αγορά.

ΑΘΕΤΗΣΗ ΠΛΗΡΩΜΩΝ ΚΑΙ ΑΠΑΓΟΡΕΥΣΗ ΤΗΣ ΤΟΚΟΓΛΥΦΙΑΣ
Και τώρα έφτασε η ώρα της αλήθειας. Αθέτηση πληρωμής - πτώχευση. Εφόσον ο Σεθ δε μπορούσε να εξοφλήσει το χρέος των 11 ταλάντων μια και κυκλοφορούσαν μόνο 10, έπρεπε να χάσει την εγγύηση. Πρώτα έχασε τα ζωντανά του, έπειτα τα χωράφια του, μετά τα παιδιά του και η γυναίκα του πουλήθηκαν ως δούλοι και τέλος έγινε κι αυτός δούλος. Από εκεί προέρχονταν οι περισσότεροι δούλοι -από τα χρέη.

Εκτός από τον Σεθ και την οικογένεια του υπήρχαν δεκάδες χιλιάδες Βαβυλώνιοι που δε μπορούσαν να εξοφλήσουν τα χρέη τους επειδή τα χρήματα που κυκλοφορούσαν στην αγορά ήταν λίγα. Εξανδραποδίζονταν κατά χιλιάδες. Οι ιερείς του Βαάλ οδηγούσαν ένα μεγάλο μέρος των συμπατριωτών τους (Σ.Α: Ηταν τελικά συμπατριώτες τους; Υπάρχει μια ιστορία που λέει οτι οι ιερείς στο Ναό του Βαάλ ήταν Χαλδαίοι. Η ιστορία λέει οτι οι Χαλδαίοι κατάγοταν απο την Ατλαντίδα και μετανάστευσαν στην περιοχή αφού ηττήθηκαν στον πόλεμο Ελλήνων-Ατλάντων) στη δουλεία και το σύστημα τους, ο "τοκισμός" διαδιδόταν όπου προέλαυνε ο Βαβυλωνιακός στρατός και όπου ασκούσαν και διέδιδαν τη λατρεία τους οι ιερείς του Βαάλ.



ΑΡΧΑΙΕΣ ΤΡΑΠΕΖΕΣ ΚΑΙ ΤΡΑΠΕΖΙΤΕΣ

Οι τράπεζες και οι τραπεζίτες υπάρχουν από τα αρχαιότατα χρόνια. Ο κοινωνικά αποδεκτός τύπος τράπεζας ήταν εκείνος που λειτουργούσε ως το σημείο επαφής κάποιου που διέθετε χρήματα και ενός ατόμου που δεν τα είχε αλλά τα χρειαζόταν, για τη δημιουργία ενός συνεταιρισμού ,μιας επιχείρησης. Για την υπηρεσία αυτή οι τράπεζες έπαιρναν το ποσοστό τους.

Ο άλλος, ο μη αποδεκτός, τύπος τράπεζας λειτουργούσε με βάση το Βαβυλωνιακό Δόγμα του δανεισμού ενός ποσού και της είσπραξης ενός μεγαλύτερου. Η πρώτη κατηγορία τραπεζών λειτουργούσε με τρόπο ωφέλιμο για το κοινωνικό σύνολο και αποτελούσε έναν οργανισμό αναγκαίο, φυσικό και σωστό.

Η δεύτερη κατηγορία λειτουργούσε με τρόπο αφύσικο, ανορθόδοξο και προξενούσε μεγάλα προβλήματα. Οι λόγοι για τους οποίους το ανορθόδοξο αυτό σύστημα "τοκισμού" απαγορεύτηκε στους πιστούς Χριστιανούς (και τους Μουσουλμάνους) είναι προφανείς. Αν δανειστείς 10 και αναγκαστείς να πληρώσεις 11, αργά ή γρήγορα, ο δανειστής ή καλύτερα ο τοκογλύφος θα σου πάρει την περιουσία.

ΑΡΧΑΙΑ ΣΥΜΒΟΛΑΙΑ ΠΙΣΤΩΣΕΩΝ


Το παράδειγμα του Σεθ που χρησιμοποιήθηκε προηγουμένως, αυτό του δανεισμού των 10 και της επιστροφής των 11 ταλάντων είναι απλό και εύκολα κατανοητό. Ας το κάνουμε όμως λίγο πιο σύνθετο:

Ας υποθέσουμε ότι ο Σεθ πηγαίνει ξανά στο δανειστή και δανείζεται 10 χρυσά τάλαντα, κάνοντας μια συμφωνία να καταβάλει κάθε χρόνο τόκο 3,3 τάλαντα και να πληρώσει τα 10 χρυσά τάλαντα οποτεδήποτε του το ζητήσουν οι ιερείς του Βαάλ. Για τα επόμενα 3 χρόνια ο Σεθ είναι υποχρεωμένος να καταβάλει 3,3 τάλαντα στην αρχή του κάθε έτους. Στο τέλος των 3 ετών δεν υπάρχει πια άλλος χρυσός στην αγορά και ο Σεθ πρέπει να ζητήσει κι άλλο δάνειο για να πληρώσει τον τόκο του προηγούμενου δανείου (ή να χάσει τη γη του, τα παιδιά του, την ελευθερία του κλπ.).

Ο δανειστής τότε έχει την εξής επιλογή:
Μπορεί να δανείσει στον Σεθ χρυσά τάλαντα για να πληρώσει τον τόκο ή μπορεί να του δώσει μία πηλινη πλάκα που αντιπροσωπεύει αξία 3,3 ταλάντων κα να κρατήσει το χρυσό του. Η κατάνόηση της λειτουργίας του χρήματος είναι ζήτημα κοινής λογικής. Εσείς τ θα κάνατε; Θα δίνατε βέβαια στον Σεθ την πήλινη πλάκα και θα κρατούσατε το χρυσό. Αυτός ήταν ο λόγος της ύπαρξης των πήλινων πλακών που αναφέραμε προηγουμένως. Ήταν ενα υποκατάστατο του δανείου σε ΧΡΥΣΟ.

Οι πολίτες της Βαβυλώνας φύλαγαν τις πήλινες πλάκες σαν τα μάτια τους. Σήμερα βρισκονται σε μεγάλες ποσότητες, κάθε φορά που γίνονται ανασκαφές στα ερείπια της Βαβυλώνας.

Εχει γίνει ήδη αναφορά στις τράπεζες των ναών. Ήταν πάρα πολύ μεγάλες. Επίσης υπήρχαν κρατικές και ιδιωτικές τράπεζες, όπως η Τράπεζα "Ιγκίμπι" που γνώρισε μεγάλη ακμή το 575 π.Χ. Αυτές οι τράπεζες προσέφεραν σχεδόν όλες τις υπηρεσίες που προσφέρουν και συγχρονες τράπεζες, όπως η έκδοση επιταγών, η αποταμίευση, η ΕΚΔΟΣΗ πιστωτικών εγγράφων και η Βαβυλωνιακή εκδοχή του χαρτονομίσματος - η πήλινη πλάκα. Οι τράπεζες βέβαια κρατούσαν το χρυσό.

Στην αρχαία Αίγυπτο είχε γίνει η διάνοιξη ενός καναλιού που ξεκινούσε από το Νείλο και έφτανε μέχρι την Ερυθρά Θάλασσα. Τα πλοία που έρχονταν από την Ινδία μπορούσαν να σταματήσουν δίπλα στις φορτηγίδες που ήταν δεμένες στην άκρη του καναλιού και να πάρουν δάνειο. Σε εικοσιτετράωρη βάση. Τη νύχτα, αυτές οι φορτηγίδες ήταν τόσο έντονα φωταγωγημένες που μπορούσε να τις διακρίνει κανείς από πολύ μακριά. Είναι οι πρόγονοι των σημερινών τραπεζών.

Η ΠΕΡΣΙΑ ΚΑΤΑΚΤΑ ΤΗΝ ΒΑΒΥΛΩΝΑ



Οι σχέσεις των εθνών ακολουθούν σχεδόν πιστά τις σχέσεις των ανθρώπων. Αν ένα έθνος επιθυμήσει κάτι που έχει ένα άλλο και δεν έχει τά χρήματα για να το αποκτήσει, μπορεί να τά δανειστεί; Αν βέβαια του ζητηθεί και τόκος, όπως γίνεται συνήθως, τότε οι επιπλοκές και τα προβλήματα είναι απλά θέμα χρόνου.

Η Βαβυλώνα στα βόρεια σύνορα τής είχε έναν γείτονα. Την Περσία. Όσον αφορά στο εμπόριο η Βαβυλώνα έδινε αφειδώς δάνεια στην Περσία. Αυτό έδινε την δυνατότητα στην Περσία να κάνει αγορές, που σε κανονικές συνθήκες δεν θα πραγματοποιούνταν. Τα δάνεια συνάπτονταν με το πάγιο επιτόκιο της εποχής, που ήταν 33,3% πληρωτέο σε χρυσό. Η Περσία τηρούσε το δικό της μέρος της συμφωνίας όσο καλύτερα μπορούσε. Δανειζόταν συνεχώς και όφειλε να επιστρέφει πόσον διπλάσιο του αρχικού δανείου σε διάστημα τριών ετων. Μετά από την εξόφληση του αρχικού δανείου, η Περσια όπως προηγουμένως ο Σεθ, ανακάλυψε ότι δεν κυκλοφορούσαν άλλα χρήματα και ότι χρωστούσε ακόμα στους τραπεζίτες της Βαβυλώνας τους τόκους των δανείων.

Το Βαβυλωνιακό δάνειο δημιούργησε και άλλα προβλήματα στον βασιλιά της Περσίας. Οι τόκοι των δανείο απομυζούσαν τους πόρους της Περσίας. Το εμπόριο κυριολεκτικά πάγωσε, εκτός από τις ανταλλαγές προϊόντων.

Δεν υπήρχε χρυσός για την πληρωμή των φόρων, με αποτέλεσμα ο ίδιος ο βασιλιάς να αδυνατεί να συντηρήσει τους ακόλουθους του. Ο Βασιλιάς της Περσίας, ο Κύρος, χρειαζόταν χρυσό. Η Βαβυλώνα είχε το χρυσό που ήθελε η Περσία. Η Περσία κήρυξε πόλεμο εναντίον του δανειστή της, κατέκτησε την Βαβυλωνα το 536 π.Χ. και κατάσχεσε το χρυσό της. Επίσης υίοθετησε, το Βαβυλωνιακό τοκογλυφικό σύστημα. Η τοκογλυφία ανάμεσα στα έθνη οδηγεί αναπόφευκτα στον πόλεμο.

Η ΕΛΛΑΔΑ ΚΑΤΑΚΤΑ ΤΗΝ ΠΕΡΣΙΑ


Καθώς η Περσία σπαταλούσε το χρυσό που είχε κατασχέσει από τη Βαβυλώνα, σημειώθηκε απότομη ανάπτυξη της οικονομικής δραστηριότητας. Χτίστηκαν νέες πόλεις, χρηματοδοτήθηκαν βιοτεχνίες, εξοπλίστηκαν στρατοί και χτίστηκαν παλάτια. Η οικονομική ακμή και ο πλούτος έστειλε τους Πέρσες εμπόρους στην Ελλάδα. Οι Έλληνες χρειάζονταν τα Περσικά εμπορεύματα και έτσι δανείστηκαν με τόκο.

Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα:
Το 412 π.Χ. η Σπάρτη δανείστηκε 5.000 τάλαντα από την Περσία για να ναυπηγήσει πολεμικά πλοία. Αυτό το δάνειο όπως και όλα τα υπόλοιπα είχε το γνωστό σταθερό επιτόκιο. Επτά χρόνια αργότερα, το 405 π.Χ ο Λύσανδρος ο Σπαρτιάτης χρησιμοποίησε αυτά τα πλοία για να καταστρέψει ολόκληρο τον Αθηναϊκό στόλο πόυ δέχτηκε αιφνιδιαστική επίθεση στους Αιγός ποταμούς. Αυτό το γεγονός έκανε τη Σπάρτη "Νο.1" στην Ελλάδα - και όλα αυτά με δανεικά λεφτά.

Ας εξετάσουμε λοιπόν διεξοδικά αυτή τη συναλλαγή.
Αν οι Σπαρτιάτες εξοφλούσαν με μηνιαίες δόσεις το Περσικό δάνειο, οι δόσεις θα
ανέρχονταν σε 153,19 τάλαντα το μήνα για 7 χρόνια. Με βάση το 33,3%, το συνολικό ποσό που χρειαζόταν για την εξόφληση του δανείου θά έφτανε τα 12.857,96 τάλαντα.

Είναι ένα σημαντικό ποσόν, αν βέβαια μπορούσε να μαζευτεί μια και δεν κυκλοφορούσε τόσο πολύ ρευστό που να επαρκεί για την εξόφληση των δόσεων. Το πιθανότερο είναι ότι οι Σπαρτιάτες χρειάζονταν και τα 5.000 τάλαντα και οποιοδήποτε άλλο ποσό μπορούσαν να συγκεντρώσουν για να προετοιμαστούν για τον επερχόμενο πόλεμο. Αν όντως συνέβη κάτι τέτοιο η εξέλιξη της οφειλής θα ήταν κάπως έτσι:

Η οφειλή της Σπάρτης στην Περσία με επιτόκιο 33,3% και κεφαλαιοποίηση των τόκων λόγω της μη καταβολής των δόσεων:

Απο Δάνειο 5.000 ταλάντων
6.666,65 τάλαντα στο τέλος του 1 ου έτους

8.888,84 τάλαντα στο τέλος του 2ου έτους
11.851,79 τάλαντα στο τέλος του 3ου έτους
15.802,39 τάλαντα στο τέλος του 4ου έτους
21.069,85 τάλαντα στο τέλος του 5ου έτους
28.093,13 τάλαντα στο τέλος του 6ου έτους
37.457,51 τάλαντα στο τέλος του 7ου έτους
Εκείνη την εποχή ένα τάλαντο ήταν ένα σημαντικό ποσό. 5.000 τάλαντα αρκούσαν για την αγορά ενός ολόκληρου στόλου. 37.000 τάλαντα ήταν ένα αστρονομικό ποσό.
"Ό δανειζόμενος είναι υπηρέτης του δανειστή".

Η Σπάρτη αναγκάστηκε να χρησιμοποιήσει το στόλο για την αγορά του οποίου είχε δανειστεί και δεν μπορούσε να αφήσει το απλήρωτο χρέος να μγαλώνει κι άλλο. Όταν κέρδισε τον πόλεμο μετέφερε την υποχρέωση της αποπληρωμής αυτού του γιγαντιαίου χρέους στην Αθηνά, που έγινε με τη σειρά της(αντι για τη Σπάρτη) ο υπηρέτης της Περσίας.

Οι Πέρσες ένιωθαν σίγουρα οι κερδισμένοι της υπόθεσης.
Οι Έλληνες αλληλοσκοτώνονταν, και το δάνειο των 5.000 ταλάντων είχε αποφέρει σττην Περσια αμύθητα πλούτη.
Αυτά τα δάνεια ήταν που άφαίμαζαν τον πλούτο της Ελλάδας και άνοιγαν το δρόμο ενός ατελείωτου πολέμου.

336 π.Χ. Αλέξανδρος ο Μέγας




Ο Φίλιππος ο δεύτερος ο Μακεδών είναι πια νεκρός. Ο Φίλιππος είχε κατακτήσει όλες τις υπόλοιπες Ελληνικές πόλεις και είχε επιβάλλει την κυριαρχία του σ' ολόκληρη την Ελληνική επικράτεια.

Ο διάδοχος του θρόνου ήταν ο γιος του, ο Αλέξανδρος. Αφού χειρίστηκε με επιτυχία τη δυσφορία του στρατού, επιθεώρησε το θησαυροφυλάκιο. Το περιεχόμενο του ήταν μόλις 120.000 τάλαντα. Το ποσόν άυτο δεν έφτανε καν για τα έξοδα της συντήρησης του στρατού.

Χρωστούσε επίσης 1.500.000 τάλαντα. Ο Αλέξανδρος δεν είχε άλλη επιλογή. Έπρεπε να βρει χρήματα για να πληρώσει το στρατό και να εξοφλήσει τα χρέη του. Η Ελλάδα ήταν "στεγνή" από χρήματα. Η Περσία ήταν πλούσια.

Είχε τα χρήματα που είχε κατασχέσει από την Βαβυλώνα, και τις δόσεις που της κατέβαλε η Αθήνα και οι άλλες Ελληνικές πόλεις για τους τόκους των δανείων που τους χορηγούσε τόσον καιρό. Η πιεστική ανάγκη για χρήματα ήταν ακόμη ένας από τους λόγους που ώθησαν τον Αλέξανδρο να επίτεθεί και να κατακτήσει την Περσία.

Οδηγώντας την πανίσχυρη Ελληνική φάλαγγα εναντίον των Περσών πέτυχε εκπληκτικές νίκες και κέρδισε μια αυτοκρατορία - και 440.000.000 χρυσά τάλαντα από τις τράπεζες και "τους ναούς του Δαρειου.

Η ΡΩΜΗ ΚΑΤΑΚΤΑ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ


Η Ελληνική αυτοκρατορία του Αλεξάνδρου καταλάμβανε σχεδόν ολόκληρο τον τότε γνωστό κόσμο. Μια υποδειγματική Ελληνική πόλη χτιζόταν σε κάθε κατακτημένη χώρα για να διατρανώσει την ανωτερότητα του Ελληνικού πολιτισμού. Κάθε πόλη είχε και ένα ναό. Κάθε ναός ήταν και τράπεζα που χορηγούσε δάνεια με τόκο.

Σταδιακά ο χρυσός ως μέσο πληρωμής τόκων συσσωρεύτηκε στους Ελληνικούς ναούς που βρίσκονταν σ' ολόκληρη την έκταση της αυτοκρατορίας. Αυτό προκάλεσε οικονομική ύφεση. Οι Έλληνες έμποροι ίδρυσαν πόλεις στη Βόρεια και Νότια Ιταλία. Στην Κεντρική Ιταλία υπήρχε μια νέα ρωμαλέα Ρωμαϊκή Ομοσπονδία.

Οι Έλληνες έμποροι είχαν στενές εμπορικές σχέσεις με τους Ρωμαίους γείτονες τους. Οι περισσότερες συναλλαγές γίνοταν με το σύστημα του τοκισμού. Οι Ρωμαίοι βρίσκονταν σε δύσκολη θέση, αφού έπρεπε να "τακτοποιήσουν" τις ολοένα και αυξανόμενες οφειλές τους στους Έλληνες, και ταυτόχρονα να συντηρούν τα στρατεύματα τους, που ήταν απαραίτητα για τη διεξαγωγή των ατελείωτων πολεμικών τους επιχειρήσεων. Η Ρώμη αποφάσισε να κερδίσει με πόλεμο ό,τι δεν μπορούσε να κερδίσει με την ειρήνη. Στράφηκε λοιπόν εναντίον της Ελλάδας, την κυρίευσε, και κατάσχεσε τον πλούτο που είχαν συγκεντρώσει οι ναοί, οι δημοτικές και οι ιδιωτικές τράπεζες.

Κανένας άνθρωπος και κανένα έθνος δεν θέλει τη σκλαβιά. Όταν γίνει αντιληπτό οτι ο δανεισμός είναι ένα "κόλπο" και ότι δεν υπάρχει τρόπος να εξοφληθεί το χρέος, τότε και οι, άνθρωποι και τα έθνη θα στραφούν εναντίον των δανειστών τους.

Ένα δάνειο πρέπει να συνοδεύεται από δωροδοκίες για να εξευμενίσει τους ηγέτες του ισχυρότερου έθνους.

Η Βαβυλώνα έπαιζε ενεργό ρόλο στις εσωτερικές υποθέσεις των γειτόνων της. Η Περσία επίσης επενέβαινε πάντοτε στα εσωτερικά της Ελλάδας. Παρά τις δωροδοκίες και τα "λαδώματα", με την πάροδο του χρόνου, το "σύστημα" γεννά τόσο μεγάλη δυσαρέσκεια και απόγνωση που δεν μπορεί να κατασταλεί με τέτοιου είδους μέσα.
ΠΗΓΗ: Παλιό περιοδικό Nexus και http://freelakon.pblogs.gr/
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
Share/Bookmark

Δημοφιλείς αναρτήσεις

Συνολικές προβολές σελίδας