Τα μυστηριώδη αγάλματα του Σανσεβέρο

Στη Νάπολη στο παρεκκλήσι τού Σανσεβέρο φιλοξενούνται κάποια παράξενα γλυπτά εξωπραγματικής πλαστικότητας και απαράμιλλου κάλλους. Τα γλυπτά σμιλεύτηκαν τον 18ο αιώνα και είναι ένας άλυτος γρίφος για ερευνητές και ειδικούς επιστήμονες. Τα αγάλματα είναι κατασκευαστικά αδύνατον να πραγματοποιηθούν γιατί κυριολεκτικά υπερβαίνουν τις πλαστικές ιδιότητες τού μαρμάρου ή τις δυνατότητες των ανθρώπινων εργαλείων!
Και πράγματι, η σινδόνη του «Κεκαλυμμένου Χριστού» τού Τζουζέπε Σανμαρτίνο και το πέπλο τής «Σεμνότητας» τού Αντόνιο Κοραντίνι αποτελούνται ούτε λίγο ούτε πολύ από… διαφανές μάρμαρο! Κυριολεκτικά!

Και πράγματι, η σινδόνη του «Κεκαλυμμένου Χριστού» τού Τζουζέπε Σανμαρτίνο και το πέπλο τής «Σεμνότητας» τού Αντόνιο Κοραντίνι αποτελούνται ούτε λίγο ούτε πολύ από… διαφανές μάρμαρο! Κυριολεκτικά!

Μάρμαρο που σμιλεύτηκε σε πάχος μόλις 2-3 χιλιοστών! Ο επισκέπτης μένει άναυδος, στην ιδέα ότι κάθε ένα από αυτά τα αριστουργήματα, κατασκευάστηκε εξ’ αρχής από μάρμαρο. Αυτό φαίνεται αδιανόητο και στον πιο λογικό άνθρωπο! Είναι αδύνατον η σμίλη και τα άλλα εργαλεία ενός γλύπτη, να περάσουν μέσα στις πολλές πτυχές που σχηματίζει το δίχτυ και να το δημιουργήσουν».

Κι όμως τα αγάλματα είναι εκεί. Υπάρχουν ως ζωντανή απόδειξη. Έχουν και ένα κοινό στοιχείο: οι γλύπτες που τα φιλοτέχνησαν δεν ήταν και τόσο διάσημοι ούτε διέθεταν κάποιες ξεχωριστές ικανότητες (που θα είχαν αποτυπωθεί και σε άλλα έργα τους). Και οι δυο τους όμως συνεργάστηκαν για την κατασκευή των γλυπτών με τον μεγάλο αλχημιστή Ραïμόντο Ντι Σάνγκρο, τον επονομαζόμενο «Πρίγκιπα τού Σανσεβέρο»!

Όπως δε φαίνεται να προκύπτει από την διασωθείσα συμβολαιογραφική πράξη που συνήφθη στις 25/11/1752 μεταξύ τού Ντι Σάνγκρο και τού Giuseppe Sanmartino, η μαρμάρινη, εξωπραγματικής πλαστικότητας σινδόνη που καλύπτει τον «Κεκαλυμμένο Χριστό» κάποτε υπήρξε… ένα κανονικό βαμβακερό σεντόνι, ένα πέπλο κυριολεκτικά «απολιθωμένο», το οποίο βάσει κάποιας παράξενης αλχημιστικής μεθόδου, μετατράπηκε σε ένα λεπτό στρώμα μαρμάρου αναμεμιγμένο με καρμίνιο! Δηλαδή κανονική μεταστοιχείωση! Και να ’ταν μόνο αυτό; Υπάρχει και μια άλλη απίστευτη δημιουργία τού διαβόητου αλχημιστή που προκαλεί σοκ:

«Δύο σιδερένιοι σκελετοί, ενός άνδρα και μιας γυναίκας που εκτός από τα σιδερένια οστά έχουν περιπλεγμένα γύρω τους με απίστευτη ακρίβεια το κυκλοφορικό σύστημα τού ανθρώπου, και αυτό όμως μεταλλικό! […] Όποιος δει από κοντά το εκπληκτικό αυτό έργο, μένει έκθαμβος από την απίστευτη λεπτομέρεια με την οποία έχουν παρουσιαστεί όλες οι ανθρώπινες φλέβες και αρτηρίες! Ακόμη και οι μικρότερες και πιο ασήμαντες! […] Αυτό που είναι πέραν πάσης αμφιβολίας είναι το ότι κανείς μεταλλουργός ή καλλιτέχνης, όση τέχνη και όσες γνώσεις ανατομίας και αν διαθέτει, δεν μπορεί ούτε σήμερα να κατασκευάσει ένα τέτοιο ακριβέστατο σιδερένιο αντίγραφο τού ανθρώπινου κυκλοφορικού συστήματος!»

«Ταυτόχρονα όμως ο παρατηρητής θα νιώσει μια ανατριχίλα, γιατί αισθάνεται ότι οι τρομερές φήμες που υπάρχουν για το συγκεκριμένo έργο, είναι αλήθεια… Τι λένε αυτές οι φήμες; Ότι ο τρομερός πρίγκιπας εισάγοντας στο αίμα κάποια αλχημιστική ουσία, μετέτρεψε σε σίδηρο το αίμα και τα οστά ενός αληθινού ανθρώπινου σώματος τού οποίου τα υπόλοιπα στοιχεία όταν έλιωσαν άφησαν το σιδερένιο ‘‘υπόλοιπο” που βλέπουμε σήμερα!».

Σύμφωνα δε με τον θρύλο, ο «Πρίγκιπας τού Σανσεβέρο» ο οποίος «στην εποχή του θεωρήθηκε ένας σκοτεινός μάγος που προκαλούσε τρόμο στις λαϊκές μάζες, […] αναζητούσε είτε ‘‘εθελοντές” είτε έβρισκε σώματα πολύ πρόσφατα πεθαμένων ανθρώπων και ασκούσε πάνω τους την τέχνη του!»
Υπάρχουν ισχυρές ενδείξεις, ότι κατά την κατασκευή τους, εφαρμόστηκαν μέθοδοι που δεν είμαστε σε θέση να αναγνωρίσουμε και να εξηγήσουμε σήμερα.

Ωστόσο, εύλογα θα αναρωτηθεί κάποιος, μήπως υπάρχουν τρόποι επέμβασης στην ύλη, που διαφεύγουν (ή αποσιωπώνται) από τη σημερινή κατεστημένη επιστήμη...
...Όταν ο νους συνέλθει από το πρώτο σοκ, καθώς αντικρίζει αυτά τα απίστευτα «αγάλματα», έχει δύο επιλογές:

• Να απωθήσει, ή να ερμηνεύσει όπως-όπως αυτό που βλέπει, προστατεύοντας από την κατάρρευση το σύστημα λογικής του...

• Ή να δεχθεί ότι ο φοβερός Πρίγκηπας του Σανσεβέρο μπορούσε πράγματι να μετατρέπει σε μάρμαρο όποια ύλη ήθελε, όπως ρητά λέει το καταπληκτικό συμβόλαιο που έχει διασωθεί και περιέχει μάλιστα και την αλχημιστική συνταγή που χρησιμοποίησε...

Στην πρώτη περίπτωση, ο επισκέπτης, αποχωρεί «ασφαλής», αλλά με ένα μεγάλο ερωτηματικό να πλανάται βαθιά μέσα του.

Στη δεύτερη, νιώθει την επιθυμία να «βουτήξει» στα βαθιά νερά της αλχημείας και των τρομερών γνώσεων που κάποιοι τις κράτησαν μακριά από το κοινό, ως επτασφράγιστο μυστικό, εξασφαλίζοντας έτσι εξουσία και δύναμη για τον εαυτό τους και μόνο...

Στα υπόγεια εργαστήρια του παλατιού του, ο Ραïμόντο Ντι Σάνγκρο Σανσεβέρο στο Largo San Domenico Maggiore, αφοσιώθηκε σε πειράματα σκοτεινά και παράξενα, στα πιο διαφορετικά πεδία των επιστημών και των τεχνών. Από τη χημεία και την υδροστατική, ως την τυπογραφία και την μηχανική, πέτυχε καταπληκτικά αποτελέσματα και χαρακτηρίσθηκε «καταπληκτικός» από τους συγχρόνους του. Ωστόσο, όλοι φάνηκαν πάντοτε εξαιρετικά απρόθυμοι να αποκαλύψουν τα «μυστικά» του και τις λεπτομέρειες για τις εφευρέσεις του.

Ο πρίγκιπας μιλούσε πολλές ευρωπαϊκές γλώσσες, όπως επίσης αραβικά και εβραϊκά. Κινήθηκε σε υψηλότερους κοινωνικούς κύκλους. Ήταν μεγάλος θαυμαστής του Leonardo da Vinci: του εφευρέτη, επιστήμονα και ζωγράφου, που ενδιαφέρθηκε για το ανθρώπινο σώμα, αλλά επίσης και για την αλχημεία, αν και δεν έγινε ποτέ σαφές κατά πόσον αυτός άσκησε την συγκεκριμένη τέχνη.

Στους επιστημονικούς κύκλους, ο Ραïμόντο Ντι Σάνγκρο Σανσεβέρο είναι γνωστός ως εφευρέτης: όντας ακόμη φοιτητής, εντυπωσίασε τους δασκάλους του με την κατασκευή ενός πτυσσόμενου μηχανισμού, σώζοντας έτσι μια σημαντική θεατρική παράσταση. Όπως ο Λεονάρντο Ντα Βίντσι, είχε κι αυτός πάθος για τις πολεμικές μηχανές.

Είναι γνωστό ότι ο Ραïμόντο Ντι Σάνγκρο ήταν ηγετικό μέλος του Τεκτονισμού. Ήταν, στην πραγματικότητα, ο επικεφαλής της ναπολιτάνικης Μασονικής Στοάς, μέχρι που τον αφόρισε η Εκκλησία. Περιέργως όμως, ο Πάπας Βενέδικτος ο XIV ανακάλεσε πολύ σύντομα τον αφορεσμό του. Για ορισμένους σχολιαστές, αυτό οφειλόταν στο γεγονός ότι ο Πάπας ανακάλυψε ότι όλες οι κατηγορίες εναντίον του πρίγκιπα ήταν προϊόν συκοφαντίας και φθόνου από τους εχθρούς και τους πολεμίους του. Για άλλους, ήταν απλώς το αποτέλεσμα πολιτικών ελιγμών που εφάρμοζε ο ποντίφικας, ενώ για κάποιους τρίτους ήταν το αποτέλεσμα μιας σκοτεινής συμμαχίας που συνήφθη μεταξύ των δύο ισχυρών εκείνων ανδρών.

Ο Ντι Σάνγκρο παραδόξως επίσης συνδέεται με τον κόμητα Καλιόστρο (Cagliostro), άλλη μια αινιγματική φυσιογνωμία και έναν από τους πιο διάσημους Τέκτονες, ο οποίος σύμφωνα με την παράδοση ήταν εμπνευστής του.

Το 1790, μπροστά σε ένα δικαστήριο της ρωμαϊκής Ιεράς Εξέτασης, ο Καλιόστρο ισχυρίστηκε ότι όλες οι γνώσεις του σχετικά με την αλχημεία (αυτή ήταν η κατηγορία που τον βάραινε), προέρχονταν από «έναν πρίγκιπα ο οποίος είχε ένα μεγάλο πάθος για τη χημεία» και πως εκείνος τον είχε διδάξει, πολλά χρόνια πριν στη Νάπολη.

Οι δικαστές δεν τον πίστεψαν και δεν έδωσαν καμία βαρύτητα στα λόγια του. Εν τούτοις, κανένα στοιχείο σχετικά με αυτή τη δίκη δεν είναι διαθέσιμο! Όλα τα πρακτικά από τη δίκη χαρακτηρίστηκαν απόρρητα και μέχρι σήμερα παραμένουν εγκλωβισμένα στο εσωτερικό του Βατικανού…

Ο πρίγκιπας συνέχισε να πειραματίζεται στο κελάρι του παλατιού του, στο San Domenico Maggiore. Όμως οι φήμες για τα παράξενα πειράματα δεν μπορούσαν να καταλαγιάσουν. Ανησυχητικοί ψίθυροι έλεγαν πως ο πρίγκιπας κωδικοποιούσε την εργασία του με παράξενα σύμβολα. Πιστεύεται μάλιστα ότι μέσα στην εκκλησία του Σανσεβέρο περιέχεται πράγματι μια κρυπτογραφημένη μασονική επιγραφή, ένα μήνυμα που πολλοί έχουν προσπαθήσει να ξεδιαλύνουν, πλην όμως ανεπιτυχώς.

Όταν εξετάζουμε το εκκλησάκι σήμερα, υπάρχουν ορισμένα χαρακτηριστικά που έχουν συμβολικές προεκτάσεις – πράγματα τα οποία εξηγούν οι ξεναγοί. Μερικά χαρακτηριστικά έχουν «διπλό entendre» (διπλή σημασία), που υποδηλώνουν ότι ο Ντι Σάνγκρο μπορεί να ήταν πράγματι γνώστης κάποιας απόκρυφης παράδοσης, αλλά οι ενδείξεις είναι σποραδικές και μερικές φορές αντιφατικές.

Στο τέλος της βόλτας στο εκκλησάκι, ο επισκέπτης οδηγείται κάτω σε ένα μικρό σπήλαιο. Τα αρχικά σχέδια δείχνουν ότι αυτό το δωμάτιο προοριζόταν για τον ενταφιασμό κάποιων ανθρώπων. Για άγνωστο λόγο όμως, το έργο δεν ολοκληρώθηκε.

Στο δάπεδο υπάρχει μια ορθογώνια μαρμάρινη πλάκα, φανερή ένδειξη ότι εδώ κάποτε είχε εναποτεθεί ο «Κεκαλυμμένος Χριστός» του Giuseppe Sanmartino. Ωστόσο εκεί μέσα, σε δύο γυάλινες προθήκες βρίσκονται οι παράξενοι σκελετοί ενός άνδρα και μιας γυναίκας. Φλέβες και αρτηρίες και των δύο αυτών ατόμων, παραμένουν απολύτως άθικτες!

Ο σκελετός της γυναίκας, φαίνεται να έχει τα μάτια άθικτα, σχεδόν γυαλιστερά, αλλά με μια πραγματικά τρομοκρατημένη έκφραση. Αλλά αυτό που είναι αξιοσημείωτο είναι οι φλέβες και τα εσωτερικά της όργανα, τα οποία λογικά θα έπρεπε να διαλυθούν αμέσως μετά το θάνατο. Αντ’ αυτού, παραμένουν σε άριστη κατάσταση αιώνες μετά.

Η καρδιά της διατηρείται ολόκληρη και μπορείτε να δείτε ακόμα και τα αιμοφόρα αγγεία μέσα στο στόμα της. Ήταν έγκυος και στην κοιλιά της, είναι ορατός ο πλακούντας από τον οποίο φαίνεται ο ομφάλιος λώρος που ένωνε το έμβρυο.

Πιστεύεται ότι χορηγήθηκε κάποιο είδος ενδοφλέβιας ένεσης με κάποια ουσία, η οποία κατά την είσοδό της στο κυκλοφορικό σύστημα, μπλοκάρισε τα αγγεία σταδιακά, μέχρι του σημείου που προκάλεσε και το θάνατο του θύματος. Σε αυτό το σημείο, η ουσία μπορεί να «μεταλλοποίησε» φλέβες και αρτηρίες, διατηρώντας τις, χωρίς αποσύνθεση.

Άλλοι αναφέρουν ότι η μέθοδος διατήρησης πραγματοποιήθηκε σε πτώματα, αλλά ωστόσο, το αίμα δεν ταξιδεύει σε ένα νεκρό σώμα, πολλαπλασιάζοντας έτσι το μυστήριο.

Εάν σε όλα αυτά προσθέσουμε και το όνομα του Αλχημιστή, το: di Sangro που ετυμολογικά τουλάχιστον παράγεται από το ισπανικό sangre (αίμα), και που παραπέμπει εύκολα σε προσωνύμιο ανθρώπου που ήξερε τα πάντα σχετικά με το αίμα και την κυκλοφορία του, τότε το μυστήριο όχι μόνο μεγαλώνει αλλά γίνεται και έντονα ανησυχητικό.

Αλλά αυτό δεν είναι και το μόνο πρόβλημα… Η σύριγγα που θα έπρεπε να πραγματοποιήσει την υποδόρια ένεση, εφευρέθηκε εκατό χρόνια αργότερα από έναν χειρουργό της Λυών, τον Carlo Gabriele Pravaz (1791-1853)!

Δεν είναι λοιπόν περίεργο που κουτσομπολιά και άγριες φήμες, ξέσπασαν στη θέα των συγκεκριμένων σκελετών. Κάποιοι ισχυρίστηκαν ότι ο Ραïμόντο Ντι Σάνγκρο «ήταν μάγος και διαβολικός αλχημιστής που άρπαζε ανθρώπους, με σκοπό να εκτελεί ειδεχθή πειράματα στους οργανισμούς τους».

Και κάτι τελευταίο: Υπάρχει μια μικρή "ανωμαλία" στον Χριστό που καλύπτεται με το πέπλο, καθώς πάνω από το ρουθούνι του, διακρίνεται μια μικρή εσοχή ως εάν η σινδόνη να έχει διηθηθεί από την ανάσα κάποιου που προσπαθεί να εισπνεύσει εναγωνίως αέρα. Αυτός που χρησίμευσε ως μοντέλο για τον Ιησού, ήταν ζωντανός, εκείνη τη στιγμή, προσπαθώντας να ανασάνει, ή νεκρός;

Ο πραγματικός Ιησούς εξαφανίστηκε από τον τάφο του - αλλά δεν είναι ο μόνος. Ο καθένας μπορεί ακόμη να δει την ταφόπλακα του πρίγκιπα στο παρεκκλήσι.

Πέθανε στις 22 Μαρτίου του 1771, «από μια ξαφνική ασθένεια που προκλήθηκε από τα πειράματά του». Κατά τη διάρκεια μιας μακράς νύχτας που πέρασε στο εργαστήριό του, εισέπνευσε κατά πάσα πιθανότητα, ή κατάπιε κάποια τοξική ουσία, η οποία όμως αυτή τη φορά απέβη φονική. Η σαρκοφάγος του, ωστόσο, δεν περιέχει το σώμα του!!! Κάποιος το έκλεψε. Άγνωστο όμως γιατί…

πηγές : http://seiriosteam.blogspot.com

               http://secrethresholds-masvidal.blogspot.com/

ΤΑ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΑ ΜΥΣΤΗΡΙΑ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ -HAARP, ντοκιμαντέρ

Μυστήριο με περίεργο κρανίο που βρέθηκε στην Ρωσία

  Στο παρακάτω βίντεο παρουσιάζεται ένα περίεργο επιμηκές κρανίο που βρέθηκε  τον Ιανουάριο του 2009 από αρχαιολόγους σε δάσος  στο Ομσκ της Ρωσίας.

Το  Μουσείο Ιστορίας και Πολιτισμού του Ομσκ, χρονολόγησε το κρανίο γύρω στο 4ο αιώνα π. Χ.

Οι αρχαιολόγοι πιστεύουν ότι η παραμόρφωση του κρανίου οφείλεται σε κάποιο έθιμο των ανθρώπων της εποχής όπου με την παραμόρφωση των κρανίων των νηπίων, και με αυτό τον τρόπο αυξάνονταν οι νοητικές τους ικανότητες.



Η εξήγηση αυτή όμως δεν είναι ικανοποιητική,καθώς παρόμοια κρανία έχουν βρεθεί σε αρκετές περιοχές του πλανήτη που γεωγραφικά δεν έχουν καμιά σχέση μεταξύ τους(Το κρανίο της φωτογραφίας έχει βρεθεί στο Περού)άλλα και θα ήταν δύσκολη η επαφή αυτών των λαών για να έχουν κάποιο κοινό έθιμο.

Υπάρχουν αναπαραστάσεις σε πολλούς λαούς με ανθρώπους που έχουν τέτοια κρανία σχεδόν σε κάθε πολιτισμό.Δηλαδή άνθρωποι με τέτοια κρανία φαίνεται ότι κυκλοφορούσαν ανάμεσα σε όλους τους λαούς, από την Ρωσία μέχρι την Κεντρική Αμερική!!

Παρακολουθείστε το βίντεο ,ξαναδιαβάστε αυτό, δείτε τις παρακάτω εικόνες,και θα τα ξαναπούμε...
 ΒΙΣΑΛΤΗΣ/visaltis.blogspot

Αστρολογία, Μαγεία και Μυστήρια σε αρχαιολογική ανασκαφή

Αρχαιολόγοι στη Γερμανία παρουσίασαν την περασμένη εβδομάδα ένα μικρό τμήμα κάποιων ευρημάτων που βρέθηκαν μετά από ανασκαφές στην περιοχή Nebra, τα οποίο υποστηρίζουν ότι είναι από τα παλιότερα που έχουν βρεθεί σε όλο τον κόσμο.


Οι ανασκαφές έγιναν στο Mittelberg, σε ένα λόφο στο δάσος Ziegelroda 180 χιλιόμετρα ΝΔ του Βερολίνου. Η περιοχή δεν έγινε άμεσα γνωστή στα μέσα ενημέρωσης για να αυξηθεί η ασφάλεια στην περιοχή έτσι ώστε να αποφευχθούν οι έφοδοι από αρχαιοκάπηλους.


Οι αρχαιολόγοι πέρα από την παρουσίαση των ευρημάτων έδωσαν και μια πιο μαγική εξήγηση για αυτή την ανακάλυψη. Μετά από έρευνες έφτασαν στο συμπέρασμα ότι στις 22 Ιουνίου κάθε χρόνο ο ήλιος δύει πίσω από το ψηλότερο βουνό της Γερμανίας το Brocken, το οποίο βρίσκεται 85 χιλιόμετρα βορειοδυτικά από τη θέση των ευρημάτων.


Το βουνό αυτό εμφανίζεται στη μυθολογία της Βόρειας Ευρώπης σαν το σημείο που συγκεντρώνονταν μια ομάδα 13ων μαγισσών κάθε χρόνο στις 30 Απριλίου. Και αυτό που οδηγεί τους επιστήμονες σε αδιέξοδο, μη μπορώντας να εξηγήσουν πλήρως την έννοια του είναι ένας χρυσοχάλκινος δίσκος που βρέθηκε στην ίδια περιοχή πριν από τρία χρόνια και ο οποίος απεικονίζει το βουνό Brocken καθώς και 32 αστέρια στα οποία συμπεριλαμβάνονται και οι Πλειάδες.


Ο δίσκος αυτό παρουσιάζει την παλαιότερη θέση των αστεριών στον ουρανό. Οι επιστήμονες πιστεύουν ότι κατά την εποχή του χαλκού θάφτηκε για να προστατευθεί, ενώ βρίσκονται ανάμεσα σε δύο απόψεις για το αν ο τόπος που βρέθηκε ήταν κάποιος βασιλικός τάφος ή χώρος αποθήκευσης ιερών αντικειμένων.


Στην παρουσίαση που έγινε στα ΜΜΕ δείχθηκε και ένα τμήμα στο οποίο η αρχαιολογική σκαπάνη είχε κατεβεί περίπου μισό μέτρο κάτω από το έδαφος και είχαν εμφανιστεί τοιχώματα φτιαγμένα από πέτρα τα οποία ήταν περιτριγυρισμένα από τάφρους. Ο Wolfhard Schlosser καθηγητής αστρονομίας είπε ότι η όλη κατασκευή ήταν με τέτοιο τρόπο φτιαγμένη που κάθε ισημερία φαινόταν σαν να εξαφανίζεται ο ήλιος πίσω από το βουνό Brocken. Έτσι πολλοί επιστήμονες πιστεύουν ότι το κτίριο αυτό λειτουργούσε σαν αστεροσκοπείο, έτσι ώστε να κανονίζουν το ημερολόγιο για τις καλλιέργειες τους.


Στη γύρω περιοχή εκτός των παραπάνω έχουν βρεθεί και άλλοι 1000 τάφοι από την ίδια περίοδο. Δυστυχώς όμως μέχρι στιγμής δεν έχει βρεθεί κανένα στοιχείο για τους ανθρώπους της περιοχής, στους οποίους δεν αναφέρεται καμία πηγή, αρχαία Ελληνική ή γενικότερα της Μεσογείου. Η αναζήτηση σε αρχαιοελληνικές πηγές έγινε εκτός των άλλων γιατί έχουν βρεθεί δύο χάλκινα σπαθιά τα οποία είναι κατασκευασμένα με την τεχνική που χρησιμοποιούνταν στις Μυκήνες, ενώ έχουν και σχήμα ίδιο με σπαθιά που έχουν βρεθεί στη Ρουμανία και την Ουγγαρία.






http://www.itechnology.co.za/index.php?click_id=31&art_id=qw1032973740198B265&set_id=1
http://www.esoterica.gr/

Ο πραγματικός εξορκισμός της.....Έμιλυ Ρόουζ

Η Anneliese Michel (το πραγματικό όνομα της κινηματογραφικής «Emily Rose», που έγινε γνωστή από την ταινία «Ο εξορκισμός της Έμιλυ Ρόουζ», η οποία όμως αποκλίνει κάπως από τα πραγματικά γεγονότα) ήταν μια Γερμανίδα σπουδάστρια κολλεγίου, γεννημένη στο Leiblfing, ένα μικρό χωριό της Βαβαρίας, στη Γερμανία. Οι γονείς της ήταν βαθιά θρησκευόμενοι άνθρωποι (καθολικοί) κι έτσι μεγάλωσε σε ένα έντονα θρησκευτικό περιβάλλον.

Από τη γέννησή της, στις 21 Σεπτεμβρίου του 1952, η Anneliese Michel είχε μια κανονική νεανική ζωή.
Χωρίς προειδοποίηση, η ζωή της άλλαξε σε μια μέρα το 1968 όταν η ίδια άρχισε να τρέμει και ήταν ανίκανη να ελέγξει το σώμα της. Δεν μπορούσε να καλέσει τους γονείς της, Josef και Anna, η οποιαδήποτε από της 3 αδελφές της. Ένας νευρολόγος από την ψυχιατρική κλινική Würzburg διέγνωσε «Grand Mal» επιληψία. Εξαιτίας της δύναμης που είχαν αυτές οι επιληπτικές κρίσεις και η κατάθλιψη που απήλθε, η Anneliese μεταφέρθηκε σε ψυχιατρικό νοσοκομείο για ιατρική φροντίδα και περίθαλψη.

Η διαμονή της στο νοσοκομείο δεν βελτίωσε την υγεία της. Επιπλέον άρχισε να πάσχει κι από κατάθλιψη.
Έχοντας επικεντρώσει τη ζωή της στην καθολική πίστη, η Anneliese άρχισε να αποδίδει την κατάστασή της στην ύπαρξη δαιμόνων.
Σταδιακά απέκτησε μια δυσανεξία με θρησκευτικούς χώρους και σύμβολα, όπως ο σταυρός. Αργά ή γρήγορα, αφότου οι επιθέσεις άρχισαν, η Anneliese άρχισε να «βλέπει» δαιμονικές μορφές κατά της διάρκεια της καθημερινής της προσευχής.

Ήταν τέλη του 1970 και καθώς τα άλλα νέα παιδιά απολάμβαναν την εποχή της ειρήνης και ελευθερίας, η Anneliese πάλευε με την έμμονη ιδέα της ότι ήταν δαιμονισμένη. Φαίνεται πως δεν υπήρχε άλλη εξήγηση για της δαιμονικές γκριμάτσες κατά τη διάρκεια των προσευχών της. Αργότερα ακολούθησαν διάφορες φωνές που έλεγαν, ότι Anneliese θα «σαπίσει στην κόλαση». Ανέφερε τους «Δαίμονες» στους γιατρούς μόνο μια φορά, εξηγώντας τους πως άρχισαν να τις δίνουν εντολές. Οι γιατροί της χορήγησαν διάφορα φάρμακα που καταπολεμούσαν τις ψυχώσεις.

Η Anneliese όμως ήταν πεπεισμένη πως η ιατροφαρμακευτική αγωγή δεν την βοηθούσε και ζητούσε επίμονα τον εξορκισμό της από την εκκλησία. Το καλοκαίρι του 1973, οι γονείς της επισκέφτηκαν διάφορους ιερείς και ζητούσαν να της κάνουν εξορκισμό. Οι αιτήσεις τους απορρίφτηκαν και απλά τους πρότειναν να συνεχίσει η 20χρονη Anneliese την ιατρική της και φαρμακευτική της φροντίδα. Τους εξηγήθηκε ότι η διαδικασία (Infestatio) με την οποία η εκκλησία αποδέχεται τον δαιμονισμό είναι πολύ αυστηρή και μόνο όταν όλα τα κριτήρια και τα συμπτώματα εμφανιστούν μόνο τότε μπορεί ο ιερέας να προβεί σε εξορκισμό. Τα συμπτώματα για να ονομάσουμε μερικά είναι, ενόχληση και απάθεια σε ιερά σύμβολά, να μιλάει σε γλώσσες που ποτέ δεν γνώριζε στο παρελθόν και υπερφυσικές δυνάμεις.

Τον Νοέμβριο του 1973 ξεκίνησε η Anneliese ξεκίνησε θεραπεία με Tegretol (καρβαμαζεπίνη), ένα αντιεπιληπτικό φάρμακο, το οποίο έπαιρνε μέχρι και λίγο πριν τον θάνατό της, όταν πλέον έφτασε στο σημείο να μην μπορεί να καταπιεί τίποτα.

Το 1974, αφού ο ιερέας Ernst Alt την παρακολούθησε για κάποιο διάστημα, ζήτησε από τον αρχιερέα του Würzburg, να προχωρήσει σε εξορκισμό. Η αίτηση του ιερέα απορρίφθηκε αλλά οι επιθέσεις δεν σταμάτησαν και η συμπεριφορά της έγινε ακόμα πιο ανορθόδοξη. Στο σπίτι των γονιών της στο Klingenberg, έβριζε, χτυπούσε και άρχισε να δαγκώνει μέλη της οικογένειας της. Αρνείτο να τρώει επειδή οι «δαίμονες» δεν της το επέτρεπαν. Η Anneliese κοιμόταν στο πέτρινο δάπεδο, έτρωγε αράχνες, μύγες, και άρχισε να πίνει τα ίδια της τα ούρα. Ακουγόταν να ουρλιάζει μέσα και έξω από το σπίτι για ώρες, καθώς έσπαγε σταυρούς, κατάστρεφε εικόνες του Χριστού και άλλα ιερά σύμβολα. Η Anneliese άρχισε να αυτοτραυματίζεται σε μεγάλο βαθμό και η συμπεριφορά του να σκίζει τα ρούχα της και να ουρεί στο πάτωμα ήταν πλέον συχνό φαινόμενο.

Αφού τον Σεπτέμβριο του 1975 όλα τα κριτήρια του εξορκισμού εμφανίσθηκαν, ο αρχιερέας του Würzburg, Josef Stangl, ανέθεσε στον πατέρα Arnold Renz και τον πάστορα Ernst Alt τον «Μεγάλο Εξορκισμό» της Anneliese Michel. Η βάση αυτού του τελετουργικού ήταν το «Rituale Romanum», το οποίο ήταν ακόμα και εκείνη την εποχή ισχύων νόμος από τον 17ο αιώνα. Οι ενδείξεις έδειχναν πως η Anneliese έπρεπε να σωθεί από την ύπαρξη πολλών δαιμόνων στο σώμα της, συμπεριλαμβανομένου των Lucifer, Judas Iscariot, Nero, Cain, Hitler, Fleischmann (ένας ντροπιασμένος φραγκισκανός ιερέας του 16ου αιώνα) και μερικών άλλων «καταδικασμένων ψυχών» που είχαν φανερωθεί εντός της. Από τον Σεπτέμβριο του 1975 μέχρι τον Ιούλιο του 1976, ένας ή δύο εξορκισμοί γινόντουσαν κάθε βδομάδα. Οι επιθέσεις της Anneliese μερικές φορές ήταν τόσο δυνατές που έπρεπε να την κρατούν τρεις άνδρες ή ακόμα και να την αλυσοδένουν.
Κατά διαστήματα η Anneliese έβρισκε κάπως την ψυχική της ισορροπία και άρχισε να πηγαίνει πάλι σχολείο, έδωσε τελικές εξετάσεις στο Παιδαγωγικό Πανεπιστήμιο του Würzburg και πήγαινε στην εκκλησία.

Οι επιθέσεις, εντούτοις, δεν σταμάτησαν. Στην πραγματικότητα, την έβρισκαν συχνότερα παραλυμένη και αναίσθητη στο πάτωμα από όσο πριν. Ο εξορκισμός συνεχίστηκε κατά τη διάρκεια πολλών μηνών, πάντα με τις ίδιες προσευχές και με τους ίδιους ιερείς. Μερικές φορές τα οικογενειακά μέλη και οι επισκέπτες, όπως ένα παντρεμένο ζευγάρι που υποστηρίζει ότι έχει «ανακαλύψει» την Anneliese, ήταν παρόντα κατά τη διάρκεια των τελετουργικών. Για πολλές βδομάδες Anneliese αρνείτο την τροφή, τα γόνατά της ήταν γεμάτα πληγές και πάνω από 40 κασέτες ηχογραφήθηκαν για να κρατάνε λεπτομέρειες την ώρα του τελετουργικού.

Η τελευταία ημέρα της ιεροτελεστίας του εξορκισμού ήταν στις 30 Ιουνίου του 1976 και η Anneliese έπασχε σε αυτό το σημείο από πνευμονία. Ήταν επίσης συνολικά ισχνή έχοντας έναν υψηλό πυρετό. Εξαντλημένη και ανίκανη να εκτελέσει μόνη της της «μετάνοιες», οι γονείς της στάθηκαν μέσα και τη βοήθησαν να εκτελέσει τις κινήσεις.
«Ικετεύστε για την άφεση», ήταν η τελευταία δήλωση της Anneliese που έγινε στους εξορκιστές. Στη μητέρα της είπε, «μητέρα, είμαι φοβισμένη». Η Anna Michel πέθανε στον ύπνο της την επόμενη ημέρα, 1η Ιουλίου, το 1976 και η μητέρα της ηχογράφησε το θάνατο της κόρης της. Το μεσημέρι, ο πάστορας Ernst Alt ενημέρωσε τις αρχές στο Ασάφενμπουργκ. Ο ανώτερος κατήγορος άρχισε αμέσως τις προβλεπόμενες διαδικασίες.

Το 1974, λίγο πριν από αυτά τα τελικά γεγονότα που ξετυλίχτηκαν, η ταινία του William Friedkin «Ο εξορκιστής» (The Exorcist) έκανε την εμφάνισή της στους κινηματογράφους στη Γερμανία, και προκάλεσε ένα κύμα παραφυσικής υστερίας που πλημμύρισε το έθνος. Οι ψυχίατροι σε όλη την Ευρώπη εξέθεσαν μια αύξηση των έμμονων ιδεών μεταξύ των ασθενών τους. Οι κατήγοροι χρειάστηκαν περισσότερο από 2 έτη για να φέρουν την υπόθεση της Annaliese στο δικαστήριο, προσπαθώντας εκείνο τον χρόνο να ταξινομήσουν τα παράξενα γεγονότα και στοιχεία. Η «υπόθεση Klingenberg» θα εξεταζόταν σε δύο επίπεδα: Τι ήταν αυτό που προκάλεσε το θάνατο της Anneliese Michel και ποιος ήταν υπεύθυνος;

Οι εξορκιστές προσπάθησαν να αποδείξουν την παρουσία των δαιμόνων παίζοντας κασέτες όπου περίεργοι διάλογοι όπως δύο δαίμονες να τσακώνονται για το ποιος θα έπρεπε να φύγει από το σώμα της Anneliese, ένας από τους δαίμονες αποκαλούσε τον εαυτό του «Χίτλερ», ενώ κανένας από τους παρόντες κατά τη διάρκεια του εξορκισμού δεν είχε αμφιβολία για την παρουσία δαιμόνων.

Η έκθεση νεκροψίας, απεφάνθη ότι ο θάνατός της προκλήθηκε από κακή διατροφή και αφυδάτωση, που προέκυψε από σχεδόν έναν χρόνο υποσιτισμού, κατά τη διάρκεια των ιεροτελεστιών των εξορκισμών. Ειδικοί είπαν πως αν την ταΐζανε με το ζόρι η ζωή της θα είχε σωθεί.
Το δικαστήριο αποφάσισε πως οι γονείς της Anneliese όπως και οι εξορκιστές ήταν ένοχοι για φόνο εξ αμελείας, καθώς δεν κάλεσαν γιατρό και καταδικάστηκαν με 6 μήνες φυλάκιση.

Ορισμένοι γιατροί υποστήριξαν, πως τα συμπτώματα της Anneliese, δεν ήταν άγνωστα ούτε πρωτοφανή και υποδήλωναν ψυχικές διαταραχές που αναφέρονται και στο Διαγνωστικό και Στατιστικό Εγχειρίδιο των ψυχικών διαταραχών (DSM-IV-TR).

Πριν την δίκη, οι γονείς της Anneliese, ζήτησαν την εκταφή του σώματος της κόρης τους, με την επίσημη δικαιολογία, πως την είχαν θάψει πρόχειρα και ήθελαν να αλλάξουν το φέρετρό της. Στην πραγματικότητα, ο λόγος ήταν ένα μήνυμα που έλαβαν από μια καλόγρια, η οποία τους είπε ότι είχε δει όραμα πως το σώμα της κόρης τους παρέμενε ανέπαφο κι αναλλοίωτο, γεγονός που θα απεδείκνυε και την γνησιότητα του υπερφυσικού χαρακτήρα της υπόθεσης. Οι επίσημες εκθέσεις όμως (που δεν αμφισβητήθηκαν) ανάφεραν ότι η φθορά του σώματος ήταν συνεπής, ως προς τον χρόνο και τα σημάδια που άφηνε.

Αργότερα μια επιτροπή της Γερμανικής Εκκλησίας έβγαλε το πόρισμα πως η Anneliese δεν ήταν δαιμονισμένη, αλλά αυτό δεν κράτησε μακριά τους πιστούς που υποστήριζαν το αντίθετο. Μέχρι σήμερα ο τάφος της παραμένει μέρος προσκυνήματος για αυτούς που πιστεύουν πως η Anneliese Michel πολέμησε τον διάβολο.

Πηγές paraportal.gr en.wikipedia.org esoterica.gr .basketforum.gr/

Μερικά από τα χαρακτηριστικά των παιδιών Ίνιγκο

Πολλά έχουν γραφτεί και ακουστεί για τα Ίντιγκο και Κρυστάλλινα παιδιά, ή για τα παιδιά (κάποια),που είναι γεννημένα τον Απρίλιο του 83'..

INDIGO GENERATION

Η γενιά των παιδιών που γεννήθηκαν περίπου μεταξύ 1983-1999 ( μερικοί τα υπολογίζουν από το 1978-2003) έγιναν περισσότερο γνωστά από το βιβλίο των Lee Carroll and Jan Tober The Indigo Children (1999).

Μερικά από τα χαρακτηριστικά που επισημαίνουν οι συγγραφείς είναι:

1.Έρχονται στον κόσμο με ένα βασιλικό αίσθημα και τις περισσότερες φορές συμπεριφέρονται ως εκλεκτοί.

2. Έχουν το αίσθημα ότι «είναι προνόμιο να βρίσκονται εδώ» και εκπλήσσονται όταν οι άλλοι δεν συμμερίζονται αυτή τη πεποίθηση.

3. Η εικόνα τους δεν είναι μεγάλο θέμα. Συχνά λένε τους γονείς τους «το ποιοι είναι».

4. Έχουν πρόβλημα με τις απόλυτες εξουσίες.

5. Δεν μπορούν να κάνουν μερικά πράγματα- για παράδειγμα δεν μπορούν να περιμένουν στις ουρές.

6. Αποσυντονίζονται με συστήματα που δεν είναι εύέλικτα, που βασίζονται σε τυπικά και δεν απαιτούν δημιουργική σκέψη.

7. Συνήθως βλέπουν καλύτερους τρόπους για να κάνουν τα πράγματα είτε στο σπίτι είτε στο σχολείο γεγονός που τους κάνει να φαίνονται σαν να χτυπάνε το σύστημα.

8. Ένας παρατηρητής θα μπορούσε να τους χαρακτηρίσει αντικοινωνικούς όταν βρίσκονται στο κόσμο, αλλά εξαιρετικά κοινωνικούς όταν βρίσκονται και συναναστρέφονται τους «δικούς τους ανθρώπους». Εάν δεν υπάρχουν άνθρωποι που μπορούν να συνεννοηθούν γίνονται εσωστρεφείς, ενώ αντιμετωπίζουν το σχολείο ως κοινωνικό βασανιστήριο.

9. Δεν ανταποκρίνονται σε ενοχές τύπου « περίμενε μέχρι ο πατέρας σου να γυρίσει στο σπίτι και τότε θα συζητήσουμε τι έκανες»

10. Δεν ντρέπονται καθόλου να ζητήσουν ότι χρειάζονται, οτιδήποτε έχουν ανάγκη, ή επιθυμούν.

Η Αστρολογική πλευρά

Κάθε γενιά έχει κάποια κοινά χαρακτηριστικά που μπορούν να αποδοθούν στις διελεύσεις των εξωτερικών πλανητών μέσω των 12 ζωδίων. Ο Ουρανός μένει σε κάθε ζώδιο 7 χρόνια , ο Ποσειδώνας φτάνει γύρω στα 14 και ο Πλούτωνας που έχει αλλοπρόσαλλη τροχιά 248 χρόνων μπορεί να μείνει σε κάθε ζώδιο από 10 έως 25 χρόνια Κάθε συνδυασμός αυτών των τριών πλανητών διαρκεί τόσο ώστε να επηρεάσει ένα μεγάλο μέρος του πληθυσμό και να προσδώσει στο καθένα τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της εποχής του.

Στο Horoscope for the New Millennium, E. Alan Meece ορίζει τις τέσσερις υποομάδες που γεννήθηκαν μεταξύ 1982-2003

-«Οι Εξερευνητές», 1982-84 – (Ουρανός και Ποσειδώνας στον Τοξότη, Πλούτωνας στον Ζυγό).

Απείθαρχοι και με έλλειψη στόχου αλλά πιθανόν με μεγάλη θετικότητα και ωριμότητα… Οραματιστές, άνθρωποι της περιπέτειας , μεγάλη αίσθηση του χιούμορ, παραμυθάδες, συγγραφείς και φιλόσοφοι… αλλά δεν θα πρέπει να περιμένουμε πολλούς μεγάλους ηγέτες ανάμεσά τους.

-«Οι τρυφεροί Επιχειρηματίες», 1984-88 (Ουρανός στο Τοξότη, Ποσειδώνας στον Αιγόκερω, Πλούτωνας στο Σκορπιό0).

Περισσότερο φιλόδοξη και πειθαρχημένη ομάδα…Ισχυροί ηγέτες και σοβαροί επιχειρηματίες. Αίσθημα μεγάλης οφειλής στο κοινωνία και την Ανθρωπότητα.

-«Οι Aφιερωμένοι», 1988-1995 (Ουρανός σύνοδος με Ποσειδώνα στον Αιγόκερω, Πλούτωνας στο Σκορπιό).

Σταθεροί, επίμονοι, αποφασισμένοι, φιλόδοξοι και παθιασμένοι. Ταλέντο στις τέχνες, τη πολιτική και την οργάνωση….Μεγάλοι ηγέτες που θα βάλουν τα θεμέλια και τις βάσεις για την νέα εποχή του πολιτισμού.

-«Τα «φλογοβόλα», 1996-2003 (Ουρανός στον Υδροχόο, Ποσειδώνας στο τέλος του Αιγόκερου και στον Αιγόκερω και Πλούτωνας στο Τοξότη).

Εξωστρεφείς, ανυπάκουοι, ενεργητικοί, γρήγοροι στις αντιδράσεις τους στην εξουσία και τις συντεταγμένες ομάδες…Αστραφτεροί διανοούμενοι, προπαγανδιστές, ανανεωτές, εφευρέτες…

Στους γενέθλιους χάρτες της Indigo γενιάς υπάρχει έντονη υπεροχή Αιγοκερικών θέσεων και ιδιαίτερα μάλιστα σε εκείνους που γεννήθηκαν μεταξύ 85-91 στους χάρτες των οποίων συμπεριλαμβάνονται ο Χείρων και ο Κρόνος:

«Το 1989 και στις αρχές του 90 ο Ουρανός έκανε πλήρη αντίθεση με τον Χείρωνα και ο Ουρανός, ο Ποσειδώνας και ο Κρόνος βρισκόντουσαν στον Αιγόκερω.. Η καινούργια αυτή γενιά παιδιών φαίνεται να είναι καινοτόμα, περισσότερο ώριμη από άλλους συνομηλίκους της σε άλλες δεκαετίες. Το νευρικό τους σύστημα είναι έτοιμο να ενσωματώσει και να αφομοιώσει εύκολα τις νέες τεχνολογίες και τα κομπιούτερ και είναι αυτοί που κατά πάσα πιθανότητα θα δομήσουν τις βάσεις της νέας κοινωνίας».

Η Donna Cunningham έγραψε ένα κείμενο στο The Mountain Astrologer (Jun/July 2003) μετά από παράκληση των γονιών των Indigo και ανέφερε μερικά κοινά αστρολογικά στοιχεία στους χάρτες τους. Επικεντρώθηκε κυρίως στην σύνοδο Ουρανού-Ποσειδώνα* για ένα μεγάλο χρονικό διάστημα, πρώτα στον Τοξότη και μετά στον Αιγόκερω και τέλος στον Υδροχόο. «Τα χρόνια 84-99 ήταν ιδιαίτερα σημαντικά. Αυτά τα χαρισματικά παιδιά έχουν Ουρανό και Ποσειδώνα υπογραμμισμένο στους χάρτες τους που ίσως επίσης συνδέονται με τον Ήλιο, τη Σελήνη ή τον ωροσκόπο τους ή βρίσκονται σε όλους αυτούς τους τομείς».

*Πολλοί αστρολόγοι θεωρούν τη τετραετία της έντονης συζυγίας Ουρανού- Ποσειδώνα πολύ δυναμική και πιο ενδεικτική της γενιάς 88-92

Τα Κρυστάλλινα Παιδιά

Το καλοκαίρι του 2003 ο Richard Giles προέβλεψε τη νέα φάση του φαινόμενου της Indigo γενιάς: «Το καλοκαίρι του 2003 ο Άρης ο αρχαίος θεός του Πολέμου ήταν στο κοντινότερο σημείο που έφτασε ποτέ στη γη κατά τη διάρκεια της ανθρώπινης ιστορίας. Το 2003 ο Άρης και ο Ουρανός μπήκαν στους Ιχθύς.. Ο Άρης έμεινε 6 μήνες και ο Ουρανός συνεχίζει μέχρι το 2008. Η δυνατή Ιχθυική επίδραση αυτού του χρόνου δημιούργησε μια νέα γενιά με πολύ ουσιαστικό παρόν και μέλλον». Η δεύτερη γενιά μεταξύ 98-2003 χαρακτηρίζεται από την ίδια υπερευαισθησία και τις ίδιες δυνατές ψυχικές και έξω-αισθητηριακές ικανότητες. Μιλάμε για τα Crystal Children.

Τι λέει η επιστήμη;

Τελικά αυτές οι δύο γενιές, όπως πολλοί ειδικοί πιστεύουν – και ακόμα περισσότεροι γονείς – εκπροσωπούν το επόμενο στάδιο της ανθρώπινης ανάπτυξης; Ο διάσημος βιολόγος και συγγραφέας Rupert Sheldrake*

προσπαθεί να εξηγήσει επιστημονικά αυτές τις συμπεριφορές των παιδιών με την οριακή και εξαιρετικά οξυμμένη διαίσθηση και τις τηλεπαθητικές ικανότητες που έχουν παρατηρηθεί εδώ και μια εικοσαετία σε αυτά τα παιδιά. Σύμφωνα με τη θεωρία του των «μορφογενετικών πεδίων» λέει ότι «η βασική δομή και η συμπεριφορά των οργανισμών του παρελθόντος επηρέασε τους οργανισμούς του παρόντος με άμεσες συνδέσεις μέσω του χώρου και του χρόνου». Δηλαδή; Το εξηγεί με ένα παράδειγμα επιστημονικά αποδεδειγμένο. «Μόλις τα ποντίκια ενός εργαστηρίου στην μιαν άκρη του κόσμου μαθαίνουν πώς να βγαίνουν από το λαβύρινθο που οι ερευνητές τα έχουν βάλλει αμέσως μεταβιβάζουν τη γνώση τους στα ποντίκια ενός άλλου εργαστηρίου στη άλλη πλευρά του κόσμου που βγαίνουν γρηγορότερα από το λαβύρινθο χωρίς να έρθουν σε επαφή μεταξύ τους».

Άρα αφού οι επιστήμονες έχουν διαπιστώσει στα εργαστήρια τους ότι τα ποντίκια αλλά και άλλα είδη μεταβιβάζουν την γνώση τους στην επόμενη γενιά δεν υπάρχει λόγος να μη πιστέψουμε ότι το ίδιο φαινόμενο μπορεί να συμβαίνει και στους ανθρώπους έτσι ώστε κάθε νέα γενιά που γεννιέται να κωδικοποιεί στο dna της και να συμπυκνώνει την ανθρώπινη γνώση πιθανόν με μια φόρμα που μπορεί να μην είναι ακόμα χρήσιμη ή προσβάσιμη ατομικά αλλά που σύντομα θα γίνει.

Ελάχιστοι διαφωνούν πλέον στη παρατήρηση ότι η ανθρώπινη ανάπτυξη έχει επιταχυνθεί έντονα τις τελευταίες δεκαετίες σε σημείο που να ονομάζεται «ραγδαία»- ένας όρος που χρησιμοποιείται για να περιγράψει συνήθως την αύξηση του ανθρώπινου πληθυσμού.

Ο πληθυσμός της Γης ήταν 1 δις το 1802 και έχει φτάσει τα 6,5 δις σήμερα. Το εντυπωσιακό είναι ότι ο πληθυσμός διπλασιάστηκε από τη δεκαετία του 60 και τριπλασιάστηκε μέσα σε δύο γενιές από το 1920. Επίσης είναι γεγονός ότι οι γνώσεις μας και οι δημιουργικές καινοτομίες μας αυξάνονται με επίσης ασύλληπτη ταχύτητα – κάθε τρία χρόνια στη δεκαετία του 80 η γνώση διπλασιάζονταν, ενώ βρισκόμαστε στο επίπεδο που σχεδόν κάθε χρόνο η γνώση μας για τα πάντα διπλασιάζεται. Αυτή η «ραγδαία» αύξηση της γνώσης δεν μπορεί να εξηγηθεί αποκλειστικά από την Δαρβινική εξέλιξη και τη κληρονομικότητα.

πηγη:www.stardome.gr

Έχετε ποτέ ονειρευτεί αυτόν τον άνθρωπο?

Τον Ιανουάριο του 2006, ένας ασθενής ψυχιατρείου ζωγράφισε την εικόνα ενός ανθρώπου που εμφανίστηκε πολλές φορές στα όνειρά του. Η εικόνα ξεχάστηκε πάνω στο γραφείο του γιατρού, ώσπου μια μέρα ένας άλλος ασθενής, αναγνώρισε το ίδιο πρόσωπο και στα δικά του όνειρα. Κατόπιν έρευνας, διαπιστώθηκε ότι υπήρχαν και άλλοι ασθενείς που είχαν δει το ίδιο πρόσωπο. Μέχρι σήμερα, τουλάχιστον 2.000 άνθρωποι αναγνωρίζουν σε αυτό το... σκίτσο, τον άνθρωπο που έχουν δει στα όνειρά τους.

Σε πολλές πόλεις έχουν εμφανιστεί άνθρωποι που υποστηρίζουν ότι έχουν δει τον συγκεκριμένο άνθρωπο στα όνειρα τους... (Los Angeles, Berlin, Sao Paulo, Tehran, Beijing, Rome, Barcelona, Stockholm, Paris, New Dehli, Moskow κλπ.)
Υπάρχουν πολλές θεωρίες που έχουν δημιουργηθεί για τον συγκεκριμένο άνθρωπο, άλλοι λένε ότι είναι η προσωποποίηση του θεού, που δίνει συμβουλές στους ανθρώπους. Άλλοι λένε ότι πρόκειται για έναν αληθινό άτομο που έχει μεταψυχικές ικανότητες και μπορεί να εισέρχεται στα όνειρα των άλλων ανθρώπων. Άλλοι λένε ότι πρόκειται για σχέδιο πλύσης εγκεφάλου από μεγάλες πολυεθνικές εταιρίες... Όποια και να είναι η αλήθεια, η όλη ιστορία ακούγεται πολύ ενδιαφέρουσα. Για περισσότερες πληροφορίες - φωτογραφίες και βίντεο, επισκεφθείτε το thisman.org .

http://mystery-gr.blogspot.com/

'Καταιγίδες του χρόνου'

Όσο απίστευτο κι αν ακούγεται, υπάρχουν πραγματικές μαρτυρίες για σχίσματα στη μήτρα του χρόνου και της πραγματικότητας που μας περιβάλλει.

------------------------------------------------------------------

Όσα περισσότερα μαθαίνουμε για τη φύση της πραγματικότητας, τόσο πιο μυστήρια γίνεται. Φαντασίες όπως το φιλμ The Matrix προτείνουν ότι η ζωή στη γη δεν είναι τίποτα άλλο από μια...
πολύπλοκη εικονική προβολή που εμφυτεύεται στο μυαλό μας από εκλεπτυσμένες μηχανές.

Ισως να μην είχαν γυριστεί ταινίες όπως το Matrix αν δεν είχαμε ανακαλύψει την πολυπλοκότητα του πραγματικού κόσμου σε υποατομικό επίπεδο. Στο επίπεδο των κβάντων, ένα το έχω κατανοήσει σωστά, η ύλη έχει τόσο σωματιδιακή όσο και κυματική φύση - ή το δυναμικό να είναι και τα δύο- και το πώς συμπεριφέρεται εξαρτάται από το σημείο του παρατηρητή και τον τρόπο παρατήρησης.

Αυτό είναι ένα αρκετά πολύπλοκο θέμα το οποίο ξεφεύγει από τη σφαίρα και το βάθος του συγκεκριμένου άρθρου(εάν θέλετε περαιτέρω σε αυτό βλ. the Physics area of About.com ), αλλά μπορεί να ισχύει και το ότι η πραγματικότητα σε το επίπεδο των κβάντων δυνατόν να καθορίζεται από τη δική μας συνειδητότητα. Το συμπέρασμα αυτό δεν βρίσκει σύμφωνους όλους τους επιστήμονες, γιατί μέχρι τώρα υπάρχουν μόνο θεωρίες για την πραγματικότητα των κβάντων και κανένα επίσημο συμπέρασμα. Τι βγαίνει από όλο αυτό τον πρόλογο; Ότι το σύμπαν πιθανόν να αποτελείτε από ένα σύνολο πιθανοτήτων και ότι ο κόσμος στον οποίο ζούμε στην καθημερινότητα μας είναι ή πιο πιθανή. Η έννοια αυτή οδήγησε στις θεωρίες των παράλληλων κόσμων(ή διαστάσεων) τα οποία και δημιούργησαν άλλες πιθανότητες όπως , ταξίδια στο χρόνο και άλλες φευγάτες ιδέες.

Σύννεφα που λάμπουν, ο παράγοντας Oz και άλλα παράξενα φαινόμενα.


Μια άποψη για το ανέξηγητο η οποία καλύπτεται με ευφυή και διορατικότητα είναι το βιβλίο του Jenny Randlew Time Storms: Amazing Evidence for Time Warps, Space Rifts, and Time Travel. Μέσα σε αυτό παρουσιάζει με αρκετά πειστικό τρόπο ότι τα ταξίδια στον χρόνο όχι μόνο είναι εφικτά αλλά λαμβάνουν χώρα και τακτικά σε όλο τον κόσμο. Ο Randle έχει ως ακρογωνιαίο λίθο μιας τέτοιας πιθανότητας τις τελευταίες εξελίξεις στον τομέα της κβαντικής φυσικής και της φύσης του χρόνου με όρους του LAYMAN. Οι εξηγήσεις της είναι ξεκάθαρες και σχετικά εύκολα κατανοητές, γεγονός που αποτελεί επίτευγμα για ένα τόσο δύσκολο θέμα.

Η Randle παραθέτει στο βιβλίο της πληθώρα μαρτυριών τις οποίες έχει συλλέξει από όλο τον κόσμο. Και όλες έχον ένα κοινό στοιχείο, ότι ένα περίεργο ενεργειακό σύννεφο μπορεί να μεταφέρει ανθρώπους συχνά και τα οχήματα τους σε άγνωστες διαστάσεις. Το αποτέλεσμα τέτοιων μεταφορών είναι ότι οι εν λόγω άνθρωποι χάνουν χρόνο ( από ορισμένα λεπτά εως και μέρες), αποπροσανατολίζονται (κάτι που η Randle αναφέρει ως τον παράγοντα Oz), τηλεμεταφέρονται σε αποστάσεις που είναι αδύνατον να καλυφθούν με συμβατικά μέσα μεταφοράς, ανωμαλίες της βαρύτητας και άλλα φαινόμενα. Όλα αυτά τα περίεργα συμπεριλαμβανομένων των σύννεφων φωτός - καταιγίδες του χρόνου- μπορεί να είναι μια εξήγηση για μια ποικιλία φαινομένων που μέχρι τώρα τα κατατάσσαμε στη σφαίρα του ανεξήγητου, συμπεριλαμβανομένων των φαντασμάτων, πνευμάτων, συγχρονισμός, deja-vu, ufo και διάφορα άλλα που θεωρούνται απαγωγές από εξωγήινους.

H Randle εισηγείται ότι κανένα από τα παράπονα δεν ανήκουν στη σφαίρα του υπερφυσικού ή του paranormal, αλλά ότι αυτές οι χρονικές καταιγίδες είναι μια επιστημονική πραγματικότητα που δεν έχουμε κατανοήσει ακόμη.

Παρακάτω παραθέτουμε μερικά πραγματικά γεγόνοτα Καταιγίδων του Χρόνου(Time Storms)

· Putre, Chile, 1977 - Στις 3:50π.μ. στις 24 Απριλίου, κατά τη διάρκεια εκπαιδευτικής άσκησης, ένας φρουρός είδε δύο θολά φώτα βιολέ χρώματος να κατεβαίνουν το βουνό και να κατευθύνονται προς το μέρος τους. Στις 4:15π.μ. ο συνταγματάρχης Armando Valdez, ξεκίνησε μέσα στα σκοτείνα για να το διερευνήσει. Επέστερψε 15 λεπτά αργότερα αλλα από την αντίθετη κατεύθυνση από αυτή που είχε ξεκινήσει. Φαινόταν να είναι σε κατάσταση σοκ, ενώ μουρμούριζε ' Δεν ξέρετε ποιοι είμαστε ή από πού προερχόμαστε'. Το πλέον ανεξήγητο στην όλη ιστορία είναι ότι ο συνταγματάρχης είχε μούσι λές και είχε μέρες αξύριστος , ενώ την προηγούμενη μέρα είχε ξυριστεί, και το ρολοί του ήταν σταματημένο στις 4:15 αλλά η ημερομηνία έδειχνε 30 Απριλίου!!!

· Oxford, Maine, 1975 - Στις 3π.μ.,στις 26 Οκτωβρίου, ο David Stephens, ετών 21 και ένας 18χρονος φίλος του, βρισκόντουσαν σε μια δασώδη περιοχή όταν άκουσαν ένα περίεργο ήχο. Μπήκαν στο αυτοκίνητο τους και πήγαν να το διερευνήσουν, καθώς προχωρούσαν το αυτοκίνητο τους τυλίχθηκε σε μια χρωματιστή λάμψη. Μέσα σε δευτερόλεπτα βρέθηκαν περίπου ένα μίλι από το σημείο που βρισκόντουσαν πριν λίγο, με το αυτοκίνητο να βλέπει προς την αντίθετη κατεύθυνση. Ως συνέπεια αυτής τους της εμπειρίας και οι δύο υποφέρουν από διάφορες ψυχικές διαταραχές, οι οποίες συμπεριλαμβάνουν σοβαρής μορφής αποπροσανατολισμό.

· Somerset, England, 1974- Στις 28 Ιουλίου, ο Peter Williamson έκανε ένα Barbeque στην αυλή του σπιτιού του, όταν τον διέκοψε μια ισχυρή ηλεκτρική καταιγίδα. Το σκυλί του τρόμαξε από την απειλητική ατμόσφαιρα και κουβαριάστηκε κάτω από ένα δέντρο. Ο Peter πήγε να σώσει το ζώο του. Ακολούθησε μια φωτεινή λάμψη - και ο Peter εξαφανίστηκε στον αέρα .Οι δικοί του κάλεσαν την αστυνομία για να διερευνήσει την εξαφάνιση του και διενεργήθηκαν έρευνες χωρίς καμία επιτυχία. Ο Peter βρέθηκε 3 μέρες αργότερα σε κάτι κοντινούς θάμνους με το ένα του πόδι σε μια λιμνούλα- λες και είχε εμφανιστεί εκεί από το πουθενά.

· Linhares, Brazil, 1981 - Στις 20 Απριλίου o Jorge Ramos, o οποίος ήταν αντιπρόσωπος μια χημικής βιομηχανίας, έφυγε από το σπίτι του στις 6π.μ για να ταξιδέψει λίγα μίλια για μία συνάντηση που είχε, στην οποία και δεν έφτασε ποτέ. Το Volskwagon του βρέθηκε στην άκρη του δρόμου λίγα μίλια μακριά από το σπίτι του, με τα κλειδιά στη θέση τους, καθώς επίσης και με όλα τα προσωπικά και επαγγελματικά του αντικείμενα να βρίσκονται άθικτα εντός του αυτοκινήτου. Οι έρευνες της αστυνομίας δεν μπόρεσαν να καταλήξουν τη συνέβηκε στον Jorge ή του που μπορούσε να βρισκόταν. 5 μέρες αργότερα η σύζυγος του πήρε ένα τρελαμένο τηλεφώνημα από τον Jorge, o οποίος της είπε ότι ενώ οδηγούσε βρήκε τον εαυτό του σε μια ονειρική, επιπλέουσα κατάσταση, και μετά βρέθηκε να στέκεται σε ένα άγνωστο του δρόμο και ζήτησε βοήθεια. Σοκαρίστηκε όταν έμαθε ότι η ημερομηνία ήταν 25 Απριλίου και ότι βρισκόταν 600 μίλια μακριά από το σπίτι.

Αυτά είναι μόνο μερικά από τα δείγματα πραγματικών περιστατικών που θα βρείτε στο βιβλίο της Randle η οποία λέει ότι έχει στη διάθεση της και πληθώρα άλλων περιστατικών τα οποία δεν συμπεριέλαβε στην συγκεκριμένη έκδοση λόγω χώρου. Το φαινόμενο της 'Kαταιγίδας του χρόνου' φαίνεται ότι συμβαίνει με κάποια συχνότητα, και πολλά φαινόμενα πιθανόν να μην αναφέρονται ποτέ.

Υπάρχουν όμως αδιάσειστα στοιχεία για αυτά τα περίεργα συμβάντα:

Η Randle μας δίνει σαν παράδειγμα ένα συμβάν που έγινε στη Florida το οποίο και καταγράφηκε σε βιντεοκάμερα περισσότερα στο βιβλίο της…. http://www.cosmicnet.org

http://mystery-gr.blogspot.com/

ΕΠΙΣΤΗΜΗ ΚΑΙ ΜΕΤΑΦΥΣΙΚΗ

Στα μέσα του 19ου αιώνα συνέβη η σαρωτική εισβολή της επιστήμης σε πεδία που μέχρι την εποχή εκείνη κυριαρχούσαν οι προλήψεις, οι δεισιδαιμονίες και η θρησκεία.

Όλα αυτά που επί αιώνες υποσχόταν η μαγεία τα υλοποίησε μέσα στο ελάχιστο διάστημα λίγων γενεών η επιστήμη. Η υγεία, η υλική ευμάρεια, η επιμήκυνση του βίου, η αντιμετώπιση του πόνου, η καταπολέμηση της φτώχειας, είναι τα θεαματικά επιτεύγματα που η επιστήμη χάρισε στην ανθρώπινη κοινωνία.

Αποτέλεσμα αυτών των θεαματικών επιτυχιών της επιστήμης είναι να γίνει στην εποχή μας η νέα απόλυτη θρησκεία. Όλες οι παλαιότερες δοξασίες, γνώσεις, θεραπείες, που δεν επιβεβαιώθηκαν από τον έλεγχο της επιστήμης, περιέπεσαν στην ανυποληψία και την χλεύη. Κάποιες από τις πανίσχυρες παλαιές κοσμοθεωρίες όπως η θρησκεία η η αστρολογία, έχουν διατηρήσει ένα κομμάτι από την παλιά τους αίγλη. Κάποιες άλλες δοξασίες όμως που κάποτε ήταν αυτονόητες αλήθειες για όλους τους ανθρώπους, σήμερα πολύ λιγότεροι άνθρωποι πιστεύουν και στηρίζονται σε αυτές. Πρόκειται για την κρυσταλλομαντεία, την κρυσταλλοθεραπεία, και την χρησιμοποίηση φυλαχτών και γουριών και των βασκανίων. Όμως ακόμη και οι σημερινοί ορθολογικοί Homo economicus, νοιώθουμε συχνά την ανάγκη να καταφύγουμε στη βοήθεια του υπερφυσικού, είτε φορώντας το σταυρουδάκι ή το φυλαχτό της γιαγιάς, είτε χαρίζοντας γούρια στους αγαπημένους μας την πρωτοχρονιά, είτε ψάχνοντας την πολύτιμη πέτρα που ταιριάζει στο ζώδιό μας, είτε ακόμα ζητώντας την πρόγνωση από μέντιουμ και χαρτορίχτρες, για το άδηλο μέλλον μας.

Η επιστήμη δεν κατάφερε να επιβεβαιώσει την ικανότητα της κρυσταλλομαντείας να προβλέπει τα μελλούμενα, ούτε την ικανότητα των μάγων που χρησιμοποιούν κρυστάλλους για να βλέπουν πράγματα που συμβαίνουν σε μακρινούς τόπους. Δεν επιβεβαίωσε την δύναμη των κρυστάλλων να θεραπεύουν αρρώστιες, ή να αποτρέπουν την εμφάνισή τους. Δεν κατάφερε να απομονώσει μέσα στους πολύτιμους λίθους δυνάμεις ικανές να αποτρέψουν ή να επιφέρουν το κακό. Κατέταξαν λοιπόν οι επιστήμονες, όλες τις δοξασίες και τους θρύλους που διαδίδονταν και γράφονταν επί αιώνες, στη σφαίρα των προλήψεων και των δεισιδαιμονιών.

Παρότι όλα τα σχετιζόμενα με τις υπερφυσικές ιδιότητες των λίθων δεν αποδείχτηκαν επιστημονικά, υπάρχουν αρκετοί άνθρωποι που συνεχίζουν να πιστεύουν στη μυστική δύναμη των πολύτιμων λίθων. Όπως υπάρχουν και πολλοί που πιστεύουν στις θρησκείες, ή στη ικανότητα των αστρολόγων να προβλέπουν το μέλλον. Σε όλες αυτές τις περιπτώσεις μιλάμε για ΠΙΣΤΗ. Ο άνθρωπος που πιστεύει, δεν χρειάζεται καμία επιστημονική απόδειξη που να επιβεβαιώνει την πίστη του. Του αρκεί πως πιστεύει, και αυτή η πίστη του μπορεί να είναι σε θέση να ενεργοποιήσει άγνωστους μηχανισμούς μέσα στο ανθρώπινο σώμα και εγκέφαλο, ή άγνωστες υπερφυσικές δυνάμεις, και να πετύχει πράγματα που ο «άπιστος» ποτέ δεν θα καταφέρει. Τον μεσαίωνα, την εποχή της παντοδυναμίας της θρησκείας, καθένας που προσπαθούσε να προσεγγίσει την αλήθεια έξω από το θεολογικό πεδίο, ήταν ύποπτος και οδηγείτο στην πυρά ή στον αφορισμό, όπως ο Τζιορντάνο Μπρούνο και ο Γαλιλαίος αντίστοιχα. Σήμερα αντιμετωπίζεται με δυσπιστία και καχυποψία, καθένας που προσπαθεί να προσεγγίσει την αλήθεια, ακολουθώντας δρόμους έξω από τον επιστημονικό. Οι επιστήμονες του 21ου αιώνα πρέπει να είναι λιγότερο δογματικοί από τους ιεροεξεταστές του μεσαίωνα, και να αντιμετωπίζουν με λιγότερη υπεροψία τις παράλληλες προσπάθειες για την κατάκτηση της γνώσης.

Η επιστήμη, παρά την τεράστια και συνεχή πρόοδο της, δεν γνωρίζει τα πάντα. Στέκεται αμήχανη μπροστά στις αναμφισβήτητες επιτυχείς ιάσεις του βελονισμού, της ομοιοπαθητικής, της αγιουρβέντα. Δεν πρέπει να ξεχνάμε πως αυτές οι παράπλευρες ιατρικές σώζουν εκατομμύρια ανθρώπους που δεν έχουν τα μέσα να καταφύγουν στην επιστημονική ιατρική, ή σε άλλες περιπτώσεις πετυχαίνουν εκεί που η επιστημονική ιατρική απέτυχε.
πηγή

Τα κρυστάλλινα κρανία

Σε διάφορα ντοκιμαντέρ, όπως και σε βιβλία που ανιχνεύουν μυστήρια (π.χ. αυτά του Έριχ φον Νταίνικεν), έχουμε ακούσει ίσως για το περίφημο κρυστάλλινο κρανίο που ανακαλύφθηκε στην περιοχή των Μάγιας, στην Κεντρική Αμερική.
Πριν αναφερθώ σ αυτό, όμως, θα ήθελα να πω, πως το συγκεκριμένο κρανίο από κρύσταλλο χαλαζία, δεν είναι το μόνο. Υπάρχουν αρκετά που έχουν ανακαλύψει εξερευνητές και αρχαιολόγοι. Υπολογίζεται στα περισσότερα η ηλικία τους από 100 έως και 1000 έτη πριν την εποχή μας. Μεταξύ τους διαφέρουν σε μέγεθος. Τα πιο πολλά είναι γνήσια χειροποίητα αντικείμενα από πολιτισμούς της Κεντρικής Αμερικής και είναι γνωστά σαν «μάσκες κρανίων». Βρέθηκαν σε ερείπια ιθαγενών πολιτισμών και φρουρούνται από τους απόγονους αυτών των φυλών. Συνήθως, όταν τα παρατηρήσουμε καλά, κάποιο ίχνος από εργαλεία επεξεργασίας μπορεί να διακριθεί.
Υπάρχουν, όμως και αρχαία κρανία άνω των 1500-2000 ετών, χαραγμένα σε κρύσταλλο χαλαζία ή άλλο είδος ορυκτού.

Οι ερευνητές των μυστηρίων, προβάλλουν διάφορες εικασίες.

Για παράδειγμα, πως τα κρανία αυτά σχετίζονται με εξωγήινους θεούς, ή με πολιτισμούς της Κοίλης Γης, είτε με χαμένες ηπείρους, όπως αυτές της Ατλαντίδας και της Λεμουρίας. Λέγεται μάλιστα, ότι θρύλοι αναφέρουν πως κάποιοι άνθρωποι φυλάνε τέτοια κρανία κρυφά, καθώς περιέχουν κωδικά μηνύματα και πληροφορίες. Υπάρχει η υπόθεση, πως κάποιοι χρησιμοποίησαν αυτά τα αντικείμενα σαν υπολογιστές, ή σε τελετές θεραπευτικές, για να διοχετεύσουν ενέργεια για πνευματικούς ή τεχνολογικούς λόγους. Κάποιοι μάλιστα υποστηρίζουν, πως αυτά τα αντικείμενα, ανήκουν στις κατασκευές που δημιουργήθηκαν από διάνοιες άλλων εποχών, για να βοηθήσουν τον άνθρωπο να συνδεθεί με την ανώτερη πηγή ενέργειας, την Παγκόσμια Συνείδηση ή τον ανώτερο εαυτό του. Είναι βοήθεια για τον μυημένο να ανακαλύψει τα μυστήρια της Δημιουργίας.
Αναφορά σε τέτοιες ανακαλύψεις άρχισε να γίνεται στον 19ο αιώνα, όταν οι Ευρωπαίοι κατακτητές ερευνούσαν παλιούς πολιτισμούς στην Κεντρική Αμερική. Στο Παρίσι, στο «Μουσείο του Ανθρώπου» υπάρχει ένα τέτοιο κρανίο, όπως και στο αντίστοιχο Μουσείο του Λονδίνου. Και τα δύο ανακαλύφθηκαν στο 1860, κατά την περίοδο της γαλλικής κατοχής στο Μεξικό.

Το φημισμένο κρυστάλλινο κρανίο του Mitchell-Hedges -3600 ετών!

Χωρίς αμφιβολία το διασημότερο και πιο αινιγματικό κομμάτι αρχαίου κρυστάλλου που ανακαλύφθηκε μέχρι σήμερα είναι αυτό. Παρουσιάστηκε σε εκθέσεις, τράβηξε το βλέμμα επιστημόνων κι ερευνητών κάθε είδους κι ονομάστηκε «κρανίο της μοίρας».



Ο Mitchell-Hedges ήταν ένας τυχοδιώχτης κι ερευνητής και το 1927 καθώς εξερευνούσε ένα αρχαίο ναό των Μάγιας στην βρετανική Ονδούρα, η κόρη του ʼννα που τον συνόδευε, βρήκε κάτω από σκόνες και χώματα, το όμορφο αυτό αντικείμενο. Του έλειπε μέρος της σιαγόνας, την οποία ανακάλυψαν αργότερα.

Το περίεργο στο συγκεκριμένο κρανίο είναι πως είναι ενιαίο, από ένα μόνο κομμάτι κρυστάλλου, ψηλό 5 ίντσες, μακρύ 7 ίντσες, φαρδύ 5 ίντσες, και με βάρος 11 λίβρες και 7 ουγγιές. Μοιάζει πολύ στο μέγεθος με ένα ανθρώπινο μικρό κρανίο, με τέλειες λεπτομέρειες και μάλιστα δείχνει να είναι γένους αρσενικού.
Το 1970, δόθηκε η άδεια από την κόρη του εξερευνητή, να εξεταστεί σε ειδικά εργαστήρια της Καλιφόρνιας, το αντικείμενο αυτό. Ο μελετητής του κρανίου Frank Dorland, ανακάλυψε πως το κρανίο ολόκληρο κατασκευάστηκε από το ίδιο κομμάτι πέτρας χαλαζία. Έχει χαραχτεί στο φυσικό άξονα του κρυστάλλου, κάτι που είναι στη σύγχρονη εποχή, η πρώτη διαδικασία, για να αποφύγει ο κατασκευαστής το σπάσιμο, ενώ διαμορφώνει το γλυπτό του. Ο άγνωστος καλλιτέχνης δεν φαίνεται να χρησιμοποίησε κανένα εργαλείο μεταλλικό, παρά την μεγάλη μικροσκοπική ανάλυση. Δεν υπάρχει σημάδι γρατζουνιάς στο κρύσταλλο. Αλλά και η πυκνότητα του κρυστάλλου είναι τόσο μεγάλη, που κι ένα σύγχρονο μεταλλικό εργαλείο, δεν θα μπορούσε να το σημαδέψει.

Ο Dorland διαπίστωσε πως το κρανίο σμιλεύτηκε πρώτα σε μία τραχιά μορφή, πιθανώς με διαμάντι. Στη συνέχεια, έγινε η λεπτή διαμόρφωση, η λείανση και η στίλβωση, με τη βοήθεια άμμου, νερού και πυριτίου κρυστάλλου. Το μεγάλο πρόβλημα, είναι πως αυτές οι διαδικασίες, θα απαιτούσαν πάνω από 300 χρόνια για να ολοκληρωθεί το κρανίο! ʼραγε υπήρχαν κάποιοι που έκαναν ένα τέτοιο άθλο, ή μία άγνωστη σε μας τεχνολογία δημιούργησε το κρανίο?

Τα ζυγωματικά του ενεργούν σαν ελαφριοί σωλήνες, που διοχετεύουν φως από τη βάση του κρανίου στις υποδοχές των ματιών του. Από τις υποδοχές των ματιών, μικροσκοπικοί κοίλοι φακοί, μεταφέρουν το φως στη συνέχεια, στο ανώτερο μέρος του κρανίου. Στο εσωτερικό του κρανίου, υπάρχει ένα πρίσμα από μικροσκοπικά φωτεινά κανάλια, από τα οποία όλο το ανάγλυφο φωτίζεται.

Το μυστήριο του κρανίου, δεν σταματά όμως εδώ. Ο συγγραφέας ενός βιβλίου για το θέμα αυτό, Richard Garvin, πιστεύει πως σχεδιάστηκε για να φωτίζεται με λίγο φως, αλλά το πρίσμα κάνει να φωτίζεται ολόκληρο και τα μάτια να μοιάζουν πως φλογίζονται. Πράγματι, ο Dorland ανάφερε πως με τα πειράματά του, είδε τα φώτα στα μάτια να μοιάζουν με πυρκαγιά. Διαπιστώθηκε πως η σιαγόνα κινείται όπως θα συνέβαινε σε ένα πραγματικό κρανίο, έτοιμο να αρθρώσει λόγο ή να μασήσει τροφή.

Γιατί όμως κατασκευάστηκε αυτό το αντικείμενο? Ήταν απλά έργο ενός εμπνευσμένου καλλιτέχνη, ή όπως πιστεύει ο Dorland, προοριζόταν για τελετουργικούς και προφητικούς σκοπούς? Περίεργα φαινόμενα συνδέονται μαζί του.

Διάφοροι παρατηρητές έχουν αναφέρει, πως ενώ το εξέταζαν, το κρανίο άλλαζε χρώματα, σαν ένα λευκό χρώμα να κάλυπτε το μέτωπο, ή εξαφανιζόταν σαν να γινόταν αόρατο για λίγα λεπτά, άλλοτε σκοτείνιαζε ένα σημείο, το οποίο μετά εξαφανιζόταν, άλλοτε στις υποδοχές των ματιών έβλεπαν σχήματα, όπως κτήρια κι άλλα αντικείμενα, άλλοτε μία αύρα κάλυπτε το κρανίο για λίγα λεπτά. Η αίσθηση της μυρωδιάς, του ήχου, της θερμότητας, έχουν παρατηρηθεί στο κρανίο.

Ο Dorland θεωρεί πως το κρύσταλλο υποκινεί ένα άγνωστο μέρος του εγκεφάλου κι ανοίγει μία ψυχική πόρτα προς το σύμπαν. Τα κρύσταλλα εκπέμπουν συνεχώς ηλεκτρισμό, όπως τα ραδιοκύματα. Επειδή ο ανθρώπινος εγκέφαλος κάνει το ίδιο, αλληλοεπιδρούν. Διαπίστωσε πως οι θέσεις του Ήλιου, της Σελήνη, των πλανητών, είχαν σχέση με τα περιοδικά φαινόμενα που παρατηρήθηκαν στο κρανίο. Η ερευνήτρια MarianneZezelic πιστεύει επίσης το κρανίο χρησιμοποιήθηκε για να υποκινήσει και να ενισχύσει ψυχικές δυνατότητες όσων το έχουν. Λέει πως «χρησιμεύει σαν ένα συσσωρευτής του γήινου μαγνητισμού. Και όταν το κοιτάζουμε, υποκινεί την παρεγκεφαλίδα μας. Η παρεγκεφαλίδα επομένως γίνεται μια δεξαμενή του μαγνητισμού που επηρεάζει την ποιότητα της μαγνητικής εκροής μέσω των ματιών, οργανώνοντας κατά συνέπεια μια συνεχή ροή του μαγνητισμού μεταξύ του παρατηρητή και του κρυστάλλου. Το ποσό ενέργειας που εισάγει τον εγκέφαλο αυξάνεται τελικά σε μια τέτοια αναλογία ώστε να επηρεαστούν οι πόλοι του εγκεφάλου, μια περιοχή που επεκτείνεται ακριβώς επάνω από τα μάτια, συμβάλλοντας στα ψυχικά φαινόμενα». (πιθανά εννοεί το άνοιγμα του τρίτου ματιού). Ο Tom Bearden, ένας ψυχομέτρης μελετητής, είπε πως το κρανίο μετασχηματίζει την ηλεκτρομαγνητική ενέργεια και χρησιμοποιείται ως ενισχυτής και ως συσκευή αποστολής σημάτων ψυχικών δυνάμεων και γήινης ενέργειας.
Οι ερευνητές διαπιστώνουν και συμπεραίνουν πως στη σύγχρονη εποχή, που ο άνθρωπος έφθασε και πάτησε στο φεγγάρι, είναι αδύνατον να κατασκευάσει ένα τέτοιο ανάγλυφο, και δεν είναι θέμα υπομονής ή χρόνου, αλλά απλά είναι αδύνατον!

Παρ ό,τι υπάρχουν άνθρωποι που αμφισβήτησαν το ότι το κρανίο ανακαλύφθηκε από τον Mitchell-Hedges και την κόρη του, κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει, την άρτια τεχνική του, την ύπαρξη μη-λογικής εξήγησης της κατασκευής του, αλλά και τα περίεργα φαινόμενα που το ακολουθούν. Είναι από τα αντικείμενα, που ενώ η επιστήμη αποδέχεται πως έχουν κατασκευαστεί σε εποχή που τα τεχνικά μέσα δεν επέτρεπαν τέτοιες κατασκευές, τα δέχεται σαν μυστήρια και δεν τα απορρίπτει.

Ποιος ξέρει; Ίσως το κρυστάλλινο κρανίο του Mitchell-Hedges, να κρατά μυστικά της ιστορίας του ανθρώπου, από κάποια μακρινή εποχή ..

το άρθρο το βρήκα εδώ

Αντικειμενική μετάθεση στο παρελθόν μέσω της ανάπτυξης αιθερικών βιοπροβολών

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ ΤΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ:
'JOURNAL OF MANTISSA THEORY AND SUB-CONDUCTORS'
ISSUE N.108 4-14-2002
ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΙΚΗ ΜΕΤΑΘΕΣΗ ΣΤΟ ΠΑΡΕΛΘΟΝ ΜΕΣΩ
ΤΗΣ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ ΑΙΘΕΡΙΚΩΝ ΒΙΟΠΡΟΒΟΛΩΝ
(OBJECTIVE PAST PERMUTATION THROUGH AETHERIC
BIOPROJECTION DEVELOPEMENT)
BY DR. ATH. BALINOS, DR. AL. SEPPARD, DR. EL. SEVIOR ET AL
ABSTRACT:
H ΠΑΡΟΥΣΑ ΕΡΓΑΣΙΑ ΣΚΟΠΟ ΕΧΕΙ ΝΑ ΚΑΝΕΙ ΓΝΩΣΤΕΣ ΤΙΣ ΤΕΛΕΥΤΑΙΕΣ
ΕΦΑΡΜΟΓΕΣ ΣΤΟΝ ΤΟΜΕΑ ΤΩΝ FRACTALIZED RIEMANNEAN MANIFOLDS.
ΣΧΟΛΙΑΖΕΤΑΙ ΤΟ ΠΕΙΡΑΜΑ ΤΩΝ R. ABOR ET AL [1-3] ΓΙΑ ΤΗΝ ΜΕΤΡΗΣΗ
ΤΗΣ ΔΙΟΛΙΣΘΗΣΗΣ ΤΟΥ ΗΛΙΑΚΟΥ ΑΝΕΜΟΥ ΣΕ ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΤΗΝ ΑΚΤΙΝΟΒΟΛΙΑ
ΥΠΟΒΑΘΡΟΥ ΚΑΙ ΠΩΣ ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΟ ΝΑ ΟΔΗΓΗΣΕΙ ΣΤΟΝ ΑΚΡΙΒΗ
ΠΡΟΣΔΙΟΡΙΣΜΟ ΣΥΜΠΑΝΤΙΚΟΥ 4-ΔΙΑΣΤΑΤΟΥ (ΚΛΕΙΣΤΟΥ ΚΑΤΑ HAWKING)
ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ ΣΥΝΤΕΤΑΓΜΕΝΩΝ. ΑΥΤΟ ΤΟ ΠΟΛΥ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ
ΣΥΝΔΥΑΣΤΗΚΕ ΣΤΟ ΠΛΑΙΣΙΟ ΑΥΤΗΣ ΤΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΜΕ ΤΙΣ ΕΡΕΥΝΕΣ ΤΟΥ
ΙΑΤΡΟΥ ΝΕΥΡΟΦΥΣΙΟΛΟΓΙΑΣ G. STRATAKIS ΚΑΙ ΤΗΣ ΟΜΑΔΑΣ ΤΟΥ [4,7,11],
ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΙΣ ΟΠΟΙΕΣ ΟΙ ΕΜΒΙΟΙ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΙ ΛΕΙΤΟΥΡΓΟΥΝ
ΣΑΝ ΚΥΜΑΤΟΔΗΓΟΙ JULIA ΜΙΑΣ ΕΠΙΠΛΕΟΝ (FRACTAL) ΔΙΑΣΤΑΣΗΣ.
ΑΝ ΚΑΙ Η ΘΕΩΡΗΤΙΚΗ ΒΑΣΗ ΤΟΥ ΠΑΡΑΠΑΝΩ ΜΕΤΑΣΧΗΜΑΤΙΣΜΟΥ ΕΙΝΑΙ ΓΝΩΣΤΗ
ΔΕΝ ΕΙΧΕ ΠΟΤΕ ΜΕΧΡΙ ΤΩΡΑ ΕΦΑΡΜΟΣΤΕΙ ΛΟΓΩ ΤΗΣ ΑΠΟΥΣΙΑΣ ΑΞΙΟΠΙΣΤΟΥ
ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ ΣΥΝΤΕΤΑΓΜΕΝΩΝ. ΤΑ ΠΕΙΡΑΜΑΤΟΖΩΑ (REZUS) ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΗΚΑΝ
ΝΑ ΕΠΙΛΕΓΟΥΝ ΤΗΝ ΚΑΡΤΑ ΠΟΥ ΕΙΧΑΝ ΜΟΛΙΣ ΔΕΙ ΑΠΟ ΕΝΑ ΣΥΝΟΛΟ ΠΕΝΤΕ (5)
ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΩΝ ΚΑΡΤΩΝ. ΚΑΤΟΠΙΝ ΕΚΤΕΘΗΚΑΝ ΣΕ ΚΑΤΑΛΛΗΛΟ ΠΕΔΙΟ MANTISSA
ΜΕΤΑΒΛΗΤΗΣ ΣΥΧΝΟΤΗΤΑΣ ΑΝΤΙΣΤΡΟΦΩΣ ΑΝΑΛΟΓΗΣ ΤΟΥ ΜΗΚΟΥΣ PLANCK ΤΩΝ
ΦΩΤΟΝΙΩΝ ΥΠΟΒΑΘΡΟΥ (ΑΙΘΕΡΑΣ). ΤΑ ΥΠΟΚΕΙΜΕΝΑ _ΜΕΤΑΤΕΘΗΚΑΝ_ ΣΕ
ΣΦΡΑΓΙΣΜΕΝΟ ΘΑΛΑΜΟ ΣΤΟ ΧΩΡΟ ΤΟΥ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΟΥ 15 ΛΕΠΤΑ _ΠΡΙΝ_ ΤΗΝ
ΕΝΑΡΞΗ ΤΟΥ ΠΕΙΡΑΜΑΤΟΣ ΟΠΟΥ ΕΙΧΕ ΤΟΠΟΘΕΤΗΘΕΙ ΜΕ ΤΥΧΑΙΟ ΤΡΟΠΟ ΜΙΑ
ΚΑΡΤΑ. ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΤΟΥΣ ΤΑ ΥΠΟΚΕΙΜΕΝΑ ΥΠΕΔΕΙΞΑΝ ΟΛΑ ΤΗ ΣΩΣΤΗ
ΚΑΡΤΑ. ΤΟ ΠΕΙΡΑΜΑ ΕΠΑΝΑΛΗΦΘΗΚΕ ΠΟΛΛΕΣ ΦΟΡΕΣ ΩΣΤΕ ΝΑ ΕΞΑΣΦΑΛΙΣΤΕΙ Η
ΑΞΙΟΠΙΣΤΙΑ ΤΟΥ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟΥΣ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΟΥΣ ΚΑΝΟΝΕΣ ΔΕΟΝΤΟΛΟΓΙΑΣ.
ΑΞΙΖΕΙ ΝΑ ΣΗΜΕΙΩΘΕΙ ΟΤΙ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΔΙΑΡΚΕΙΑ ΤΟΥ ΠΕΙΡΑΜΑΤΟΣ ΤΑ
ΠΕΙΡΑΜΑΤΟΖΩΑ ΔΕΝ ΕΓΚΑΤΕΛΕΙΨΑΝ ΜΕ ΦΥΣΙΚΟ ΤΡΟΠΟ ΤΟ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΟ ΑΛΛΑ
ΠΕΡΙΒΛΗΘΗΣΑΝ ΑΠΟ ΦΩΤΕΙΝΗ ΑΛΩ. ΠΑΡΟΜΟΙΑ ΑΛΩΣ ΑΛΛΑ ΜΕ ΕΚΘΕΤΙΚΑ
ΑΣΘΕΝΕΣΤΕΡΗ ΕΝΤΑΣΗ ΕΜΦΑΝΙΖΟΝΤΑΝ 15 ΛΕΠΤΑ _ΠΡΙΝ_ ΤΟ ΠΕΙΡΑΜΑ ΣΤΟΝ
ΣΦΡΑΓΙΣΜΕΝΟ ΘΑΛΑΜΟ. ΠΕΙΡΑΜΑΤΑ ΜΕ ΑΝΘΡΩΠΙΝΑ ΥΠΟΚΕΙΜΕΝΑ ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ ΝΑ
ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΟΥΝ ΜΟΛΙΣ ΕΞΑΣΦΑΛΙΣΤΕΙ Η ΑΣΦΑΛΕΙΑ ΤΗΣ ΜΕΘΟΔΟΥ.

το άρθρο το βρήκα εδώ

Η Δύναμη των Αρχαίων Ελληνικών Ονομάτων

Η Φιλοσοφική Άποψη

Ο Πλάτωνας ασχολείται στο «Κρατύλο» με το πρόβλημα της δημιουργίας της γλώσσας. Βασικά εξετάζει εάν αυτή είναι ένα φυσικό ή ένα υποκειμενικό κατασκεύασμα. Την πρώτη άποψη υποστηρίζει ο Κρατύλος και τη δεύτερη ο Ερμογένης, ενώ ο Σωκράτης, σαν το τρίτο πρόσωπο του διαλόγου, αποδεικνύει ότι η αλήθεια βρίσκεται ανάμεσα στις δυο προηγούμενες θέσεις, δηλαδή ότι υπάρχουν λέξεις και ονόματα που καθορίσθηκαν φυσικά και νομοτελειακά από ειδικούς ονοματουργούς και λέξεις που καθορίσθηκαν υποκειμενικά και έγιναν τελικά αποδεκτές μέσω κοινής συμφωνίας και συνήθειας.

Ο Σωκράτης επισημαίνει επίσης ότι ο ονοματοθέτης, ένα σπάνιο είδος τεχνήτη σε μια κοινωνία, χρησιμοποιώντας σαν εργαλεία του τα γράμματα και τις συλλαβές κατασκευάζει μία λέξη ή ένα όνομα που να αποδίδει με το καλύτερο δυνατό τρόπο της ιδιότητες του πράγματος που αυτά αντιπροσωπεύουν και το οποίο έχει αυτός σαν πρότυπο νοητά μπροστά του..

Αφού παραθέτει ένα πλήθος συνθέτων ή παράγωγων ονομάτων και λέξεων, των οποίων αναζητά την ετυμολογία, ο Σωκράτης διαπιστώνει στη συνέχεια ότι μπορούμε να φτάσουμε στα πρωταρχικά ονόματα, τα οποία δεν μπορούν να αναχθούν σε άλλα. Για να εξηγήσουμε το τρόπο δόμησης αυτών των ονομάτων πρέπει να ακολουθήσουμε έναν άλλο δρόμο. Το βασικό στοιχείο εδώ είναι η όσο το δυνατόν πληρέστερη απομίμηση ή αναπαράσταση ενός πράγματος με κατάλληλα γράμματα και συλλαβές που να αποδίδουν τις βασικές του ιδιότητες.

Για την επιλογή των κατάλληλων φωνηέντων ή συμφώνων ακολουθούνται ορισμένοι κανόνες και ο Σωκράτης παραθέτει ορισμένα παραδείγματα:

Το γράμμα ρ χρησιμοποιείται συνήθως για να εκφράζει τη κίνηση, όπως για παράδειγμα στις λέξεις ρέω, ροή, ορμή, τρόμος, θραύω, κρούω, τραχύς κ.λ.π. Αυτό συμβαίνει γιατί ο ονοματουργός παρατήρησε ότι κατά την εκφώνηση αυτού του γράμματος η γλώσσα «σταματάει ελάχιστα και κινείται υπερβολικά». Από την άλλη μεριά μεταχειρίστηκε το ι για κάθε τι που είναι ελαφρό και μπορεί να διαπερνά τα άλλα πράγματα όπως π.χ. στις λέξεις ιέναι και ίεσθαι (ρίπτομαι). Τα φυσητικά τώρα γράμματα φ, ψ, σ και ζ απομιμούνται το φύσημα, όπως στις λέξεις ψυχρό, ζεστό και σεισμός. Το δ τώρα και το τ, επειδή προφέρονται με συμπίεση της γλώσσας, ο ονοματοθέτης τα χρησιμοποίησε για να απομιμηθεί τη στάση και το δεσμό. Επειδή επίσης η γλώσσα γλυστράει υπερβολικά κατά τη προφορά του λ, το χρησιμοποίησε κατά παρομοίωση στις λέξεις λείος, ολισθαίνω (γλυστρώ), λιπαρός και κολλώδης και σε όλα τα ανάλογα πράγματα. Κι επειδή το γ συγκρατεί αυτό το γλύστρημα της γλώσσας, το χρησιμοποίησε για να μιμηθεί το γλίσχρον, το γλυκύ και το γλοιώδες. Παρατηρώντας ακόμα την εσωτερική ιδιότητα της προφοράς του ν, το χρησιμοποίησε στο ένδον και στο εντός, για να απομιμηθεί με γράμματα αυτή την εσωτερικότητα. Ανάλογα έθεσε το α στη λέξη μέγας και το η στο μήκος, γιατί αυτά τα γράμματα είναι μακρά. Τέλος χρησιμοποίησε το ο για να δηλώσει τη στρογγυλότητα, όπως στη λέξη γογγύλον (ολοστρόγγυλο).

Από την αρχαιότητα ο άνθρωπος πίστευε στη μαγική δύναμη ορισμένων λέξεων, στην ικανότητά τους, αν προφερθούν σωστά, με έναν ορισμένο τρόπο, να παράγουν ορισμένα απτά, αντικειμενικά αποτελέσματα, για καλό ή κακό. «Υπάρχουν λέξεις», λέει η Μπλαβάτσκυ, «που έχουν μια καταστροφική ιδιότητα στις συλλαβές τους, σαν αντικειμενικά πράγματα, διότι κάθε ήχος εγείρει έναν αντίστοιχο ήχο στον αόρατο κόσμο του πνεύματος και ο αντίκτυπος παράγει ένα καλό ή ένα κακό αποτέλεσμα.

Ο Φιλόστρατος αναφέρει ότι την εποχή του οι Βραχμάνοι μπορούσαν να κάνουν τις πιο εκπληκτικές θεραπείες με την απλή χρήση ορισμένων μαγικών λέξεων. Αναφέρονται επίσης αρχαίοι Πέρσες ιερείς που μπορούσαν να θεραπεύσουν στη στιγμή ένα θανατηφόρο δάγκωμα φιδιού με τη βοήθεια ενός κατάλληλου λεκτικού τύπου. Υπάρχουν λέξεις που μπορούν να βασκάνουν, να αρρωστήσουν ή να γητεύσουν και άλλες που μπορούν να «λύσουν τα μάγια» και να θεραπεύσουν. Υπάρχουν ειδικές λέξεις δύναμης στις οποίες υπακούουν ακόμα και τα στοιχεία της φύσης: λέξεις που μπορούν να ξεσηκώσουν μια θύελλα ή καταιγίδα και λέξεις που μπορούν να τα καταγαληνεύσουν. Υπάρχουν ακόμα λέξεις που καλούν τα αόρατα πνεύματα σε εκδήλωση και λέξεις που τα δεσμεύουν και τα ωθούν σε συγκεκριμένες αντικειμενικές πράξεις προς όφελος του επικλητή τους, ή λέξεις που τα εξορκίζουν και τα εκβάλλουν από τους δαιμονισμένους.

Η σκέψη από μόνη της δεν αρκεί, ούτε και η αφηρημένη θέληση, για την επίτευξη του επιθυμητού. Αυτή πρέπει να προφερθεί με λόγο για να «σαρκωθεί», να καρποφορήσει, να τελεσφορήσει. Τελικά η ίδια η δημιουργία του κόσμου στις αρχαίες θεογονίες ήταν το αποτέλεσμα της εκφοράς ορισμένων μαγικών λεκτικών τύπων από τους δημιουργικούς θεούς ή «Λόγους». Για παράδειγμα στην Αιγυπτιακή μυθολογία ένας αυτοϋπάρχων θεός πρόφερε κάποια άγνωστη εποχή και για κάποιο άγνωστο λόγο το όνομά του σα μια λέξη δύναμης και ήλθε αμέσως σε ύπαρξη με τη μορφή του δημιουργικού θεού Κεπερά, ο οποίος με τη σειρά του με τη προφορά άλλων λέξεων δύναμης παρήγαγε όλη τη τάξη της δημιουργίας. Ο θεός Θωθ, ο «αυτογέννητος» και «αυτοδημιούργητος» ήταν ο κατεξοχήν «Κύριος των θείων λέξεων», ο γνώστης του θείου λόγου, ο «ισχυρός στο λόγο» και «η γλώσσα και η καρδιά του θεού Ρα». Σε κάθε μύθο στον οποίο παίζει ένα σημαντικό ρόλο, αυτός λέει τις λέξεις με τις οποίες πραγματοποιούνται οι επιθυμίες του Ρα. Αυτός είπε τις λέξεις που δημιούργησαν τον ουρανό και τη γη και είπε στην Ίσιδα τις λέξεις που την βοήθησαν να αναζωογονήσει το σώμα του νεκρού Όσιρι και της έδωσε επίσης τους λεκτικούς τύπους που επανέφεραν στη ζωή το γιο της Ώρο, όταν τον είχε δαγκώσει θανατηφόρα ένας σκορπιός.

Το μεγαλύτερο μέρος της Αιγυπτιακής μαγείας βασίζεται στη μυστική γνώση κατάλληλων λεκτικών τύπων και ονομάτων δύναμης διά των οποίων ο κάτοχός τους μπορεί να πραγματοποιήσει ό,τι επιθυμεί και να είναι ένας βασιλιάς και κυρίαρχος τόσο σε αυτόν όσο και στον άλλο κόσμο. Ο Θωθ μπορούσε να διδάξει έναν άνθρωπο όχι μόνο τις λέξεις δύναμης, αλλά και το τρόπο με τον οποίο να τις προφέρει, κάτι που επιθυμούσαν ιδιαίτερα οι Αιγύπτιοι, γιατί μόνο μέσω αυτών των λέξεων δύναμης και της κατάλληλης προφοράς τους μπορούσαν να βρουν το δρόμο τους μέσα από το κάτω κόσμο. Με τους λεκτικούς τύπους του Θωθ, του οποίου «οι λέξεις ήταν νόμος» μπορούσε ο νεκρός να ανοίξει τους μυστικούς πυλώνες, να έχει την απαραίτητη τροφή, ποτό και ενδυμασία και να αποκρούσει τους κακούς δαίμονες και τα κακά πνεύματα. Με αυτές ακόμα τις λέξεις μπορούσε να γνωρίζει τα μυστικά και κρυφά ονόματα των τεράτων του κάτω κόσμου και να τα προφέρει με τέτοιο τρόπο ώστε αυτά να γίνουν μετά φίλοι του και τον βοηθήσουν στο ταξίδι του μέχρι να εισέλθει τελικά στα πεδία της ειρήνης του Όσιρι ή στη βάρκα των Εκατομμυρίων ετών.

Η Ίσιδα επίσης από τη μεριά της ήταν μια μεγάλη μάγισσα των λέξεων δύναμης που αυτή ήξερε κατεξοχήν πώς να τις προφέρει. Αυτή, σύμφωνα με το μύθο, ήταν κάποτε μια απλή γυναίκα της γης, η οποία όμως «αποστράφηκε τα εκατομμύρια των ανθρώπων και διάλεξε τα εκατομμύρια των θεών, αλλά εξετίμησε περισσότερο τα εκατομμύρια των πνευμάτων». Ήθελε όμως να γίνει Κυρία της Γης και μετά ισχυρή θεά μέσω της γνώσης του Ονόματος του θεού Ρα. Γι΄αυτό ανάγκασε με τη μαγεία της τον παντοδύναμο θεό να της αποκαλύψει το πιο μυστικό, άφατο και απόκρυφο όνομά του, αυτό που κανένας θεός, ούτε ακόμα και αυτά τα ίδια τα παιδιά του δεν γνώριζε. Από εδώ προέρχεται η παράδοση για το Άφατο, Άρρητο Όνομα της Θεότητας μέσω του οποίου μπορούσε κάποτε ο Μύστης να παράγει εκπληκτικά αποτελέσματα. Για τη γνώση αυτού του Άρρητου ονόματος έχει κατηγορηθεί από μερικούς ο Ιησούς, ότι δηλαδή μέσω αυτού επιτέλεσε τα θαύματά του, αλλά το οποίο υποτίθεται δεν του εδόθη μέσα από μια υψηλή μύηση, αλλά εκλάπη απ' αυτόν από το άδυτο των μυστηρίων.

Αυτό είναι επίσης το «απωλεσθέν Όνομα της Θεότητας» για το οποίο μιλούν οι Τέκτονες και το οποίο έχουν θέσει σα βασικό τους σκοπό να επανεύρουν. Αυτό είναι το ιερό και φοβερό Τετραγράμματον που επικαλείτο με τρεμάμενα χείλη και καταβασμένα τα μάτια μέσα στο Άγιο των Αγίων ο αρχαίος Ραβίνος, αυτή είναι η ιερή Τετρακτύνα των Πυθαγορείων ή ακόμη τα επτά ιερά φωνήεντα με το μυστικό τρόπο συνεκφώνισής τους, παραφράσεις και βαρβαρισμοί των οποίων έχουν φθάσει μέχρι τις ημέρες μας. Αλλοίμονο όμως στους καταχραστές και βέβηλους του ιερού, Άρρητου Ονόματος της Θεότητας.

Η δύναμη του λόγου είναι δεδομένη, το ίδιο των γραμμάτων και του ρυθμού. Ο σωστός συνδυασμός και των τριών δημιουργεί ένα Όνομα Δύναμης, η κατάλληλη εκφορά του οποίου μπορεί να επιφέρει συγκεκριμένα υλικά αποτελέσματα. Αυτή είναι η Μαντρίκα Σάκτι των Ινδουιστών, η δύναμη των μάντρα, στη κορυφή της οποίας βρίσκεται η δύναμη του Άφατου Ονόματος. Οι Λέξεις Δύναμης δεν ήσαν παρά οι λεκτικές, δυναμικές αντιπροσωπεύσει των ιδεών, του Μυστικού Λόγου ή Vach των Ινδουιστών, με βάση τον αριθμό και το ρυθμό, τους αριθμούς και τις συλλαβές του ιερού μέτρου. Ο μετρικός λόγος παράγεται από τον αριθμό των συλλαβών από τις οποίες αποτελείται η λέξη, ενώ στο Πυθαγόρειο Σύστημα όλα τα πράγματα αντιστοιχούν (και εμπεριέχουν) μια ορισμένη αριθμητική αναλογία. Οι ιερές, μαγικές λέξεις δεν είναι παρά εκφραστικά σύμβολα των πραγμάτων του αόρατου κόσμου, αρκετά ανάλογες με τις Πλατωνικές ιδέες.

Ας το τονίσουμε μια και για πάντα ότι οι αρχαίοι θεοί δεν ήσαν «είδωλα», όπως έχουν κατηγορηθεί επανειλημμένα από τους Χριστιανούς, αλλά απλοί ανθρωπομορφισμοί, αντιπροσωπεύσεις πραγματικών αόρατων δυνάμεων της φύσεως (ή νοουμένων). Ο «θεός» στη πραγματικότητα δεν ήταν για το μυημένο παρά μία μορφή, ένα μέσο, ένας φορέας που αυτός δομεί συνειδητά μέσω του οποίου μπορεί να εκδηλωθεί τελικά μια συγκεκριμένη απόκρυφη δύναμη στα υλικά πεδία και να επιφέρει συγκεκριμένα επίσης αντικειμενικά αποτελέσματα. Η επίκληση του ονόματός του δεν ήταν παρά η επίκληση της απόκρυφης αυτής δύναμης που αυτός αντιπροσωπεύει.

Συνοψίζοντας δηλώνουμε ότι η Δύναμη ενός Ονόματος βρίσκεται στην απόκρυφη ιδέα που αυτό αντιπροσωπεύει, η οποία εκφράζεται μορφικά με έναν ορισμένο τύπο γραμμάτων και συλλαβών που εμπεριέχουν μια ορισμένη αριθμητική αξία και μέτρο. Ο σωστός στη συνέχεια (ρυθμικός) τρόπος επίκλησης αυτού του ονόματος εκδηλώνει υλικά την απόκρυφη δύναμη που αυτό αντιπροσωπεύει.

Για τη δόμηση λοιπόν ενός ονόματος δύναμης θα πρέπει να είμαστε γνώστες ενός ιερού αλφαβήτου (εδώ του Ελληνικού) με τις αντίστοιχες αριθιμητικές αξίες των γραμμάτων του, αλλά και των ιδεών που καθένα από αυτά αντιπροσωπεύει, καθώς επίσης γνώστες των ιερών μέτρων για τη δόμηση των αντίστοιχων συλλαβών αυτού του Ονόματος. Η τελική αριθμητική αξία αυτού του Ονόματος προκύπτει από τη λεγόμενη αριθμοσοφική πρόσθεση, την πρόσθεση δηλαδή της αριθμητικής αξίας όλων των γραμμάτων που το αποτελούν και της αναγωγής έτσι του Ονόματος σε ένα τελικό αριθμό. Ονόματα ή λέξεις με ίδιες συνολικές αριθμητικές αξίες θεωρούνται ισοδύναμες. Ακόμα μπορούν να προστεθούν «θεοσοφικά» όλα τα ψηφία του τελικού αριθμού για να αναχθούν σε έναν από τους πρωταρχικούς αριθμούς 1-10. Κάθε αριθμός έχει ένα συγκεκριμένο ιδεολογικό περιεχόμενο και ταυτίζεται έτσι με μια ιδέα ή δύναμη, όπως και τα γράμματα από μόνα τους.

Στη μερική εκ των πραγμάτων παρουσίαση του θέματός μας εδώ δε θα μιλήσουμε για την ιερή μετρική και το ρυθμό ή τρόπο δόνησης των ιερών ονομάτων ή λέξεων δύναμης, παρά μόνο για το αριθμητικό τους περιεχόμενο και αντιστοιχία, δίνοντας τις αριθμητικές αξίες των γραμμάτων και τις ιδέες που αντιπροσωπεύουν οι αριθμοί 1-12. Στο τέλος θα αναλύσουμε ετυμολογικά και αριθμολογικά τα ονόματα των 12 Ολυμπίων Θεών. Δε θα πρέπει πάντως να ξεχνάμε και τη διαχρονική δύναμη που έχουν αυτά τα ονόματα από τα πολλά χρόνια χρησιμοποίησής τους από ένα πλήθος πιστών και μυημένων μέσω της δημιουργούμενης μαγνητικής αλυσίδας κατά την οποιαδήποτε νέα εκφώνισή τους.

Παρακάτω δίνεται η αριθμητική αξία των γραμμάτων του Ελληνικού Αλφαβήτου:

Α=1 Β=2 Γ=3 Δ=4 Ε=5 Ζ=7 Η=8 Θ=9 Ι=10 Κ=20 Λ=30 Μ=40 Ν=50 Ξ=60 Ο=70 Π=80 Ρ=100 Σ=200 Τ=300 Υ=400 Φ=500 Χ=600 Ψ=700 Ω=800

Στα παραπάνω δεν αναγράφουμε το «επίσημον» που αντιστοιχεί στο 6, το κόππα που αντιστοιχεί στο 90 και το σαμπί που αντιστοιχεί στο 900

Με βάση τη προηγούμενη αντιστοιχία γραμμάτων και αριθμών μπρούμε να προσδιορίσουμε την αριθμητική αξία μιας οποιασδήποτε Ελληνικής λέξης, όπως π.χ. στη λέξη αγνός = 1+3+50+70+200 = 324, αριθμός που αναγόμενος αριθμοσοφικά δίνει τον αριθμό 3+2+4 = 9. Μια άλλη λέξη που θα αναγόταν τελικά αριθμοσοφικά πάλι στον αριθμό 9 υποτίθεται ότι έχει κάποια σχέση ή αναλογία με τη λέξη «αγνός». Αυτό είναι το αριθμοσοφικό σύστημα.

ΑΡΙΘΜΟΛΟΓΙΑ

Αριθμώ τα πάντα επεοικέναι. (Πλούταρχος)

Καθ'αρμονίαν συνεστάναι τα πάντα (Διογένης Λαέρτιος)

Παρακάτω συνοπτικότατα δίνουμε τις βασικές ιδέες με τις οποίες συνδέονται οι 12 πρώτοι αριθμοί.

Η ΜΟΝΑΔΑ

Σύμφωνα με τον Πλωτίνο και όλους τους Νεοπλατωνικούς φιλοσόφους υπάρχει μια σαφής διάκριση ανάμεσα στο Ένα και στη Μονάδα, με την οποία αρχίζει η αρίθμηση κι επομένως η ετερότητα και ο διαφορισμός. Όπως αναφέρει ο Δαμάσκιος: "εκείνο το Έν, ο προ της μονάδος Πυθαγόρας ετίθετο..., της αρρήτου αρχής εστί σύμβολον". Ο Πρόκλος με τη σειρά του αναφέρει στα σχόλιά του πάνω στην "Πολιτεία" του Πλάτωνα ότι "πριν από τους αριθμούς (3, 4, 5 κ.λ.π.) προηγούνται οι αρχές των πάντων, η Μονάδα και η Δυάδα. Από αυτές η Μονάδα ταυτίζεται με την ιδέα του Πέρατος (του τέλους, τέλειου) και η Δυάδα με την ιδέα του απεριόριστου, του άπειρου, του ατελούς. Πριν όμως από τη Μονάδα και τη Δυάδα υπάρχει το Ένα, που είναι η αιτία και του πέρατος και του απείρου".

Η Μονάδα χαρακτηριζόταν από τους Πυθαγόρειους σαν Νους, Αρσενοθήλυς, Θεός, Χάος, σύγχυση, σύμμειξη, σκότος, Τρόμος, Αμιγής, Λήθη, Άτλας, Απόλλωνας, Πρωτέας, Δίας και Μνημοσύνη.

Η ΔΥΑΔΑ συνδέεται με την απειρία, την ύλη, το διαχωρισμό και διαφορισμό. Οι Πυθαγόρειοι της απέδιδαν τα εξής ονόματα:

Διάστημα ανάμεσα στο πλήθος και τη Μονάδα, Τόλμη, Δόξα (γνώμη), Κίνηση, Γένεση, Μεταβολή, Διαίρεση, Μήκος, Αύξηση, Σύνθεση, Κοινωνία (συμμετοχή), Ύλη, Αιτία της Ανομοιότητας, Άνιση, Ελλιπή, Αφθονία, Άμορφη, Απεριόριστη, Αόριστη, Αρμονία, Έρωτα, Υπομονή, Δύναμη, Φάνητα, Ίσιδα, Φύση, Ρέα, Δήμητρα, Άρτεμη, Αφροδίτη, Μυχία, Άγνοια, Αγένεια, Υεύδος, Διαφορά, Αδιακρισία, Διαμάχη, Έριδα, Μοίρα και Θάνατο.

Η ΤΡΙΑΔΑ

"Δύω δε μόνω καλώς συνίστασθαι τρίτου χωρίς ου δυνατόν", δηλαδή είναι αδύνατον να συνδεθούν καλά δυο πράγματα χωρίς την ύπαρξη ενός τρίτου όρου - Πλάτωνας

Η Τριάδα συμβολίζει την ισορροπία των αντιθέτων, τον έρωτα και τη δημιουργική ενέργεια. και χαρακτηρίζεται από τους αρχαίους σαν Ατειρής (Αδάμαστη), Φρόνηση, Φιλία, Ειρήνη, Αρμονία, Ομόνοια, Γάμος, και Ευσέβεια

Η Μονάδα περιέχει μέσα της την αναλογία κάθε αριθμού σε μια αδιαμόρφωτη και αδιάκριτη ακόμα κατάσταση, σε μια δυνητική ή σπερματική μορφή. Η Δυάδα αποτελεί μια κάποια πρόοδο προς τον αριθμό, αλλά η τριάδα είναι αυτή που προκαλεί την ενεργητική εκδήλωση κι επέκταση των δυνάμεων της Μονάδας. Με αυτήν λοιπόν αρχίζουν πρακτικά οι αριθμοί. Στη Μονάδα αντιστοιχεί το ταυτό, στη Δυάδα το καθένα από τα δύο και στην Τριάδα το καθένα και το όλον.

Η ΤΕΤΡΑΔΑ συμβολίζει τη δημιουργική αρχή και αιτία των πάντων ή εκείνη τη φάση της δημιουργίας κατά την οποία εκδηλώθηκε η Ύλη και σχηματίσθηκαν από αυτή τα στερεά σώματα

Είναι γνωστή η πολύ μεγάλη σημασία που έδιναν οι Πυθαγόρειοι στην τετράδα των πρώτων αριθμών, την οποία ονόμαζαν και "Τετρακτύν". Επειδή το άθροισμα των τεσσάρων πρώτων αριθμών δίνει τη δεκάδα (1+2+3+4=10) και επειδή αυτή η δεκάδα, αν αναχθεί θεοσοφικά (1+0=1), δίνει την αρχική μονάδα, συμβολίζοντας με αυτόν τον τρόπο την επιστροφή όλης της εκδήλωσης στην αρχική πηγή των πάντων, εθεωρείτο ότι η Τετράδα αντιπροσώπευε όλη την εξέλιξη μέχρι το φυσικό πεδίο και την επιστροφή μετά όλης της ύπαρξης στην πρωταρχική Μονάδα. Διότι όπως λέει ο Ιεροκλής «πριν καταλήξουμε στην τέλεια και πλήρη δεκάδα, ανακαλύπτουμε όλη την αρετή και όλη την τελειότητα του δέκα μέσα στην τετράδα".

Η Τετράδα ονομαζόταν από τους Πυθαγόρειους: Κόσμος (Σύμπαν), Μέγιστο Θαύμα, Θεός κατ' άλλο τρόπο, Πηγή της Φύσης και Κλειδοκράτοράς της, Ηρακλή, Αίολος, Ερμής, Ήφαιστος, Βάκχος, Τετλάδα (γιατί τολμά να υπομένει) και Δικαιοσύνη. Ας σημειωθεί τέλος ότι σε όλους σχεδόν τους λαούς της αρχαιότητας το όνομα της θεότητας αποτελείτο από 4 γράμματα.

Η ΠΕΝΤΑΔΑ αντιπροσωπεύει το γάμο, τη μεσότητα, τη συμφιλίωση, τη δικαιοσύνη, τη ζωή και την πεμπτουσία. Οι Πυθαγόρειοι την ονόμαζαν Αφιλονικία (έλλειψη διαμάχης), Δικαιοσύνη, Υγεία, Κρίση, Τροποποίηση, Φως, Πρόνοια, Δίκη, Αφροδίτη, Γαμηλία, Ανδρογυνία, Ημίθεο, Δίδυμη (γιατί διχάζει τη διαφορετικά αδίχαστη Δεκάδα), Άμβροτη (Αθάνατη) και Παλλάδα.

Σύμφωνα με τον Ανατόλιο το γράμμα Ε, που παριστάνει όπως ξέρουμε τον αριθμό 5 προήλθε από τη διχοτόμηση του γράμματος Θ, που παριστάνει τον αριθμό 9, γιατί το 5 είναι ο ενδιάμεσος ακριβώς αριθμός ανάμεσα στο 1 και το 9 και το σημείο επομένως ισορροπίας τους (Δικαιοσύνη). Επειδή σύμφωνα με τους αρχαίους φυσικούς τρία πράγματα μπορούν να δώσουν ζωή μετά την ενσωμάτωση, το φυτικό, το ψυχικό και το λογικό και εφόσον το λογικό αντιστοιχεί στην Επτάδα και το ψυχικό στην Εξάδα, μένει για το φυτικό η Πεντάδα, η οποία αποτελεί και το ελάχιστο όριο της ζωικής φύσης. Διότι "η ρίζα των πάντων είναι η Μονάδα, η κίνηση προς κάτι η Δυάδα, προς ένα δεύτερο η Τριάδα, προς ένα τρίτο και τελειότερο η Τετράδα και προς την πρόσθεση και αύξηση με κάθε τρόπο η Πεντάδα σύμφωνα με τη φυτική έξη της ψυχής".

Η ΕΞΑΔΑ αντιπροσωπεύει τη ψυχή, την Άρτεμη, το κάλλος, την ισορροπία, τον έρωτα και τη φιλία. Αν ο αριθμός 5 αντιστοιχεί στο ολοκληρωμένο σώμα, ο αριθμός 6 αντιστοιχεί στη φάση της δημιουργίας κατά την οποία εμφανίζονται τα έμψυχα όντα. Η εξάδα ονομάζεται από τους Πυθαγορείους: Αρρενοθήλυς, Γάμος, Φιλίωση (συμφιλίωση), Ειρήνη, Κόσμος (άλλωστε και ο αριθμός που αντιστοιχεί στη λέξη ΚΟΣΜΟΣ είναι ο 600, δηλαδή ο 6), Αμφιτρίτη επειδή περιέχει από κάθε μεριά της μια τριάδα, Θάλεια και Πανάκεια.

Οι πρώτοι 5 αριθμοί παριστάνουν την προοδευτική μεταμόρφωση ή κάθοδο του Απόλυτου μέχρι τον κόσμο της ύλης και της μορφής. Η πρώτη άγνωστη Αιτία (Μηδέν ή Μονάδα) γίνεται διαδοχικά η αιτία της δυαδικής διαφόρισης (Δυάδα), της οργάνωσης (Τριάδα), της μορφής (Τετράδα) και της Ζωής (Πεντάδα). Με την Εξάδα τώρα αρχίζει ένα νέο, ανοδικό τόξο επιστροφής στη Μονάδα με τη συμπλήρωση των υπόλοιπων αριθμών μέχρι τη Δεκάδα, που δεν είναι παρά μια ειδική σύλληψη της Μονάδας.

Η ΕΠΤΑΔΑ αντιπροσωπεύει τη νόηση, τη τελεσφορία και χαρακτηρίζεται από τους Πυθαγορείους σαν: Αμήτωρ (χωρίς μητέρα) και Παρθένος (διότι προέρχεται μόνον από τη Μονάδα), Τελεσφόρος, Τύχη και Σεπτάδα (γιατί είναι σεβαστή). Αντιπροσωπεύεται από την Αθηνά. Ο Πρόκλος λέει ότι εικόνες της Αθηνάς είναι το 3 και το 7, το 3 γιατί αυτή είναι νοερά και στραμμένη προς τον εαυτό της και τη Μονάδα και το 7 γιατί η Αθηνά προήλθε από τον μοναδικό Πατέρα, ή όπως σημειώνει ο Ιάμβλιχος από την κεφαλή των αριθμών, δηλαδή το 1

Σύμφωνα με τον Ιάμβλιχος, ο Δημιουργός έλαβε σαν όργανο, θεμελιώδη αρχή και σαν ισχύ της δημιουργίας την Επτάδα.

Αριθμοσοφικά: 1+2+3+4+5+6+7 = 28 και 8+2=10 ή 1+0=1.

Η ΟΓΔΟΑΔΑ είναι ο πρώτος και ο μoναδικός κύβος μέσα στη δεκάδα. Λόγω της σημασίας της στη μουσική αρμονία (ογδόη, οκτάβα) ονομάζετο Παναρμόνια. Ονομαζόταν επίσης Μητέρα, Ρέα και Κυβέλη, γιατί είναι ο κύβος του 2, το οποίο αντιπροσωπεύει κατ' εξοχήν τη θηλυκότητα και τη γονιμότητα. Σύμφωνα με το Φιλόλαο ο έρωτας και η φιλία, ή η σκέψη και η φαντασία συναντώνται στα όντα που έχουν σχέση με τον αριθμό 8. Με άλλα λόγια, αφού τα όντα ανέπτυξαν νόηση στην έβδομη φάση της δημιουργίας, στην όγδοη φάση εκδηλώνουν συμπαθητικά συναισθήματα και αναπτύσσουν μεταξύ τους σχέσεις όπως η αγάπη και η φιλία. Ο αριθμός 8 ήταν αφιερωμένος στον Διόνυσο που είχε γεννηθεί τον 8ο μήνα.

Η ΕΝΝΕΑΔΑ αντιπροσωπεύει ένα νέο κύκλο εκδηλώσεων. Ετυμολογικά συνδέεται με τη μονάδα (ενάδα) που κατέχει το άλλο άκρο της δεκάδας. Ο εννέα είναι ο μεγαλύτερος αριθμός μέσα στην δεκάδα και το τέλος της πρώτης σειράς των αριθμών που από κεί και πέρα επαναλαμβάνεται, («Ανυπέρβλητον Πέρας»). Την ονόμαζαν Ωκεανό (γιατί περιβάλει τους άλλους αριθμούς της δεκάδας) και Ορίζοντα (γιατί τους περιορίζει). Θεωρείται σαν τρεις φορές τέλεια, γιατί περιέχει δυο κύβους, το 1 και το 8 και είναι η ίδια ένα τέλειο τετράγωνο. Την ονόμαζαν επίσης Προμηθέα, Ομόνοια, Τερματισμό, Άθροισμα, Ανεικία (αδιαφιλονίκητη), Ειλικρίνεια, Ομοίωση, Ήφαιστο, Ήρα, Εκάεργο (επειδή εμποδίζει, αποκλείει την περαιτέρω πρόοδο των αριθμών), Κόρη, Υπερίωνα, Τερψιχόρη και Τελεσφόρο. Θεωρείται το έμβλημα της ύλης που, αν και διαφοροποιείται, δεν καταστρέφεται ποτέ. Έτσι ο αριθμός 9 όταν πολλαπλασιάζεται με οποιονδήποτε αριθμό αναπαραγάγει τον εαυτό του μέσα στο άθροισμα των ψηφίων του παραγόμενου αριθμού.

Η ΔΕΚΑΔΑ, που αποτελεί το άθροισμα της Τετρακτύος, συμβολίζει ένα νέο κύκλο δημιουργίας. Ο Ιάμβλιχος λέει ότι η βασική ιδιότητά της είναι η ικανότητα να ανακυκλώνει η ίδια τον εαυτό της. Γι αυτό και χρησιμοποιήθηκε σα μέτρο και σα γνώμονας. Οι Πυθαγόρειοι την ονόμαζαν Κόσμο, Ουρανό (Δεκάδα = Δεχάδα από το ρήμα δέχομαι), Πάνα, Ειμαρμένη, Θεό, Φάνη, Ήλιο, Αιώνα, Κράτος, Παντέλεια, Πίστη, Ανάγκη και Κλειδούχο.

Ο Πρόκλος σημειώνει τα εξής στην "Πολιτεία" του Πλάτωνα: "Ας πούμε λοιπόν ότι η Μονάδα ταιριάζει στους θεούς, γιατί περιέχει ενιαία τις αιτίες όλων των πραγμάτων και η Δεκάδα, επειδή είναι μια μονάδα δεύτερης τάξης, στους Δαίμονες (Δαήμονες=Γνώστες και όχι με τη Χριστιανική έννοια), ενώ η Εκατοντάδα, μια και είναι τρίτης τάξης, στις ανθρώπινες ψυχές. Διότι αν η δεκάδα υψωθεί στο τετράγωνο καταλήγει στην εκατοντάδα, όπως και το γένος των Δαιμόνων, συνελισσόμενο στον εαυτό του και παραμένοντας στον εαυτό του, γεννά με τη βοήθεια της Αιτίας των πάντων τις ανθρώπινες ψυχές".

Στον "Τίμαιο" ο Πρόκλος πάλι λέει: "Η Τετράδα περιελάμβανε μέσα της τα πάντα, όπως και η Δεκάδα, αλλά η μία τα περιελάμβανε ενωμένα (συνθετικά), ενώ η άλλη διαιρεμένα. Αν και η Δεκάδα περιέχει όλα όσα και η τετράδα, εντούτοις επειδή τα περιέχει διαιρεμένα, είναι ατελέστερη της τετράδας. Γιατί κάθε τι που είναι πλησιέστερα στη μονάδα είναι και τελειότερο και όσο μικραίνει το μέγεθος τόσο μεγαλώνει η δύναμη (ή ποιότητα)".

Η ΕΝΔΕΚΑΔΑ είναι το σύμβολο της εσωτερικής διαμάχης και της δυσαρμονίας. Παριστάνει τον πειρασμό, τον Εωσφόρο. Προστιθέμενη θεοσοφικά (1+1=2) μας δίνει την ιδέα της αντίθεσης, ή ανταγωνισμού που εκδηλώνεται ανάμεσα στην πρωταρχική Μονάδα του Ενοποιημένου Κόσμου και μιας άλλης ατομικοποιημένης μονάδας, που ενεργεί σα μια ανεξάρτητη μονάδα.

Η ΔΩΔΕΚΑΔΑ είναι σύμβολο του ζωδιακού κύκλου και του δωδεκάθεου. Παριστάνει τα Τέσσερα Στοιχεία της φύσης σε μια τριπλή σημασία τους. Όπως αναφέρει ο Πρόκλος στα σχόλιά του πάνω στην "Πολιτεία" του Πλάτωνα, "από αυτούς τους δυο αριθμούς (τον 3 και το 4, που το γινόμενό τους δίνει 12), ο 3 οδηγεί προς τη τελείωση (τελεσιουργός) κι επαναφέρει στις αρχές, ενώ ο 4 είναι γόνιμος, προσφέρει μια βάση εκδήλωσης και είναι συγχρόνως εναρμόνιος. Επειδή λοιπόν η Δωδεκάδα προήλθε από τους δυο αυτούς αριθμούς, αφ' ενός αντιπροσωπεύει την επιστροφή της ψυχής προς τα πάντα, τόσο προς τη νοερή, όσο και προς την ατομικοποιημένη ζωή και αφ' ετέρου δρα για τη σταθερή και αμετάβλητη διατήρηση του σώματος και για την αρμονική σύσταση τόσο της ψυχής που αυτή χρησιμοποιεί, όσο και του σώματος που είναι το όργανό της".

Αναφέρει πάλι στον "Τίμαιο" τα εξής για τους δώδεκα Ολύμπιους θεούς: "Επειδή το σχήμα της ψυχής είναι όπως ένα Χ και η μορφή της είναι δυαδική (γιατί η τομή των δυο ημικυκλίων του Χ γίνεται σε δυο μέρη, αλλά και γιατί το ίδιο το Χ αποτελείται από την τομή δυο αντίρροπων ημικυκλίων) κι επειδή η Δυάδα πολλαπλασιαζόμενη με την Εξάδα, που είναι ο πρώτος θεμελιώδης αριθμός του Χ (600) δίνει τη Δωδεκάδα, μπορούμε να συμπεράνουμε την ύπαρξη των 12 αυτών αρχικών πρώτων ψυχών (τους 12 Ολύμπιους θεούς)".

Η Ετυμολογική και Αριθμητική Αξία των Ονομάτων των Ολυμπίων Θεών.

Σύμφωνα με το Γερμανό φιλόλογο και γλωσσολόγο Georg Curtius (1820-1885), η λέξη Όλυμπος προέρχεται από τη ρίζα - λαμπ - και ερμηνεύεται σαν ο ολολαμπής, ολόλαμπρος ή ολόλευκος (θεωρεί το υ αιολικό). Οι Ολύμπιοι θεοί είναι έτσι οι Λαμπεροί, Λάμποντες Θεοί.

Ζευς ή Δίας

Την ετοιμολογική ρίζα της ύπατης αυτής αρχής και διάνοιας του κόσμου, με παραλλαγές ίσως του πρώτου γράμματος, μπορούμε να τη βρούμε σε όλους βασικά τους ύψιστους θεούς της αρχαιότητας. Μερικοί ετυμολογούν το όνομά του σε σχέση με τη ζωή και το ερμηνεύουν έτσι σαν ο «Ζωοδότης». Άλλοι το συνδέουν με το ρήμα «Ζεύγνυμι» και την αποκατάσταση από αυτόν, μετά την επανάστασή του εναντίον του πατέρα του, της ουράνιας Τάξης και Αρμονίας.

Το Όνομά του θεωρείται ένα από τα κατεξοχήν Ονόματα Δύναμης και η σωστή προφορά του με κραδασμό, έμνευση και συναίσθημα, μπορεί να επιφέρει συγκεκριμένα θαυμαστά αποτελέσματα.

Η αριθμητική αξία του Ονόματός του είναι 612 ή με αριθμοσοφική αναγωγή ο αριθμός 9. Ο Θ. Μανάς έχει παρατηρήσει ότι 612=2Χ306 όπου 306 είναι η αριθμητική αξία της λέξης Γαλαξίας και υποστηρίζει με αυτό ότι ο Δίας είναι διπλάσιος του Γαλαξία κ.ο.κ. Στις άλλες πτώσεις το Όνομά του δίνει τις εξής αριθμητικές αξίες: Διός =284, Διί =24, Δία =15 και Ζευ=412. Το 284 είναι επίσης η αριθμητική αξία των λέξεων Θεός, Άγιος, Αγαθός κ.λ.π.

Η άνασσα Ήρα θεωρείται ετυμολογικά ότι παράγεται με αναγραμματισμό της λέξεως αήρ (κατ' άλλους από τη λέξη ερατή ή Έρα = γη). Είναι η Θεά του στοιχείου της γης, χωρίς να είναι όμως η ίδια η γη σα σώμα (που είναι η Ρέα-Γαία), ή σα δύναμη (που είναι η Δήμητρα). Είναι επίσης η θεά του αέρα, της ατμόσφαιρας και γενικά ένα διάμεσο ανάμεσα στον ουράνιο κόσμο και στα γήινα πράγματα. Μυστικιστικά αντιπροσωπεύει τη ψυχή και την εκδήλωση της ζωής πάνω στη γη.

Η αριθμητική της αξία είναι 109 ή αριθμοσοφικά 10 ή ακόμα 1.

Μαζί με το Δία δίνουν το συνολικό αριθμό 721 ή αριθμοσοφικά 10 ή 1

Ο Σεισίχθων Ποσειδώνας παράγεται από το πότος ή πόντος ή ποταμός και είναι συνεπώς ο θεός του υγρού στοιχείου, της θάλασσας, των λιμνών, των ποταμών και των πηγών ή κατά άλλους από το πόσις και δούναι ή ακόμα από το είδη ποιών. Αντιπροσωπεύει τη δύναμη του υγρού στοιχείου, τη ρευστότητα, την αέναη κίνηση του εκδηλωμένου κόσμου καθώς επίσης το κόσμο των ανθρωπίνων συναισθημάτων.

Η αριθμητική αξία του ονόματός του είναι 1219 και αριθμοσοφικά 13 ή 4

Η Γλαυκώπις Αθήνη, είναι η θεά της Σοφίας, της υγείας, αλλά και της κεραμικής και των άλλων οικιακών τεχνών. Ακόμα είναι μία πολεμική θεά, με γνώμονα όμως το δίκιο και τη φρόνηση (πολεμική και φιλόσοφος λέει ο Πλάτων) και συγγχρόνως φιλειρηνική (ειρηνοφόρος). Ετυμολογείται από τη ρίζα αίθ-, από την οποία παράγεται και η λέξη αιθήρ ή από το ρήμα αθρείν (βλέπειν) ή ακόμα από το στερητικό α και θήνη (δηλαδή η αθήλαστη). Νεώτεροι όμως γλωσσολόγοι θεωρούν ότι το όνομά της έχει Πελασγική προέλευση και ότι σήμαινε τη θεά της Κεραμικής.

Όπως παρατηρεί ο Βλάσσης Ρασσιάς η επίκλησή της «εξασφαίζει αδιαπέραστη άμυνα κατά των ψυχικών επιθέσεων και την επιστροφή τους εις το πολλαπλάσιο πίσω στη πηγή τους».

Η αριθμητική της αξία είναι σαν Αθήνη 76 και σαν Αθηνά 69. Η «Γλαυκώπις Αθήνη» έχει αριθμητική αξία 1620 ενώ οι λέξεις Θεά Αθηνά = 84 =7Χ12

Η Κύπρια Αφροδίτη, που γεννήθηκε από τον αφρό των κυμάτων, όπως μαρτυρεί και το όνομά της (η αναδυομένη από τον αφρό) είναι η θεά του έρωτα, της γονιμότητας, της βλάστησης και της άνθησης καθώς και της ομορφιάς. Διακρίνονται φιλοσοφικά δυο όψεις της: Η αρχαιότερη Ουράνια Αφροδίτη, η θεά του νόμιμου έρωτα και του συζυγικού δεσμού και η Πάνδημη Αφροδίτη, η θεά των ελευθέρων και των αγοραίων ερώτων και η προστάτιδα των πορνών. Παρουσιάζει επίσης και μια χθόνια πλευρά σαν προστάτιδα των ψυχών των νεκρών.

Η αριθμητική της αξία είναι 993 και αριθμοσοφικά 22 ή 4

Ο Απόλλων είναι ο μεγάλος διαφωτιστής θεός της θεραπευτής, της Μαντικής, της δημιουργικής έμπνευσης και της μουσικής. Είναι επίσης προστάτης της νεότητας, της υγείας και θεός αλεξίκακος ή ακόμα πολεμικός. Το όνομά του ετυμολογείται από το στερητικό Α και το πολλών δηλαδή ο όχι για τους πολλούς. Μια άλλη ενδιαφέρουσα ετυμολογία δίνει ο Πλάτων στον «Κρατύλο».

Η αριθμητική του αξία είναι 1061. Ο Θ. Μανιάς παρατηρεί ότι αν προσθέσουμε όλες της πτώσεις της λέξεως ανήρ βρίσκουμε πάλι 1061. Αλλά και Ιάσων =1061, μήπως γιατί ήταν πολύ ωραίος σαν τον Απόλλωνα;

Η θεά Άρτεμις ετυμολογείται από το επίθετο αρτεμής (= άρτιος, σώος και αβλαβής), ίσως από το αήρ + τέμνω. Είναι η θεά της άγριας φύσης, της παρθενίας και του κυνηγιού. Όπως αναφέρει ο Βλάσης Ρασσιάς «σε αυτήν ανήκουν σα «Χθονία και Παμβασίλεια» θεά όλα τα ψυχικά κέντρα του πλανήτη Γη και αντιπροσωπεύει το πνεύμα του θεραπευτικού «σαμανισμού» της μητριστικής εποχής με έμφαση στις ψυχικές θεραπείες». Είναι η κατεξοχήν προστάτιδα των γυναικών.

Η αριθμητική της αξία είναι 656 ή θεοσοφικά 17 ή 8. Ο Θ. Μανιάς παρατηρεί ότι ο λόγος Απόλλων προς Άρτεμις =1061:656 δίνει το Χρυσό Αριθμό Φ, με τον Απόλλωνα ν' αντιστοιχεί στο μεγαλύτερο τμήμα της Χρυσής τομής.

Ο αγγελιαφόρος των θεών θεός Ερμής ετυμολογείται από το ρήμα είρω (αναγγέλλω), απ' όπου ερέας και κατά πλεονασμό του γράμματος μ Ερμέας και με συναίρεση Ερμής ή κατά άλλους από το έρυμα (λόγο). Είναι ο θεός της νόησης και της επικοινωνίας, αλλά και αλεξίκακος και αποτροπιαίος θεός. Του αποδίδονταν τα «ερμαία» (παντός λογής τυχαία ευρήματα), από την οποία ιδέα εξελίχθηκε και σαν «αγοραίος» και «κερδώος» θεός και προστάτης του εμπορίου. Αντιπροσωπεύει μυστικιστικά το Θείο Δημιουργικό Λόγο.

Η αριθμητική του αξία είναι 353 ή θεοσοφικά 11 ή 2, που δεν ταιριάζει όμως σε αυτόν

Το ασυναίρετο Ερμέας έχει αριθμητική αξία 351 και με θεοσοφική αναγωγή 9

Ο θεός του πολέμου Άρης παράγει το όνομά του από το ρήμα αιρώ (κυριεύω, κατακτώ), ή από τη λέξη αρά (βλάβη, πλήγμα). Είναι ο θεός της άγριας σύγκρουσης και βιαιότητας (ανδροφόνος, αιμοχαρής). Εκπροσωπεί το αχαλίνωτο πάθος και την άμετρη επιθετικότητα και αγριότητα, μαζί και τολμηρότητα. Η ασυγκράτητη φύση του μπορεί να μετριασθεί μόνο με την ερωτική ενέργεια ή αγάπη της Αφροδίτης και τότε από τη σύζευξη των δυο αυτών αντιθέτων παράγεται η Αρμονία. Η μόνη που μπορεί να τον κατανικήσει στο πεδίο της σύγκρουσης είναι η Αθηνά, η θεά της Σύνεσης και της Σοφίας.

Η αριθμητική του αξία είναι 309 ή θεοσοφικά 12 ή 3

Ο Θεός Ήφαιστος ετυμολογείται κατά μερικούς από το αφή και εστία ή από το άπτω ή αϊστάω (αφιστάω, α-Fι-στάω, αφανίζω) ή το «φάω» και «ίστωρ» (ο μεγάλος δάσκαλος στη γνώση του φωτός) ή από το Φαίστος=λάμπων με την πρόσληψη του η.

Είναι ο θεός του στοιχείου του πυρός, η φλόγα της Δημιουργίας και ο τεχνουργός των θεών.

Η αριθμητική του αξία 1289 ή θεοσοφικά 20 ή 2

Η παρθένος θεά Εστία ετυμολογείται από το ρήμα εστάναι (του ίστημι) ή από το «εύω» (ανάβω) ή ακόμα από το εσσία (ουσία). Είναι προστάτιδα των ανθρώπινων σπιτικών, αλλά και της πόλης, της οικογένειας και της Ασυλίας. Το ιερό πυρ της έπρεπε να διατηρείται άσβεστο στον οίκο ή στο Πρυτανείο για να τα προστατεύει συνεχώς από κάθε κακό.

Η αριθμητική αξία της είναι 516 ή 12 ή 3

Η θεά Δήμητρα ετυμολογείται από το Δα-Μάτερ ή η Μητέρα Γη. Δεν είναι όμως το σώμα της Γης, που συμβολίζεται με τη θεά Ρέα, αλλά η η ψυχή ή δύναμη της γης. Είναι επίσης η θεά της βλάστησης, της γονιμότητας και αναπαραγωγής και με τη κόρη της Περσεφόνη συμβολίζει τη κυκλική εκδήλωση της ύπαρξης μέσα από τη ζωή, θάνατο και επαναγέννηση.

Η αριθμητική αξία της είναι 468 (Δημήτηρ) ή 461 (Δήμητρα).

Ο θεός Διόνυσος ετυμολογείται σαν ο γιός ή ο νους του Δία. Εξωτερικά αντιπροσωπεύει το ενστικτώδες τμήμα του ανθρώπους που ξεπερνά τους συνηθισμένους κοινωνικούς περιορισμούς και εσωτερικά το θείο εκείνο σπινθήρα μέσα του που καθαγιάζει την υπόλοιπη τιτανική, ζωώδη φύση και το οποίο μπορεί να τον άγει μέσω της μυστηριακής οδού προς τη θέωση. Έχει πολλούς συμβολισμούς και αντιστοιχίες με το Χριστό. Είναι ένας θνήσκων αλλά και ανασταινόμενος θεός που αντιπροσωπεύει τη πνευματική πορεία από το ανθρώπινο προς το θείο, αλλά και από τη Μονάδα προς το Πολλαπλό. Είναι ο Απελευθερωτής θεός, ο Έλληνας Θεάνθρωπος. Είναι τελικά ο Θεός που ενθρονίζεται από το Δία σαν ο μέγιστος βασιλιά όλων των κοσμικών θεών σηματοδοτώντας μια νέα περίοδο για το κόσμο.

Η αριθμητική του αξία είναι 1734 και θεοσοφικά 15 ή 6

Παρεπέμουμε σε άλλες ενδιαφέρουσες ετυμολογικές ερμηνείες των θεϊκών αυτών ονομάτων στον «Κρατύλο» του Πλάτωνα. Ας σημειώσουμε ακόμα ότι υπάρχουν και άλλα εσωτερικά, απόκρυφα ονόματα των Ολυμπίων Θεών, γνωστά μόνο στους μυημένους. Αυτά είναι κατεξοχήν Ονόματα Δύναμης. Τα προηγούμενα αν και τα θεωρήσαμε a-priori «ορθά» και «αντικειμενικά», είναι στη πραγματικότητα «εξωτερικά» και οι αριθμητικές αξίες τους και οι θεοσοφικές τους αναγωγές δε δίνουν πάντα ότι θα αναμέναμε από αυτά.

Βιβλιογραφία Πηγών και Πληρέστερης Μελέτης

«Εις Πολιτείαν" και "Εις Τίμαιον", του Πρόκλου
Εννεάδες, του Πλωτίνου, Εκδόσεις Ζαχαρόπουλος
Περί Αριθμητικής, Νικόμαχου Γερασηνού
Τα Θεολογούμενα της Αριθμητικής, του Ιάμβλιχου, Εκδόσεις Σφιγγός
Περί Πρώτων Αρχών, Δαμάσκιου, Εκδόσεις Σφιγγός
Μυστική Θεολογία V (Περί Θείων Ονομάτων), του Διονύσιου Αρεοπαγίτη
Θεογνωσία, του Π.Γκράβιγγερ, Εκδόσεις Σφιγγός
Ο Πυθαγόρας και η Μυστική Διδασκαλία του Πυθαγορισμού, του Π.Γκράβιγγερ. Εκδόσεις Σφιγγός
Αριθμοσοφία, του Γουίλιαμ Γουέστκοτ, Πύρινος Κόσμος
Ο Αριθμός και η Αρίθμησις ανά τους Αιώνας, Κωνστ. Λουκάς, 1935
Περί των Πατρών Θεών, Βλάση Ρασσιάς, Ανοιχτή Πύλη
Ζευς, Βλάση Ρασσιά, Ανοιχτή Πύλη
Τα Άγνωστα Μεγαλουργήματα των Αρχαίων Ελλήνων, Θ. Μανιά, Πύρινος Κόσμος
Κρατύλος, του Πλάτωνα, Εκδόσεις Ζαχαρόπουλος
Φίληβος, του Πλάτωνα, Εκδόσεις Ζαχαρόπουλος
Παρμενίδης, του Πλάτωνα, Εκδόσεις Ζαχαρόπουλος
Η Δονητική των Γραμμάτων, Ε.Ο.Α.Μ, Δίον
Η Γένεση κατά τους Αρχαίους Έλληνες, Α. Γονιδέλλης, Πύρινος Κόσμος
Αποκεκαλυμμένη Ίσιδα, Ε.Π. Μπλαβάτσκυ, Εκδόσεις ΙάμβλιχοςΗ Μυστική Διδασκαλία, Ε.Π. Μπλαβάτσκυ, Εκδόσεις Ιάμβλιχος
Εγκυκλοπαίδεια Ηλίου.
The Gods of the Egyptians, by E.A. Wallis Budge, Dover Publications, 1969
Δημήτριος Ευαγγελόπουλος
***
το άρθρο το βρήκα εδώ